Ga naar hoofdinhoud

Column Dirk Willem Rosie: Publieke moraal

Paardje pesten. Onder die titel schreef Xander Noë een blog op zijn website. De inhoud komt op het volgende neer: Noë zag op een wedstrijd een ruiter zijn paard pesten, hij vond het niet om aan te zien! Iedereen hield daar zijn mond over – de trainers, de groom, de begeleiders… Én, moest Xander Noë bekennen, hijzelf ook.

Een team van psychologen zal in deze blog wel een schreeuw om aandacht van een zich kwetsbaar opstellend persoon zien, die ons de ogen wil openen voor een nijpend paardenwelzijnsprobleem. Ik vind dit verhaal ten hemel schreiend.

Geen enkel probleem

Wat is hier allemaal erg aan? Op de allereerste plaats: Xander heeft dus níet ingegrepen! Jan, Piet, Klaas, Xander, iederéén moet ALTIJD ingrijpen als hij ziet dat iemand iets met een dier doet dat ‘niet om aan te zien is’.

Oké, de meeste mensen staan langs de kant toe te kijken en maar weinigen springen echt in de gracht om een hand toe te steken, dus waarom lelijk tegen Xander doen? Nou, omdat hij de paardenwereld schetst als een milieu waarin het geen enkel probleem is om ongestoord je paard te pesten. Dat vind ik het één na ergste aan Xanders verhaal. Hij vertelt in alle openheid aan de Dierenbescherming, de Partij voor de Dieren, stichting Dier en Recht en iedereen die het verder maar al te graag horen wil, dat de paardenwereld niets onderneemt tegen ruiters die hun paarden pesten.

De bond doet niets

En nu komt het allerergste: dat IS ook zo! In de zes jaar dat Xander Noë als hoofd opleidingen een belangrijke functie bij de KNHS bekleedde, heeft hij daar geen verbetering in aangebracht. De hippische bond, die zo graag ronkt over paardenwelzijn, doet niets om een publieke moraal over paardenwelzijn handen en voeten te geven. Juist omdat Jan, Piet, Klaas en Xander geneigd zijn hun kop in het zand te steken, móet de KNHS actief een gedragsverandering bewerkstelligen.

De KNHS heeft bewezen dat zij dat kan: met een contract afdwingen dat haar officials zich naar behoren gedragen. Ik heb voor de grap de KNHS-gedragscode er nog eens op nagelezen. Aan alles is gedacht: de belangen van de sponsors, de reputatie van de KNHS, braaf zijn op sociale media… Maar geen letter over paarden! Laat staan over hun welzijn.

Gillende schande

Het is een gillende schande dat onze officials pas moeten ingrijpen bij wreedheid of als het paard in de proef pijnlijk kreupel is. Tot die tijd mag iedereen doen of z’n neus bloedt. En die bloedt dan ook, elk weekend weer. Daar moet rap een eind aan komen. Voor anderen een eind aan onze sport maken.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur

d.rosie@eisma.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.