Ga naar hoofdinhoud

Wereldruiterspelen

WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [category_name] => wereldruiterspelen
        )

    [query_vars] => Array
        (
            [category_name] => wereldruiterspelen
            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [tag] => 
            [cat] => 63
            [tag_id] => 
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post__not_in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [post_type] => 
            [posts_per_page] => 6
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => category
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => wereldruiterspelen
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => pk_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [category] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => wereldruiterspelen
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => pk_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [queried_object] => WP_Term Object
        (
            [term_id] => 63
            [name] => Wereldruiterspelen
            [slug] => wereldruiterspelen
            [term_group] => 0
            [term_taxonomy_id] => 63
            [taxonomy] => category
            [description] => 
            [parent] => 0
            [count] => 19
            [filter] => raw
            [cat_ID] => 63
            [category_count] => 19
            [category_description] => 
            [cat_name] => Wereldruiterspelen
            [category_nicename] => wereldruiterspelen
            [category_parent] => 0
        )

    [queried_object_id] => 63
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  pk_posts.ID FROM pk_posts  LEFT JOIN pk_term_relationships ON (pk_posts.ID = pk_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND ( 
  pk_term_relationships.term_taxonomy_id IN (63,64,65,66,67,68,69,70,71,72)
) AND pk_posts.post_type = 'post' AND (pk_posts.post_status = 'publish') GROUP BY pk_posts.ID ORDER BY pk_posts.post_date DESC LIMIT 0, 6
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 413
                    [post_author] => 3
                    [post_date] => 2014-09-10 11:31:27
                    [post_date_gmt] => 2014-09-10 11:31:27
                    [post_content] => CAEN – De Nederlandse voltigeurs waren heel blij om te hebben voldaan aan de kwalificatie-eisen voor de Wereldruiterspelen in Caen. De medailles lieten zij over aan het oppermachtige buitenland. Toch boekte vooral Carola Sneekes mooie successen. Ze haalde individueel de finale en deed dit in de Pas de Deux met zus Esther. Mét gescheurde enkelbanden. “Dit wilde ik me niet laten afpakken.”



Claire de Ridder revancheerde zich op de tweede dag voor de matige prestatie in de openingsrubriek. Samen met Tjekko behaalde ze een mooie score van 7,811 punten. Maar dat was niet genoeg voor een finaleplaats, die eveneens niet weg was gelegd voor Esther Sneekes. Maar Esther zou met zus Carola nog een mooi optreden verzorgen in de finale Pas de Deux.

In die finale was het goud voor Jasmin Lindner en Lukas Wacha met een topscore van maar liefst 9,059 punten. Het Duitse duo Pia Engelberty en Torben Jacobs mochten het zilver in ontvangst nemen. Zij behaalden een totaalscore van 8,605. Het brons was met een score van 8,575 voor de beroemde zusjes uit Groot-Brittannië Joanne en Hannah Eccles.

Diezelfde Joanne Eccles was de grote favoriet voor goud in de individuele finale voor de vrouwen. De Britse maakte haar faam waar en haar prachtige Kür werd beloond met een totaalscore van 8,718. Het zilver was voor de Italiaanse Anna Cavallaro met een score van 8,452 punten. Dit was genoeg om de Zwitserse Simone Jaïser voor te blijven, die met een totaalscore van 8,433 de bronzen medaille om haar hals kreeg.

Geweldige sfeer

De sfeer in het volgepakte circustheater op het hoofdterrein van de Wereldruiterspelen in Caen was geweldig. De voltige werd schitterend geënsceneerd, het publiek leefde geweldig mee. Maar ook bij de voltigeonderdelen was de organisatie verre van perfect. Lange tijd was het onduidelijk hoe de Pas de Deux-Kür van Carola en Esther Sneekes was gewaardeerd door de jury. Er werden aanvankelijk drie verschillende cijfers bekend gemaakt. Maar die onzekerheid kon Carola en Esther weinig schelen, zo leek het wel toen zij hun Kür achter de rug hadden. Het was op zich al een topprestatie van de zusjes om hun optreden, met de gescheurde enkelbanden van Carola erbij, tot een goed einde te brengen. Dat moet een pijnlijke ervaring zijn geweest. “Ja, maar als je denkt dat dat haar tegenhoudt, dan ken je mijn zus nog niet”, lacht Esther na de Kür. “Je hebt maar twee benen”, voegt Carola eraan toe. “Dat betekent dat je er voorzichtig mee moet zijn. Maar je hebt maar één leven! Dit wilde ik me niet laten afpakken.” Inmiddels is de patiënt druk bezig om de koelpakkingen rond het gewricht te verwijderen. Carola is niet helemaal tevreden over de manier waarop alles liep. “Ik vond het gisteren nog iets beter”, aldus de kritische Carola. “Ik doe op een gegeven moment een handstand op het paard. Dat moet ik drie galopsprongen volhouden en dat lukte nu maar anderhalve galopsprong.”

Betere afwerking

“Ik niet”, zegt Esther. “In de kwalificatie was het nog een beetje aftasten, in de finale deden we gewoon ons ding. Het was nog iets strakker. We kwamen meer aan de afwerking toe. Bijvoorbeeld door telkens goed naar boven te kijken.” De blessure van Carola Sneekes dwong het duo om de Kür iets aan te passen. “In een bepaald onderdeel sta ik normaal gesproken”, noemt Esther als voorbeeld. “Maar dat ging niet, omdat Carola die sprong nu niet haalt. Dus moest ik me klein maken, anders lag ik van het paard af. Aan dat soort dingen moesten we de hele tijd denken.”

Zeer waardig afscheid

Een hoge klassering zat er ook bij het solo-optreden van Carola Sneekes na een val in de kwalificatie niet meer in, maar Carola nam zeer waardig afscheid van het voltigetoernooi op de Wereldruiterspelen. “Het is maar één keer eerder in m’n leven zó goed gegaan als vandaag”, aldus een uitgelaten Carola Sneekes na afloop van haar finale-optreden. De studente medicijnen leek op die laatste voltigedag in Caen geen last te hebben van haar enkel. “Maar ik had wel pijn, hoor. Gelukkig kreeg ik toestemming van de jury om met verdoving te voltigeren. De jury bestaat uit allemaal voormalige sporters, die snappen heel goed wat ik er allemaal voor heb gedaan en gelaten om hier te komen. Dus die hebben een klein oogje toegeknepen.” Vanwege een aantal op- en afsprongen in haar nieuwe Kür, koos Carola vandaag in de finale maar weer voor haar oude Kür. “Dat was nu gezien mijn enkel de betere keus. Maar het pakte ook geweldig uit. Ik bén gewoon die Kür, die is zó met mij verweven dat ik het publiek en de jury erin mee kan nemen.” Sneekes voltigeerde op ‘Nights in White Satin’, wat voor de gelegenheid in het Frans was vertaald.

Weer verwarring

Opnieuw ontstond enige verwarring over het resultaat. De eindscore van 7,362 zou op het moment dat Carola klaar was goed zijn voor de leiding. Ze mocht zelfs een poosje op het podium blijven als voorlopige leider in het klassement om pas door Kristina Boe uit Duitsland te worden verbeterd. “Maar dat moet een vergissing zijn”, aldus Carola Sneekes. En inderdaad, even later bleek dat bij de bepaling van het tussenklassement de score van de kwalificatie niet was meegerekend. Doordat Carola toen van haar paard Nolan afviel, kwam er slechts 5,76 op het scorebord. Maar in de finale vielen de cijfers dus heel hoog uit (allemaal dik boven de acht), waardoor er toch nog een acceptabele eindscore van 7,362 ontstond. En daarmee eindigde Carola in de finale als vijftiende en laatste.

Once in a lifetime

De zusjes Sneekes komen ten aanzien van Caen tot één conclusie: “Gaaf! Dit is een ‘once in a lifetime experience’”, klinkt het in koor. “We gaan over vier jaar natuurlijk opnieuw proberen om te voldoen aan de hoge kwalificatie-eisen. Maar dan zijn de Wereldruiterspelen in Canada, dat maakt het lastiger en kostbaarder om deel te nemen. Maar als het aan ons ligt, gaan we zeker!”

Onverantwoord?

Is het niet een beetje onverantwoord om met gescheurde enkelbanden door te voltigeren? De vraag ligt zeer voor de hand, vindt ook de patiënt in kwestie Carola Sneekes. “Op Facebook stonden kritische stukjes dat het stom is om zoiets te doen. Ik begrijp dat wel. Maar ik ken m’n lichaam beter dan wie ook, ik weet wat ik wel en niet kan doen. Bovendien: hier heb ik jaren voor gewerkt! Dit wilde ik me niet laten afpakken.”

Eindelijk aandacht

Voor de voltigesport is het zeer goed dat de wereldkampioenschappen van alle hippische disciplines gezamenlijk worden georganiseerd. Het betekent vooral meer media-aandacht. “Het is gewoon de meest coole sport”, vindt Carola, “maar daar lezen we weinig over in de hippische bladen. Voltige ís niet een variant op turnen, het is een tak van paardensport. Het paard speelt een heel belangrijke rol. Daarom moet Nolan ook altijd mee. Wij kennen hem door en door. Als een paard twee centimeter verder opzij beweegt dan je verwacht, lig je eraf. En wij weten gewoon: bij díe oefening doet Nolan dát en daar kunnen wij dus op anticiperen om de perfecte balans te behouden. Op de Wereldruiterspelen was er wél voldoende aandacht voor onze tak van sport, maar dat zou eigenlijk altijd zo moeten zijn.”   [post_title] => Voltigeurs brengen toernooi tot een goed einde [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => voltigeurs-brengen-toernooi-tot-een-goed-einde-carola-sneekes-je-hebt-twee-benen-en-maar-een-leven [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-11-01 15:14:09 [post_modified_gmt] => 2018-11-01 14:14:09 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://stagingpaardenkrant.horses.nl/?p=413 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [1] => WP_Post Object ( [ID] => 490 [post_author] => 3 [post_date] => 2014-09-09 12:21:36 [post_date_gmt] => 2014-09-09 12:21:36 [post_content] => CAEN – De olympisch kampioen van Sydney 2000 heeft de wereldtitel aan zijn imposante palmares toegevoegd. Jeroen Dubbeldam was zondag in het Michel d’Ornano-stadion in Caen de meer dan overtuigende wereldkampioen! In de ‘Final Four’ bleef Dubbeldam met zijn eigen Zenith SFN, Patrice Delaveaus Orient Express HDC, Beezie Maddens Cortes C en Rolf-Göran Bengtssons Casall Ask foutloos. Vier verschillende paarden, vier keer foutloos, oftewel dé enige echte wereldkampioen. Met slechts één tijdfout moest Fransman Patrice Delaveau genoegen nemen met het zilver. De Normandiër met de in Normandië gefokte Orient Express HDC (Quick Star x Le Tot de Semilly) baalde flink dat hij zijn kans om Wereldkampioen te worden voor eigen publiek op één tijdfout liet schieten. Maar het enthousiaste Franse publiek kroonde Delaveau alsnog als held en toonde zich bijzonder sportief. Bij de prijsuitreiking werd menig Franse vlag op de kant gekeerd zodat Jeroen Dubbeldam zijn ereronde aangemoedigd met ‘Nederlandse vlaggen’ kon rijden. Met de Amerikaanse Beezie Madden op de bronzen positie kleurde het podium hetzelfde als in de landenwedstrijd op donderdag: 1 Nederland, 2 Frankrijk en 3 de Verenigde Staten.

Media-aandacht

“Zenith betekent ‘het hoogst meetbare punt van het heelal”, vertelt Herman Voort uit Den Ham, de fokker van Zenith SFN, het paard waarmee Jeroen Dubbeldam zijn twee gouden medailles won op de Wereldruiterspelen in Caen. “Dat vonden wij voor een springpaard wel een toepasselijke naam.” Voort werd geïnterviewd door RTV Oost, de regionale zender die uitrukte toen – na Jos Lansink – voor de tweede keer in de geschiedenis een springruiter uit het Twentse dorp Weerselo wereldkampioen was geworden. Maar de televisieploegen liepen de deur pas echt plat bij de nieuwe wereldkampioen zelf. Jeroen Dubbeldam: “Het mooiste was eigenlijk dat niemand Zenith nog kende. Hij debuteerde pas dit jaar op het hoogste niveau. Nu zijn de ogen natuurlijk wel gericht op Zenith. Maar daar kan hij wel mee omgaan. Op naar Rio!” [post_title] => Jeroen Dubbeldam is dé wereldkampioen [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => jeroen-dubbeldam-is-de-wereldkampioen [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-11-02 10:21:37 [post_modified_gmt] => 2018-11-02 09:21:37 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://stagingpaardenkrant.horses.nl/?p=490 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [2] => WP_Post Object ( [ID] => 487 [post_author] => 3 [post_date] => 2014-09-09 12:12:46 [post_date_gmt] => 2014-09-09 12:12:46 [post_content] => Het laatste deel van het wereldkampioenschap heb ik thuis vanaf de bank gevolgd. Na de landenwedstrijd had ik genoeg gezien. Zenith had fantastisch gesprongen, dat kon eigenlijk niet veel beter, dus toen ben ik naar huis gegaan. Ik heb televisie zitten kijken samen met Andrew Saywell, de Engelsman met wie ik Zenith samen had toen het Springpaardenfonds hem kocht. Natuurlijk heb ik thuis zitten genieten, net zo veel als de Nederlanders in het stadion. Wat een ruiter, die Jeroen! Maar ik vond dat Patrice Delaveau Zenith ook heel goed aanvoelde. Het is een heel gevoelig paard, eigenlijk nog steeds een beetje ‘wild’. Zelfs bij een klein beetje druk kan Zenith enorm naar voren springen, dat had Patrice in de driesprong goed in de gaten. Wie is er nu eigenlijk het meest gelukkig, Andrew en ik, het Fonds of Zenith? Ik denk Zenith. Hij is altijd op de goede plaats terecht gekomen. Dat begon al met Henri Stegeman, die hem reed op concours in Almelo in de BB waar ik hem destijds zag springen. Henri heeft als ruiter ook heel veel gevoel en was toen ook al helemaal lyrisch over Zenith. Oké, hij was in de rijerij nog wild, Zenith kon op een hulp zo maar wegrennen, maar springen deed ‘ie formidabel. Ik dacht: dat andere krijgen we wel klaar. Ik kocht Zenith samen met Andrew Saywell en toen is hij ook naar Engeland gegaan. Jeroen Dubbeldam zag hem in Hagen op concours in een rubriek voor jonge springpaarden, David McPherson reed ‘m toen. Jeroen vroeg of hij ‘m uit mocht proberen voor het Fonds. Ik zeg: je rijdt ‘m maar een maand en als hij goed genoeg is, koopt het Fonds ‘m wel. En als je ‘m niet wilt, krijg ik altijd een beter paard terug. Zenith is zo’n paard waar je waarschijnlijk weinig van zult vernemen als die op vijf-, zesjarige leeftijd ergens anders terecht komt. Maar dat geldt voor veel jonge paarden. Bij Jeroen heeft dit paard alle kansen gekregen. Zenith heeft heel veel kwaliteit en een ongelooflijk vermogen. Voor mij is vermogen vooral een kwestie van op weinig kunnen verlengen naar voren. Een hoge steilsprong kunnen de meeste paarden wel springen – en een goede kan dat als jong paard al – maar het vermogen om te verlengen naar voren, daar hebben de meesten meer moeite mee. Andrew Saywell en ik zijn nog voor een kwart mede-eigenaar van Zenith. Ik denk dat we met z’n allen nog heel veel plezier aan hem zullen beleven. Willy van der Ham, springruiter en handelaar [post_title] => Column Willy van der Ham: Zenith is het meest gelukkig [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => zenith-is-het-meest-gelukkig [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-11-01 15:21:53 [post_modified_gmt] => 2018-11-01 14:21:53 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://stagingpaardenkrant.horses.nl/?p=487 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [3] => WP_Post Object ( [ID] => 477 [post_author] => 3 [post_date] => 2014-09-09 12:10:20 [post_date_gmt] => 2014-09-09 12:10:20 [post_content] => CAEN – “Toen ik ’s morgens uit de auto stapte, pakte ik toch maar even mijn ‘Sydney 2000’-pet van de hoedenplank”, vertelde Jeroens vader Luit Dubbeldam. En de uitkomst bleek veertien jaar na de Olympische Spelen in Sydney op de Wereldruiterspelen in Caen hetzelfde: Jeroen Dubbeldam werd kampioen. “Voor Sydney was ik met de toen al geroutineerde De Sjiem zeker wel een kanshebber. Dit jaar reisde ik met een onervaren Zenith SFN naar Caen”, benadrukt Jeroen Dubbeldam de verrassing van zijn unieke prestatie. [caption id="attachment_480" align="alignleft" width="222"] Jeroens dochter Nina was heel trots op haar vader. Jeroen en Nina hadden een mooi en emotioneel moment vlak na de wedstrijd.
© WWW.ARND.NL[/caption] Op donderdag kreeg Dubbeldam dankzij zijn formidabel springende Zenith SFN al de gouden teammedaille omgehangen. Op zondag kwam daar de individuele gouden plak bij. “Het was zijn eerste kampioenschap op dit niveau dus het is echt abnormaal dat hij zo heeft gepresteerd!”, vertelt Jeroen Dubbeldam vol trots over Zenith SFN. Tot vorig jaar december liep Zenith weliswaar geregeld op internationale concoursen, maar de Rash R-zoon liep altijd in de schaduw van Utascha SFN. In december kwam daar door de verkoop van Utascha verandering in. Eind december sprong de toen negenjarige Zenith in Mechelen zijn eerste vijfsterren Wereldbeker. Het resultaat: een fantastische foutloze ronde en een uiteindelijk vierde plek.      

Weinig ervaring

Na het vijfsterrendebuut van Zenith deed Dubbeldam weer even rustig aan met de ruin. Op het Nederlands kampioenschap in Mierlo stond de combinatie ineens als een huis. “Richting het NK heb ik hem voor het eerst naar een kampioenschap toegewerkt en ik was benieuwd hoe dat zou voelen en wat het resultaat zou zijn. Dat was fantastisch dus voor dit WK heb ik hetzelfde plan getrokken”, vertelde Dubbeldam. En dat resultaat bleek in Caen nog veel mooier dan de zilveren medaille op het NK in Mierlo. Hoewel Zenith nog maar weinig kilometers op de vijfsterrenteller had, kreeg hij van chef d’équipe Rob Ehrens de kans om zich dit seizoen te bewijzen én om naar de Wereldruiterspelen te gaan. “Ik heb het geluk dat ik al lang met Rob Ehrens samenwerk en we weten wat we aan elkaar hebben. We hebben alle leuken dingen met elkaar beleefd”, doelt Dubbeldam onder andere op de gouden teammedaille op de Wereldruiterspelen in Aken 2006. “Rob weet weel dat als ik zeg dat ik het gevoel heb dat ik er klaar voor ben, dat ik er ook echt klaar voor ben. Ik ben Rob wel echt dankbaar dat hij dat vertrouwen in mij en in Zenith heeft gehad, want het moet maar net gebeuren. Gelukkig heb ik dat vertrouwen nu niet beschaamd.”

Vliegende start

Het ticket voor Caen was binnen, maar toen moesten Zenith en Dubbeldam zich op het allerhoogste niveau écht gaan bewijzen. Het jachtparcours vorige week dinsdag zorgde direct voor een vliegende start van de ruiter uit Weerselo en na dag één stond Dubbeldam op plaats tien. Op woensdag reed Dubbeldam formidabel foutloos, terwijl op donderdag in de beslissende ronde van de landenwedstrijd wel een balk viel. Uiteindelijk de enige balk van Zenith en Jeroen over zes parcoursen. “Na een reële sprong op de FEI-oxer viel hij naar links en toen weer naar rechts, waardoor ik ‘m niet helemaal in balans op twee teugels de driesprong inreed. Ik denk dat ik hem in de afzet voor die oxer in de driesprong ook nog iets teveel heb gemotiveerd”, verklaarde Dubbeldam de balk van Zenith in de driesprong.

Dubbel foutloos

Met 6,25 strafpunten op zijn conto en een twaalfde plek in het tussenklassement ging Dubbeldam de laatste reguliere dag van de individuele strijd in. Er zat dus niets anders op dan twee keer foutloos gaan en hopen op fouten van zijn collega’s. “Dat klinkt misschien niet zo aardig, maar het is wel gelukt”, lachte Dubbeldam nadat hij na twee soevereine rondes zich een plek in de Final Four had verschaft. Fransman Patrice Delaveau ging met Orient Express HDC als klassementsleider de Final Four in, de Amerikaanse Beezie Madden was de tweede geplaatste met Cortes ‘C’ en Zweed Rolf-Göran Bengtsson kwalificeerde zich met Casall Ask. Mede dankzij een balk van Daniel Deusser en Cornet d’Amour, een off-day voor de verrassende Sören Pedersen, de geweldig rijdende Braziliaan Marlon Módolo Zanotelli, de publieksfavoriet Kevin Staut, de oud-Wereldkampioen Rodrigo Pessoa en de Nederlandse favoriet Gerco Schröder, de val van Pénélope Leprévost, de weigering van Gregory Wathelets Conrad de Hus en de afmelding van Christian Ahlmann kreeg Dubbeldam de kans zich bij de beste vier te scharen.

Paardenwisselervaring

Jeroen Dubbeldam was heel ontspannen in de persconferentie op zaterdagavond, waarschijnlijk mede door zijn rijke paardenwisselervaring. De inmiddels afgeschafte ‘Best of Champions’-rubriek in Aken won Dubbeldam vier keer en in Zürich won de Nederlander driemaal een paardenwissel. Dubbeldam ging ongeslagen de paardenwissel op zondag in en die status heeft hij kunnen behouden. “Die competities winnen was leuk, maar dat waren meer showrubrieken. Dit ging om het wereldkampioenschap, dan is er toch een heel andere druk. Maar ik was relaxed genoeg om te genieten hoor! Ik vond het fantastisch om drie van zulke cracks te mogen rijden”, aldus Dubbeldam.

Tactiek

[caption id="attachment_479" align="alignright" width="225"] Met zijn ‘gekruiste voorbeentechniek’ sprong Cortes ‘C’ met alle vier de ruiters foutloos en werd de Randel Z-zoon het beste paard van de Final Four.
© WWW.ARND.NL[/caption] Op zaterdagavond verkoos Dubbeldam een Franse biefstuk en een goede nachtrust boven voorbereiding, maar op zondag stond hij met chef d’équipe Rob Ehrens en teamgenoot Gerco Schröder de ‘vreemde’ paarden aandachtig te analyseren. “Drie minuten is niet lang”, zei Dubbeldam, die drie minuten kreeg voordat hij met de paarden het 1,55 m moest springen. “Ik ging steeds op zoek naar de sterkste punten. Die punten naar voren halen is ongeveer alles wat je kunt doen en ik kon ze bij alle drie de paarden vinden”, legt Dubbeldam uit. Dubbeldam begon zondag op Patrice Delaveau’s Orient Express HDC, die hij dressuurmatig even wat bijschoolde. In het parcours gingen Dubbeldam en Orient Express briljant rond. “Springlessen van een Nederlandse ruiter”, riep de Franstalige stadionspeaker door het Stade d’Ornano. Vervolgens kon Dubbeldam snel wennen aan Beezie Maddens Cortes C en ze sprongen huizenhoog foutloos. Intussen ging Patrice Delaveau met zijn eigen Orient Express en Cortes nul, maar kreeg hij op Casall Ask één tijdfout. Dubbeldams Zenith SFN kreeg onder Madden en Bengtsson door spanning twee keer de uitsprong van de driesprong naar beneden. Fransman Delaveau had wel een klik met de sensibele ruin en legde na een foutloze ronde de druk neer bij Dubbeldam.

Druk door Zenith

“Mijn eigen paard heeft me eigenlijk onder druk gezet”, lachte Dubbeldam. “Maar ik was juist heel blij dat Patrice foutloos met hem ging! Zenith heeft mij zoveel gebracht afgelopen week en hij verdiende het om dit kampioenschap met een foutloze ronde af te sluiten.” Rolf-Göran Bengtssons Casall Ask was het laatste paard voor Dubbeldam en na even puzzelen kreeg Dubbeldam de Caretino-zoon voor elkaar en sprong hij fantastisch. Foutloos en Jeroen Dubbeldam kon de wereldtitel aan zijn nu al legendarische palmares toevoegen.

Gerco sms’te Jeroen ‘Ik blijf’

[caption id="attachment_482" align="alignright" width="300"] Rob Ehrens en Gerco Schröder stonden Jeroen Dubbeldam bij in de paardenwissel.
© WWW.ARND.NL[/caption] Op zaterdag was topruiter Gerco Schröder jammerlijk al uitgeschakeld nadat zijn zilveren olympiër Glock’s London N.O.P. drie balken kreeg in de eerste ronde en in de tweede ronde niet van start ging. De ruiter uit Tubbergen kon dus naar huis en was dat ook van plan. Maar op het laatste moment besloot hij anders. “Zaterdagnacht om twee uur kwam er ineens een sms’je binnen op mijn telefoon. ‘Ik blijf’, sms’te Gerco mij met heel veel uitroeptekens. Daar ben ik toch wel heel blij om. Op zulke dagen helpen alle details en de aanwezigheid en kennis van zo’n grote kampioen als Gerco helpen dan zeker”, vertelt Jeroen Dubbeldam die met Rob Ehrens en Gerco Schröder zondag de paarden in de Final Four analyseerden. “We wisten wel dat Jeroen dit heel goed kan”, zei Gerco Schröder, die daarmee onder meer doelde op Dubbeldams ongeslagen status in een paardenwissel. “Maar dit was werkelijk abnormaal, zo goed en zo snel als Jeroen de paarden aanvoelde”, sprak Schröder vol bewondering. “Jeroen en ik keken samen naar de paarden zoals ze onder hun eigen ruiters in de eerste ronde werden gereden. Dan praat je samen over wat je ziet. Zo heb ik geprobeerd om hem een beetje te ondersteunen.”

Jeroen Dubbeldam over...

[caption id="attachment_481" align="alignleft" width="225"] De bronzen medaille was voor de Amerikaanse Beezie Madden – hier op Dubbeldams Zenith SFN.
© WWW.ARND.NL[/caption] Zenith SFN: “Dit WK was Zenith de ‘rookie’ en dat is in de paardenwissel misschien wel een voordeel geweest. Hij had de minste ervaring, is van nature al een sensibel paard en staat hoog in het bloed.” Orient Express HDC: “Qua temperament komt Orient Express het dichtst bij Zenith. Hij is overijverig, sensibel en wat sterk, vooral op links. Maar hij is vooral heel voorzichtig en hij geeft een geweldig gevoel op de sprong met zijn reflexen en vermogen. Echt een crack.” Cortes ‘C’: “Een heel groot paard dat er niet zo atletisch uitziet. Ik had op voorhand gedacht dat Cortes niet zo’n extreem goed gevoel zou geven, maar dat pakte verrassend genoeg heel anders uit. Hij voelt veel elastischer dan ‘ie eruit ziet en heeft veel meer bloed en pit dan je denkt.” Casall Ask: “Van tevoren was ik bang dat Casall moe en leeg zou zijn, omdat ik hem als laatste moest starten. Maar op het voorterrein voelde ik meteen dat dat niet zo was. Hij heeft veel meer bloed dan ik verwachtte en hij gaf een fantastisch gevoel.”

Patrice Delaveau hield zenuwen onder bedwang

[caption id="attachment_483" align="alignright" width="300"] “Ik woon vlakbij Caen, ik reed hier mijn eerste wedstrijd en ik denk dat ik zeventig procent van de mensen op de tribune persoonlijk ken”, aldus de vice-Wereldkampioen Patrice Delaveau.
© WWW.ARND.NL[/caption] De hele week maakte Patrice Delaveau een nogal al nerveuze indruk in het Stade d’Ornano. De Fransman had Orient Express HDC geweldig aan het springen voor eigen publiek, maar had meerdere keren de oneindige kwaliteiten van zijn hengst echt nodig. “Ik woon vlakbij Caen, ik reed hier mijn eerste wedstrijd en ik denk dat ik zeventig procent van de mensen op de tribune persoonlijk ken”, zei de kersverse vice-Wereldkampioen. Delaveau gaf openlijk toe erg zenuwachtig te zijn, net als Orient Express’ fokker Patrice Boureau. De bekende fokker was niet eens in het stadion, sterker nog, hij durfde niet eens te kijken naar de rondes van zijn fokproduct. Pas na afloop kreeg de te nerveuze Boureau te horen hoe het ging. Ondanks de zilveren medaille was Delaveau teleurgesteld. Met Casall Ask maakte hij in de laatste lijn een galopsprong meer waardoor hij met 0,43 seconden de toegestane tijd overschreed. “Vlak voor de één na laatste hindernis verloor ik wat tijd en landde een beetje dicht achter die steilsprong. Toen moest ik voor mijn gevoel een extra galopsprong naar de laatste hindernis maken. Die tijdfout is voor mij moeilijk te verkroppen”, zei Delaveau. “Maar voor de paarden was het beter dat ze niet nog een barrage moesten lopen. Bovendien is Jeroen een topruiter die hier vier geweldige rondes heeft laten zien. Hij heeft de titel verdiend, maar ik ga nog lang nadenken over de fout die ik heb gemaakt.”

‘Omdraaiende’ Verdi en balken voor London

De twee omlopen op zaterdag leverden – zoals gebruikelijk – veel verrassingen op. Twee onaangename verrassingen kwamen uit het Nederlandse kamp. Maikel van der Vleuten reed met VDL Groep Verdi TN N.O.P. richting hindernis 1, maar vlak voor de startlijn draaide de KWPN-hengst ineens om. Vreemd, maar te verklaren aangezien de hengst mestte. Jammerlijk kreeg Verdi wel twee fouten. Toen de tweede ronde, Maikel reed weer naar hindernis 1 en wéér draaide Verdi vlak voor de startlijn om. Dit keer onverklaarbaar, maar gelukkig sprong de hengst vervolgens goed rond met alleen een balk op de laatste hindernis. Minstens zo opvallend waren de drie springfouten van Glock’s London N.O.P. en Gerco Schröder. “Op hindernis twee kwam ik een beetje dicht. Maar normaal gesproken springt London dan juist extra op. Nu kregen we daar een fout”, vertelde Schröder. In de laatste lijn gingen ook nog twee oxers naar beneden. “Dat ben ik eigenlijk helemaal niet gewend van London. Op het voorterrein voelde hij nog super aan. Dit hoort er ook bij.” [post_title] => Gevoel, vakmanschap en ervaring maken Dubbeldam kampioen [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => gevoel-vakmanschap-en-ervaring-maken-dubbeldam-kampioen-paardenwissel-specialist-dubbeldam-won-zondag-zijn-achtste-en-belangrijkste-paardenwissel [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-11-02 10:21:28 [post_modified_gmt] => 2018-11-02 09:21:28 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://stagingpaardenkrant.horses.nl/?p=477 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [4] => WP_Post Object ( [ID] => 445 [post_author] => 3 [post_date] => 2014-09-08 15:10:43 [post_date_gmt] => 2014-09-08 15:10:43 [post_content] => CAEN – De kwestie Weber-Uniek doet denken aan de Wereldruiterspelen in Kentucky, vier jaar geleden, toen tijdens de dressuurproef bloed aan de mond van Parzival voor hoofdjury Stephen Clark reden was om titelkandidaat Adelinde Cornelissen stante pede uit te bellen en te diskwalificeren. Het kostte Nederland vrijwel zeker een individuele medaille. Het feit dat het bloeden van Parzival al gestopt was toen de ruin voor nader onderzoek bij de veterinair werd aangeboden – waarschijnlijk had het paard zich in de proef op de lip gebeten – leidde ertoe dat het dressuurreglement werd aangepast. Voortaan zou de hoofdjury zich eerst over de bloeding buigen en pas na nadere inspectie overgaan tot een eventuele diskwalificatie. In Normandië zag de hoofdjury van het mennen, Klaus Christ, niet eens de noodzaak om de Amerikaanse Chester Weber bij zich te roepen toen voor alle omstanders duidelijk was dat er op zijn linker voorpaard Uniek een spoor van bloed rond de mond te zien was. Na afloop van zijn rit, nog voordat hij bij de verplichte bittencontrole was aangekomen, legden Webers grooms zich toe op het zo goed mogelijk schoonvegen van de lippen van het paard. Een dienstdoende ‘treating vet’, die in tegenstelling tot de ‘Official Veterinarian’ op dat moment geen officiële FEI-functie bekleedt, inspecteerde vervolgens de mond van Uniek, en daarmee was de zaak afgedaan.

Andere invulling

Over hoe officials dienen te handelen wanneer er bloed bij een paard gesignaleerd wordt staat niet eenduidig in het algemeen reglement omschreven, in plaats daarvan vermeldt ieder disciplinereglement een andere invulling. In de dressuur onder het zadel wordt de verantwoordelijkheid neergelegd bij de jury bij C, die na het constateren van bloed de mond van het paard mag onderzoeken om vervolgens te beslissen of de ruiter zijn proef mag vervolgen of niet. Ook wanneer een steward bij de harnachementscontrole bloedsporen ontdekt is het aan de jury bij C de combinatie al dan niet alsnog uit te sluiten. ‘Bloed kan een indicatie zijn van mishandeling en moet per casus door een lid van de groundjury onderzocht worden’, meldt het menreglement. Wanneer het er de schijn van heeft dat het paard zich alleen op de tong of lip gebeten heeft, dan mag het weer voor de wedstrijd worden ingezet. Bij de dressuur is de jury bij C gemachtigd paarden uit te sluiten wanneer ze kreupel of – ruim omschreven – ‘onfit’ blijken te zijn, in de marathon en vaardigheid is de gehele groundjury daartoe geautoriseerd.

Geen enkele actie

In Normandië is door de groundjury geen enkele actie ondernomen tegen Chester Weber, die zijn zilveren medaille gewoon in ontvangst nam. Daardoor liep Nederland een bronzen medaille voor IJsbrand Chardon mis; tegen een ‘fielddecision’ of dat nu een zeven voor een uitgestrekte draf is of een genegeerde bebloede mond kan geen protest worden ingediend. De KNHS en haar menners staan reglementair met de rug tegen de muur.

Timmerman: ‘Het voelt altijd goed om te winnen’

Theo Timmerman kreeg zondag naast de gouden teammedaille, ook de individueel bronzen medaille omgehangen. “Koos en IJsbrand reden vandaag in de vaardigheid super, waardoor ik me geen zorgen hoefde te maken voor het team. Ik kon me op mezelf concentreren. Het voelt altijd goed om te winnen!” Voor Timmerman was het WK in Normandië waarschijnlijk zijn laatste WK met dit vierspan. De menner uit Putten is bezig om zijn span te verkopen, maar heeft al een aantal andere goede paarden op stal staan om een nieuw vierspan mee te vormen.

De Ronde: ‘Helaas geen individuele medaille’

Koos de Ronde behaalde de zesde plaats in het eindklassement: “Ik heb momenteel een heel goed span waarmee ik me graag in de individuele medailles had willen rijden. Ik had pech dat ik donderdag dressuur moest rijden, toen waren de juryleden nog niet zo gul met hun punten. Ik vond de marathon niet selectief genoeg, er zat na de marathon te weinig verschil tussen de eerste en de achttiende menner. De dressuur woog te zwaar en dat hoort niet. Ik baal er van dat ik geen individuele medaille heb kunnen behalen.”

Exell verhuist naar Nederland

Tweevoudig wereldkampioen vierspannen Boyd Exell verhuist dit najaar naar Nederland. De in Groot-Brittannië woonachtige Australiër heeft een woonboerderij met paardenaccommodatie gekocht in Borkel en Schaft, bij Valkenswaard Exell en zijn gezin hopen voor kerst in Valkenswaard te zijn gesetteld. De accommodatie omvat onder meer 44 paardenboxen, vier wasplaatsen, een buitenbak en diverse paddocks.

Oranje onverslaanbaar

Het Nederlandse vierspanteam behaalde voor de vierde opeenvolgende keer teamgoud op het WK vierspannen. Daarnaast behaalde het team in deze formatie ook teamgoud op de Europese kampioenschappen in 2011 en 2013.   [post_title] => Geen eenduidig reglement bij bloed in mond [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => geen-eenduidig-reglement-bij-bloed-in-mond [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-11-02 10:21:18 [post_modified_gmt] => 2018-11-02 09:21:18 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://stagingpaardenkrant.horses.nl/?p=445 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [5] => WP_Post Object ( [ID] => 436 [post_author] => 3 [post_date] => 2014-09-08 15:06:54 [post_date_gmt] => 2014-09-08 15:06:54 [post_content] => CAEN – Het Nederlandse vierspanteam heeft onder leiding van bondscoach Harry de Ruyter opnieuw goud gewonnen in de landenwedstrijd op het WK voor vierspannen. Dat gebeurde afgelopen week op de Wereldruiterspelen in Normandië. Europees kampioen Theo Timmerman hield het hoofd koel in de afsluitende en bloedstollende vaardigheidsproef en stelde individueel brons op dit wereldkampioenschap zeker. Het zilver ging naar de Amerikaan Chester Weber, terwijl Australiër Boyd Exell voor de derde opeenvolgende keer tot wereldkampioen werd gekroond. IJsbrand Chardon beet donderdag de spits af in de dressuur op de La Prairie Renbaan in Caen. Met een strafpuntentotaal van 42,12, bleef hij de gehele eerste dressuurdag aan de leiding. Daar kwamen op vrijdag Chester Weber (32,41), Boyd Exell (35,51) en Theo Timmerman (37,21) nog boven. Chardon reed een harmonieuze proef met de uitgestrekte draf als hoogtepunt. De bondscoach was tevreden over de prestatie van zijn eerste teamlid. Met de score was hij veel minder blij. De Ruyter: “Het was een goede degelijke proef, mooi in balans. Ik had een score van rond de 38 verwacht. Het is natuurlijk echt een nadeel dat IJsbrand als eerste moest rijden, dan zijn de juryleden altijd wat voorzichtig met de punten. Dat scheelt gewoon twee of drie punten.” Chardon zelf beaamt dit en vertelt na afloop, “Ik ben tevreden met de proef, maar wat teleurgesteld over de punten. Extra baal ik ervan dat mijn voorbereiding niet verliep zoals ik wilde. Ik moest om half tien de ring in en zodoende wilde ik om zes uur met een tweespan beginnen met mijn voorbereiding. Dat kon in Caen niet omdat de stal pas om zes uur open ging en het bovendien te donker was om iets te doen. De organisatie was ook niet bereid om iets met verlichting te doen. Ik ben in het donker met een auto voor en een auto achter mijn span over de weg naar het trainingsveld gereden.”

Te druk

Koos de Ronde reed donderdagmiddag de dressuurpiste binnen. Hij behaalde met zijn vierspan vossen een score van 46,25 en bezette daarmee de uiteindelijke vijfde plaats, achter Chardon. “Ik had twee foutjes, wat heel jammer was,” vertelt De Ronde. Mijn rechtervoorpaard sprong twee keer aan in galop en ik had een foutje in de stap. De voorbereiding verliep goed, maar mijn span was te druk in de ring.”

Vakmanschap

[caption id="attachment_438" align="alignright" width="300"] Theo Timmerman, hier in de ereronde met zijn sponsor Henny Hagen van Fyto Horse supplies, stond na de dressuur op brons en stond deze plek niet meer af.
© WWW.ARND.NL[/caption] Het derde Nederlandse teamlid, Theo Timmerman, zette het beste Nederlandse resultaat neer in het eerste onderdeel.  “Theo begon iets terughoudend,” vertelt de bondscoach. “Maar hij groeide in de proef en liet echt vakmanschap zien. Vooral de verruimingen in de draf, de overgangen, de stapgedeeltes en het achterwaarts gaan waren zeer goed. Ik kan heel goed leven met de punten die hij heeft gekregen.” Timmerman zelf was ook dik tevreden. “Dit is zo’n ervaren span, zodra ik de ring in rijd, doen ze hun werk. Ze zijn heel erg makkelijk.” Na de dressuur ging Nederland in het landenklassement aan de leiding met bijna negen punten voorsprong op Amerika en ruim vijftien punten voorsprong op Hongarije.

Duitsers sterk

Het Oranjeteam wist op zaterdag in de marathon de voorsprong uit te bouwen naar ruim veertien punten. De Duitse teamleden presteerden sterk in het tweede onderdeel en stonden na een zesde plaats in de stand na de dressuur, op de zilveren medaillepositie. Hongarije stond nog steeds op brons en Amerika zakte van de tweede naar de vierde plaats. Ook de Belgen klommen een plekje op, naar de vijfde positie in de stand na de dressuur. De gravelbodem van de renbaan in Caen zorgde voor gelijke omstandigheden van de eerste tot en met de laatste van de 46 deelnemers. De menners startten in omgekeerde volgorde van de dressuuruitslag.

Sébastien Mourier

De individuele Franse rijder Sébastien Mourier, stond 43e na dressuur en dus één van de eerste starters in de marathon op zaterdagochtend. Hij zette heel snelle hindernistijden neer en ging urenlang aan de leiding in het marathonklassement. Uiteindelijk eindigde de 35-jarige Fransman als vijfde in het onderdeel en klom daarmee op naar de twintigste plaats in het klassement.

Snelle Sandmann

Christoph Sandmann ging ervoor in de marathon en herhaalde daarmee zijn kunstje van de Wereldruiterspelen in Rome in 1998. “Ik verloor wat kostbare seconden in de eerste hindernis, waar ik een poort voorbij ging”, vertelt Sandmann. “Daarna ging ik ervoor. Mijn paarden zijn momenteel superfit en we hebben hard gewerkt. Voorafgaand aan de marathon vond ik de hindernissen er vrij makkelijk uitzien, maar ze waren moeilijk genoeg. De bodem was perfect. Mijn wagen ging één keer driften, maar dat is normaal.” Sandmann klom van de zevende plel na de dressuur op naar de vijfde positie in de tussenstand. Daarmee stootte hij Koos de Ronde, die in de marathon met de vierde plaats wel het beste Nederlandse resultaat neerzette, uit de top vijf.

Volgens plan

[caption id="attachment_439" align="alignleft" width="300"] Australiër Boyd Exell: “Het is geweldig om alweer wereldkampioen te zijn.”
© WWW.ARND.NL[/caption] Ook De Ronde verloor seconden in de eerste hindernis, maar maakte daarna veel goed. “Mijn linkervoorpaard schoot de C-poort voorbij, wat me tijd kostte”, legt hij uit. “We hebben zijn kinketting iets strakker aangehaald en daarna liep het heel erg goed. Ik heb alles volgens plan kunnen rijden.” De Duitser Georg von Stein werd tweede in de marathon, gevolgd door Boyd Exell. De Australiër nam daarmee de leiding over van dressuurwinnaar Chester Weber, die het twaalfde resultaat had in de marathon.

Strijd om brons

[caption id="attachment_440" align="alignright" width="300"] IJsbrand Chardon leverde voor de zoveelste keer zijn bijdrage aan het teamgoud, maar viel met een vierde plek net van het individuele podium. Zijn verschil met Timmerman was slechts een halve strafpunt.
© WWW.ARND.NL[/caption] IJsbrand Chardon werd vijfde en kroop daarmee dichter naar Theo Timmerman (en dus naar het brons) die dertiende werd in de marathon. Timmerman had na de dressuur 4,84 punten voorsprong op zijn landgenoot. Na de marathon was dat nog maar een halve punt.  De oranjemannen behielden hun derde en vierde plaats in de tussenstand na de marathon. IJsbrand Chardon was meer dan tevreden na zijn geslaagde marathonrit: “Het was de eerste keer dat ik met mijn paarden in deze opstelling de marathon reed. Nieuwkomer Bravour liep linksvoor en deed het uitstekend. Ik ben erg trots op hem.” Chardon wist dat hij moest aanvallen om zijn positie in de top van het klassement te behouden: “Het liep erg goed en toen mijn vrouw Paulien, die als navigator fungeerde, me na hindernis vier vertelde dat ik moest opschakelen, heb ik dat gedaan. Ik heb fijn gereden en tot en met de laatste hindernis geen enkele aarzeling gehad.” Voor Theo Timmerman verliep de marathon met ups en downs. In het tweede obstakel tikte één van de paarden met zijn neus een balletje aan, wat hem tien seconden kostte. In de derde hindernis kreeg het rechterachterpaard afzetlint tussen zijn benen. Daardoor kon Timmerman geen snelheid maken en kostte hem dit ook weer tijd.”

Niet selectief

De vaardigheid werd vooraf door De Ruyter niet als selectief genoeg betiteld en uiteindelijk bleek dit ook zo te zijn. De top negen na de dressuur en de marathon bleef ongewijzigd na de vaardigheidsproef. Negen menners wisten het parcours van de Amerikaanse parcoursbouwer Richard Nicoll foutloos binnen de tijd af te leggen. Het was zondag eigenlijk ook geen moment echt spannend of Nederland de gouden medaille zou winnen was. De voorsprong na de marathon was groot, ruim vier ballen. Er rolde bij altijd safe rijdende Nederlandse menners geen bal van de kegel. De Ronde liet met 2,25 tijdfouten het wegstreepresultaat in dit onderdeel noteren. Chardon en Timmerman bleven met hun foutloze ritten op de score na de marathon staan. [caption id="attachment_441" align="aligncenter" width="300"] Koos de Ronde behaalde de zesde plaats in het individuele eindklassement. Hij was de beste Nederlander in de marathon en leverde daarmee een belangrijke bijdrage aan het teamgoud.
© WWW.ARND.NL[/caption]

Zeker goud

Viervoudig wereldkampioen IJsbrand Chardon stelde met zijn foutloze rit de vierde plaats in het individuele klassement én teamgoud zeker, maar legde wel een enorme druk op zijn teamgenoot Theo Timmerman, die zich slechts 0,5 strafpunten voor tijdsoverschrijding kon permitteren. “Ik ben zeer tevreden, mijn insteek was een plek in de top acht en dan als vierde te eindigen is fantastisch”, aldus Chardon. Timmerman reed vervolgens een vaardigheidsproef uit het boekje en passeerde onder luid gejuich van de vele Nederlandse fans met een foutloze rit de finish. “Ik ben heel erg blij, de paarden liepen fantastisch. Ik wist dat ik geen fouten mocht maken omdat IJsbrand foutloos was. In het eerste deel van het parcours reed ik vrij rustig, na poort zeventien kreeg ik in de gaten dat het me zou kunnen lukken. Het was lastig om het laatste deel goed af te maken, maar het is gelukt!”, vertelt Timmerman.

Weber versus Exell

[caption id="attachment_442" align="alignright" width="300"] Het goud was voor Australiër Boyd Exell, het zilver voor Amerikaan Chester Weber en het brons voor Theo Timmerman.
© WWW.ARND.NL[/caption] Chester Weber was de voorlaatste starter en kon zich een bal en wat tijdfouten veroorloven om zijn zilver te behouden. Hij was echter vastberaden om de druk op Exell op te voeren en reed foutloos.  “Ik ben dolgelukkig met mijn zilveren medaille. Mijn paarden waren geweldig. Het was een super strijd met Boyd.” Exell kwam in de ring met de gedachte dat hij er geen bal af mocht rijden om de wereldtitel te prolongeren. The Australiër speelde het klaar en mag zich wederom twee jaar wereldkampioen noemen. “Het was een enorme opluchting”, reageert hij. “We hadden een goede, maar geen perfecte wedstrijd. Ik wist dat Chester foutloos zou rijden, aangezien hij het beste vierspan voor vaardigheid van de wereld heeft. Dat had ik van tevoren al geaccepteerd. Het is geweldig om alweer wereldkampioen te zijn en ik wil mijn complete team bedanken voor de geweldige steun.”

Thibault Coudry

De vaardigheid werd gewonnen door de Franse teamrijder Thibault Coudry. De Brit Wilf Bowman-Ripley werd tweede, gevolgd door Timmerman en Exell. De 25-jarige Belg Edouard Simonet, een voormalig lid van Team Exell en de jongste broer van de Franse chef d’équipe Quentin Simonet, ging ook foutloos met zijn vierspan Arabo-Friezen. Ook de 22-jarige Jozsef Dobrovitz jr – de jongste deelnemer op het kampioenschap –, en de 33-jarige Tsjech Jiri Nesvacil jr reden een foutloze vaardigheid.   [post_title] => Opnieuw teamgoud voor Nederlandse vierspanrijders, Theo Timmerman pakt individueel brons [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => opnieuw-teamgoud-voor-nederlandse-vierspanrijders-theo-timmerman-pakt-individueel-brons-australier-boyd-exell-voor-derde-opeenvolgende-keer-wereldkampioen [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-11-02 10:20:51 [post_modified_gmt] => 2018-11-02 09:20:51 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://stagingpaardenkrant.horses.nl/?p=436 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) ) [post_count] => 6 [current_post] => -1 [in_the_loop] => [post] => WP_Post Object ( [ID] => 413 [post_author] => 3 [post_date] => 2014-09-10 11:31:27 [post_date_gmt] => 2014-09-10 11:31:27 [post_content] => CAEN – De Nederlandse voltigeurs waren heel blij om te hebben voldaan aan de kwalificatie-eisen voor de Wereldruiterspelen in Caen. De medailles lieten zij over aan het oppermachtige buitenland. Toch boekte vooral Carola Sneekes mooie successen. Ze haalde individueel de finale en deed dit in de Pas de Deux met zus Esther. Mét gescheurde enkelbanden. “Dit wilde ik me niet laten afpakken.” Claire de Ridder revancheerde zich op de tweede dag voor de matige prestatie in de openingsrubriek. Samen met Tjekko behaalde ze een mooie score van 7,811 punten. Maar dat was niet genoeg voor een finaleplaats, die eveneens niet weg was gelegd voor Esther Sneekes. Maar Esther zou met zus Carola nog een mooi optreden verzorgen in de finale Pas de Deux. In die finale was het goud voor Jasmin Lindner en Lukas Wacha met een topscore van maar liefst 9,059 punten. Het Duitse duo Pia Engelberty en Torben Jacobs mochten het zilver in ontvangst nemen. Zij behaalden een totaalscore van 8,605. Het brons was met een score van 8,575 voor de beroemde zusjes uit Groot-Brittannië Joanne en Hannah Eccles. Diezelfde Joanne Eccles was de grote favoriet voor goud in de individuele finale voor de vrouwen. De Britse maakte haar faam waar en haar prachtige Kür werd beloond met een totaalscore van 8,718. Het zilver was voor de Italiaanse Anna Cavallaro met een score van 8,452 punten. Dit was genoeg om de Zwitserse Simone Jaïser voor te blijven, die met een totaalscore van 8,433 de bronzen medaille om haar hals kreeg.

Geweldige sfeer

De sfeer in het volgepakte circustheater op het hoofdterrein van de Wereldruiterspelen in Caen was geweldig. De voltige werd schitterend geënsceneerd, het publiek leefde geweldig mee. Maar ook bij de voltigeonderdelen was de organisatie verre van perfect. Lange tijd was het onduidelijk hoe de Pas de Deux-Kür van Carola en Esther Sneekes was gewaardeerd door de jury. Er werden aanvankelijk drie verschillende cijfers bekend gemaakt. Maar die onzekerheid kon Carola en Esther weinig schelen, zo leek het wel toen zij hun Kür achter de rug hadden. Het was op zich al een topprestatie van de zusjes om hun optreden, met de gescheurde enkelbanden van Carola erbij, tot een goed einde te brengen. Dat moet een pijnlijke ervaring zijn geweest. “Ja, maar als je denkt dat dat haar tegenhoudt, dan ken je mijn zus nog niet”, lacht Esther na de Kür. “Je hebt maar twee benen”, voegt Carola eraan toe. “Dat betekent dat je er voorzichtig mee moet zijn. Maar je hebt maar één leven! Dit wilde ik me niet laten afpakken.” Inmiddels is de patiënt druk bezig om de koelpakkingen rond het gewricht te verwijderen. Carola is niet helemaal tevreden over de manier waarop alles liep. “Ik vond het gisteren nog iets beter”, aldus de kritische Carola. “Ik doe op een gegeven moment een handstand op het paard. Dat moet ik drie galopsprongen volhouden en dat lukte nu maar anderhalve galopsprong.”

Betere afwerking

“Ik niet”, zegt Esther. “In de kwalificatie was het nog een beetje aftasten, in de finale deden we gewoon ons ding. Het was nog iets strakker. We kwamen meer aan de afwerking toe. Bijvoorbeeld door telkens goed naar boven te kijken.” De blessure van Carola Sneekes dwong het duo om de Kür iets aan te passen. “In een bepaald onderdeel sta ik normaal gesproken”, noemt Esther als voorbeeld. “Maar dat ging niet, omdat Carola die sprong nu niet haalt. Dus moest ik me klein maken, anders lag ik van het paard af. Aan dat soort dingen moesten we de hele tijd denken.”

Zeer waardig afscheid

Een hoge klassering zat er ook bij het solo-optreden van Carola Sneekes na een val in de kwalificatie niet meer in, maar Carola nam zeer waardig afscheid van het voltigetoernooi op de Wereldruiterspelen. “Het is maar één keer eerder in m’n leven zó goed gegaan als vandaag”, aldus een uitgelaten Carola Sneekes na afloop van haar finale-optreden. De studente medicijnen leek op die laatste voltigedag in Caen geen last te hebben van haar enkel. “Maar ik had wel pijn, hoor. Gelukkig kreeg ik toestemming van de jury om met verdoving te voltigeren. De jury bestaat uit allemaal voormalige sporters, die snappen heel goed wat ik er allemaal voor heb gedaan en gelaten om hier te komen. Dus die hebben een klein oogje toegeknepen.” Vanwege een aantal op- en afsprongen in haar nieuwe Kür, koos Carola vandaag in de finale maar weer voor haar oude Kür. “Dat was nu gezien mijn enkel de betere keus. Maar het pakte ook geweldig uit. Ik bén gewoon die Kür, die is zó met mij verweven dat ik het publiek en de jury erin mee kan nemen.” Sneekes voltigeerde op ‘Nights in White Satin’, wat voor de gelegenheid in het Frans was vertaald.

Weer verwarring

Opnieuw ontstond enige verwarring over het resultaat. De eindscore van 7,362 zou op het moment dat Carola klaar was goed zijn voor de leiding. Ze mocht zelfs een poosje op het podium blijven als voorlopige leider in het klassement om pas door Kristina Boe uit Duitsland te worden verbeterd. “Maar dat moet een vergissing zijn”, aldus Carola Sneekes. En inderdaad, even later bleek dat bij de bepaling van het tussenklassement de score van de kwalificatie niet was meegerekend. Doordat Carola toen van haar paard Nolan afviel, kwam er slechts 5,76 op het scorebord. Maar in de finale vielen de cijfers dus heel hoog uit (allemaal dik boven de acht), waardoor er toch nog een acceptabele eindscore van 7,362 ontstond. En daarmee eindigde Carola in de finale als vijftiende en laatste.

Once in a lifetime

De zusjes Sneekes komen ten aanzien van Caen tot één conclusie: “Gaaf! Dit is een ‘once in a lifetime experience’”, klinkt het in koor. “We gaan over vier jaar natuurlijk opnieuw proberen om te voldoen aan de hoge kwalificatie-eisen. Maar dan zijn de Wereldruiterspelen in Canada, dat maakt het lastiger en kostbaarder om deel te nemen. Maar als het aan ons ligt, gaan we zeker!”

Onverantwoord?

Is het niet een beetje onverantwoord om met gescheurde enkelbanden door te voltigeren? De vraag ligt zeer voor de hand, vindt ook de patiënt in kwestie Carola Sneekes. “Op Facebook stonden kritische stukjes dat het stom is om zoiets te doen. Ik begrijp dat wel. Maar ik ken m’n lichaam beter dan wie ook, ik weet wat ik wel en niet kan doen. Bovendien: hier heb ik jaren voor gewerkt! Dit wilde ik me niet laten afpakken.”

Eindelijk aandacht

Voor de voltigesport is het zeer goed dat de wereldkampioenschappen van alle hippische disciplines gezamenlijk worden georganiseerd. Het betekent vooral meer media-aandacht. “Het is gewoon de meest coole sport”, vindt Carola, “maar daar lezen we weinig over in de hippische bladen. Voltige ís niet een variant op turnen, het is een tak van paardensport. Het paard speelt een heel belangrijke rol. Daarom moet Nolan ook altijd mee. Wij kennen hem door en door. Als een paard twee centimeter verder opzij beweegt dan je verwacht, lig je eraf. En wij weten gewoon: bij díe oefening doet Nolan dát en daar kunnen wij dus op anticiperen om de perfecte balans te behouden. Op de Wereldruiterspelen was er wél voldoende aandacht voor onze tak van sport, maar dat zou eigenlijk altijd zo moeten zijn.”   [post_title] => Voltigeurs brengen toernooi tot een goed einde [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => voltigeurs-brengen-toernooi-tot-een-goed-einde-carola-sneekes-je-hebt-twee-benen-en-maar-een-leven [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-11-01 15:14:09 [post_modified_gmt] => 2018-11-01 14:14:09 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://stagingpaardenkrant.horses.nl/?p=413 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [comment_count] => 0 [current_comment] => -1 [found_posts] => 19 [max_num_pages] => 4 [max_num_comment_pages] => 0 [is_single] => [is_preview] => [is_page] => [is_archive] => 1 [is_date] => [is_year] => [is_month] => [is_day] => [is_time] => [is_author] => [is_category] => 1 [is_tag] => [is_tax] => [is_search] => [is_feed] => [is_comment_feed] => [is_trackback] => [is_home] => [is_privacy_policy] => [is_404] => [is_embed] => [is_paged] => [is_admin] => [is_attachment] => [is_singular] => [is_robots] => [is_posts_page] => [is_post_type_archive] => [query_vars_hash:WP_Query:private] => 7e687cfe8a475b6f27626973d499b5a0 [query_vars_changed:WP_Query:private] => [thumbnails_cached] => [stopwords:WP_Query:private] => [compat_fields:WP_Query:private] => Array ( [0] => query_vars_hash [1] => query_vars_changed ) [compat_methods:WP_Query:private] => Array ( [0] => init_query_flags [1] => parse_tax_query ) )

Voltigeurs brengen toernooi tot een goed einde

Jeroen Dubbeldam is dé wereldkampioen

Column Willy van der Ham: Zenith is het meest gelukkig

Gevoel, vakmanschap en ervaring maken Dubbeldam kampioen

Geen eenduidig reglement bij bloed in mond

Opnieuw teamgoud voor Nederlandse vierspanrijders, Theo Timmerman pakt individueel brons