Ga naar hoofdinhoud
WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [category_name] => olympische-spelen/2016-rio-de-janeiro
        )

    [query_vars] => Array
        (
            [category_name] => 2016-rio-de-janeiro
            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [tag] => 
            [cat] => 54
            [tag_id] => 
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post__not_in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [post_type] => 
            [posts_per_page] => 6
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => category
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => 2016-rio-de-janeiro
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => pk_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [category] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => 2016-rio-de-janeiro
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => pk_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [queried_object] => WP_Term Object
        (
            [term_id] => 54
            [name] => 2016 Rio de Janeiro
            [slug] => 2016-rio-de-janeiro
            [term_group] => 0
            [term_taxonomy_id] => 54
            [taxonomy] => category
            [description] => 
            [parent] => 14
            [count] => 11
            [filter] => raw
            [cat_ID] => 54
            [category_count] => 11
            [category_description] => 
            [cat_name] => 2016 Rio de Janeiro
            [category_nicename] => 2016-rio-de-janeiro
            [category_parent] => 14
        )

    [queried_object_id] => 54
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  pk_posts.ID FROM pk_posts  LEFT JOIN pk_term_relationships ON (pk_posts.ID = pk_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND ( 
  pk_term_relationships.term_taxonomy_id IN (54,55,56,57,58)
) AND pk_posts.post_type = 'post' AND (pk_posts.post_status = 'publish') GROUP BY pk_posts.ID ORDER BY pk_posts.post_date DESC LIMIT 0, 6
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 1194
                    [post_author] => 3
                    [post_date] => 2016-09-19 14:45:23
                    [post_date_gmt] => 2016-09-19 14:45:23
                    [post_content] => RIO DE JANEIRO – Goud voor Sanne Voets, zilver voor Rixt van der Horst en brons voor Frank Hosmar. De Nederlandse pararuiters lieten vrijdag in de Kür op muziek van zich horen op de Paralympische Spelen in Rio de Janeiro. De dag ervoor sleepte het paradressuurteam, bestaande uit Nicole den Dulk, Demi Vermeulen, Rixt van der Horst en Frank Hosmar, al een bronzen plak binnen. Laatste drie behaalden in de individuele proef ook al een medaille. Met zeven medailles is er een nieuw paralympisch record gebroken door de Nederlandse ruiters. 




Bondscoach Joyce Heuitink had van tevoren ingezet op vijf medailles. “Met zeven medailles hebben we ons zelf overtroffen. En daarnaast heel veel vierde plaatsen en een vijfde plaats. Ik ben super, super tevreden. Het is heel bijzonder dat we er ook hele nieuwe combinaties bij hadden. Het voelt gek. Ik sluit een periode af. Ik ben zo blij dat al mijn ruiters met een medaille naar huis gaan.”

“De ruiters hebben echt gestreden voor wat ze waard zijn”, vertelt Maarten van der Heijden, technisch directeur van de KNHS. “Ze hebben heel goed gereden. We wilden heel graag een teammedaille en dat is gelukt. En dan ook nog zes individuele medailles met heel mooie scores. Een paar weken geleden gingen we met een teleurgesteld gevoel naar huis, nu zijn we uitermate tevreden.”

'Echt genoten'

“This is what it feels like”, is de reactie van gouden medaille-winnaar Sanne Voets, refererend aan haar DJ Armin van Buuren-Kür. De juryleden hadden voor de prachtige en foutloze Kür van de grade III-amazone 73,85 op het scorebord staan. “Ik kwam hier voor één kleur. En als je hier bent, is er eentje die er echt toe doet en dat is goud. Het rijtje is compleet. Nu kan ik vredig sterven”, lacht de amazone uit Berghem, die paralympisch, Europees en wereldkampioene is in de Kür op muziek. “Waanzinnig. Ik denk dat de Kür waanzinnig goed ging. Ik heb echt genoten! Wat een fantastisch paard is Demantur. Hij geeft me een gevoel van: ‘zeg maar hoe je het hebben wilt’. Hij kan het allemaal. Ik denk dat hij met afstand het beste paard is van alle deelnemers. Hij is minst ervaren en met zijn acht jaar de jongste, maar wat heeft hij zich fantastisch gehouden. Ik ben echt super trots op hem. En dat allemaal in zo’n korte tijd. Daar heb ik veel hulp bij gehad van Emmelie Scholtens en in het begin ook van Rieky Young om vertrouwen in elkaar te krijgen.”

'Gewoon super'

[caption id="attachment_1196" align="alignright" width="300"] Rixt van der Horst was zichtbaar geëmotioneerd na het winnen van de zilveren medaille in de Kür met Caraat.
© FEI / LIZ GREGG[/caption] Rixt van der Horst was zichtbaar geëmotioneerd na het winnen van de zilveren medaille in de Kür met Caraat. “Dit is gewoon een super goede prestatie. Tweede van de wereld. Ik sta hier drie keer op het podium, dat is gewoon super.” Na afloop van haar proef nam ze ruimschoots de leiding met nog twee combinaties te gaan, maar de Britse Natasha Baker scoorde nog beter met haar Kür in Grade II. Van der Horst was niet helemaal tevreden over haar proef. “Het was niet wat ik in mijn hoofd had. Caraat schrok toen ik de ring binnen kwam. Die spanning hield ze de hele proef vast. Daar baalde ik van. Ik hoopte hetzelfde gevoel te hebben als mijn bronzen rit van de dag ervoor. Ik wilde echt knallen. Volgens mij zag het er voor het beeld wel mooi uit. Dat blijkt ook wel uit de score en daar ben ik wel super blij mee. Ik dacht gewoon: het is alles of niks. Ik wilde nog een andere kleur hebben dan brons. Dan moet je risico nemen.” Met twee individuele medailles zijn de eerste Spelen voor de Friese regerend Europees en wereldkampioene een succes. “Met het team de eerste medaille is ook een hele prestatie. We hebben een super goed team. Dat is de laatste drie jaar al zo en we groeien nog steeds.”

Op safe

[caption id="attachment_1197" align="alignleft" width="300"] Na de mooie zilveren medaille in de individuele proef moest grade II-amazone Demi Vermeulen in de finale genoegen nemen met de vierde plaats.
© FEI / LIZ GREGG[/caption] Na de mooie zilveren medaille in de individuele proef moest grade II-amazone Demi Vermeulen in de finale genoegen nemen met de vierde plaats. Toen ze de ring uitkwam was Demi zichtbaar teleurgesteld, maar na afloop reageert ze nuchter. “Tja vierde. Ik kon niet helemaal in het ritme komen tijdens de warming-up. Het voelde niet zo fijn als de andere twee dagen. Burberry kreeg wat spanning. Ik heb alles gedaan wat ik kon. Ik heb op safe gereden. Het belangrijkste was geen fouten te maken. Dan is het eenmaal zo. Maar ik ga wel met zilver en brons naar huis.”      

Perfecte muziek

Frank Hosmar behaalde vrijdag zijn tweede individuele bronzen medaille in grade IV. “Absoluut mijn beste proef van deze week”, reageerde hij na de huldiging. “Maar er zaten juryleden in het hokje die het wat minder vonden. Ik kan er met mijn kop niet bij. Ik heb gedaan wat ik kon doen. Alphaville deed gewoon super zijn best. Ik heb technisch geloof ik de hoogste score, maar waarom ze het artistiek niet goed vinden? Het is perfecte muziek. Ik ben wel heel tevreden met drie keer brons, maar ik ging voor goud. En vandaag voelde het als goud. Dan komt de uitslag en is het toch een soort van teleurstelling. Het gevoel van mijn proef is veel beter dan de uitslag. Ik ben heel tevreden met hoe mijn Kür ging en hoe Alphaville liep. Ik kan mezelf niets verwijten. Het ging gewoon heel goed. We moeten het er maar mee doen.” Frank Hosmar denkt nog niet aan stoppen. “Ik ga sowieso door tot Tokio. Ik wilde eerst na Rio stoppen, maar ik ga toch nog vier jaar door. Wie weet dan goud. Ik heb twee jaar in Tokio gewerkt en de Spelen zijn over vier jaar in het park waar ik werkte. Alphaville loopt nu ook heel goed in de Lichte Tour in de reguliere sport. Nu doorwerken naar de Zware Tour.” Ook Hosmars concurrenten brengen hun paarden in de reguliere sport op hoog niveau uit. “Wat mij betreft mogen ze de teamtest en individuele proef in grade IV ook moeilijker maken, als je het vergelijkt met het niveau wat de top hier in de Kür op muziek laat zien. De hele sport is enorm gegroeid. Toen ik in 2009 begon liepen er nog manegepaarden mee. Die zie je nu echt niet meer.”

'Heel gaaf'

Nicole den Dulk en Wallace sloten de Spelen af met de vijfde plaats in de Kür van grade Ib. “We hadden goed tempo en dat was super, maar daardoor wist ik even niet meer hoe ik mijn uitgestrekte stap en mijn voltes moest laten zien. Die lijn was anders dan normaal, daardoor kwam het even niet uit. Het was een beetje rommeltje. Het einde was wel weer oké, maar helaas”, legt Den Dulk uit. “Wallace liep echt super. Ik had zelf minder spanning. Ik had die teammedaille al en dan wil je zelf ook graag nog even scoren. Ik kon er ook echt van genieten en dat is een fijn gevoel. Dat Wallace zo super liep, was ik heel blij mee. We gingen met zijn allen voor een teammedaille. Dat is gelukt. Dat is voor mij zeker heel gaaf”, kijkt de amazone terug op de Spelen. [post_title] => Pararuiters behangen met medailles: Goud, zilver en brons op finaledag paradressuur in Rio [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => pararuiters-behangen-met-medailles-goud-zilver-en-brons-op-finaledag-paradressuur-in-rio [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-11-02 10:06:17 [post_modified_gmt] => 2018-11-02 09:06:17 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://stagingpaardenkrant.horses.nl/?p=1194 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [1] => WP_Post Object ( [ID] => 1191 [post_author] => 3 [post_date] => 2016-09-19 14:39:41 [post_date_gmt] => 2016-09-19 14:39:41 [post_content] => RIO DE JANEIRO – Groot was de teleurstelling bij Sanne Voets toen bondscoach Joyce Heuitink haar op het NK Dressuur liet weten dat er voor haar geen ticket voor de Paralympische Spelen in Rio in zat. Na goede, constante resultaten met Demantur (v. Vivaldi) en een spetterende Kür op het NK was Voets ervan overtuigd dat zij een serieuze kandidaat zou zijn voor het Kürgoud in Rio. Met het wegvallen van Onassis van Estée Gerritsen mocht Voets toch het vliegtuig naar Rio nemen en behaalde ze haar doel: een gouden medaille. Na de teleurstelling op het NK Dressuur tekende Voets nog tevergeefs protest aan bij de KNHS tegen de beslissing van de bondscoach. Nu alles achter de rug is, wil Voets weinig meer over de situatie kwijt en vooral genieten van haar gouden plak. “De vervelende dingen die zijn gebeurd in aanloop hiernaartoe heb ik achter me gelaten toen ik het vliegtuig naar Rio instapte. Ik kon het me niet permitteren daar energie aan kwijt te raken, want de Spelen zijn zo intens. Niemand wordt er beter van als je blijft hangen in wat geweest is. We waren hier in Rio ook echt als een team. Als dressuurteam en als team NL.”

Jarig

Toch is Voets heel blij dat ze de kans heeft gehad te laten zien waar ze jarenlang aan gewerkt heeft. “Ik wist dat het kon, een gouden medaille. Ik wist dat als ik goed zou rijden in de Kür dat ik heel goede kans maakte, en dat is ook gebleken!”, vertelt de amazone, die een dag na haar gouden prestatie ook haar dertigste verjaardag vierde. “Het is een stuk minder erg om dertig te worden met een gouden plak om je nek! Het is gewoon echt super als alles samenkomt”, lacht Voets, die zich nu zowel Europees, wereld- als paralympisch kampioen mag noemen. [post_title] => Sanne Voets bewijst zich met Kürgoud [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => sanne-voets-bewijst-zich-met-kurgoud [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-11-02 10:06:23 [post_modified_gmt] => 2018-11-02 09:06:23 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://stagingpaardenkrant.horses.nl/?p=1191 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [2] => WP_Post Object ( [ID] => 1201 [post_author] => 3 [post_date] => 2016-09-14 14:49:19 [post_date_gmt] => 2016-09-14 14:49:19 [post_content] => RIO DE JANEIRO – Het Nederlandse paradressuurteam stond dinsdag na vier gereden teamtests op de bronzen positie. “We staan nu al op de plek waar we voor gekomen zijn, dat is een medaille”, reageerde bondscoach Joyce Heuitink. [caption id="attachment_1204" align="alignleft" width="219"] Joyce Heuitink: “Ik ben heel tevreden. We staan er goed voor en de percentages van mijn vier ruiters liggen dicht bij elkaar. Dat is belangrijk voor de einduitslag.”
© WWW.ARND.NL[/caption] Na de landenproef leidt Groot-Brittannië voor Duitsland en Nederland in het landenklassement. Maar de competitie is nog niet afgelopen. Het resultaat van de individuele proeven, die woensdag begonnen zijn en vanavond (donderdagavond) afgerond worden, komt bij de scores van de teamtests. De drie hoogste scores per land na twee proeven worden bij elkaar opgeteld en bepalen de medailleverdeling in de landenwedstrijd. Joyce Heuitink: “Ik ben heel tevreden en zeker trots op Rixt en Demi. Het is niet niks om als laatste voor het team te rijden in dit grote stadion. We staan er heel goed voor en de percentages van mijn vier ruiters liggen dicht bij elkaar. Dat is belangrijk voor de einduitslag.”  

Behoudend

De dressuurruiters begonnen zondag aan de Paralympische Spelen in het goed bezochte ruiterstadion in Deodoro met de teamtest. Nicole den Dulk begon wat behoudend in grade Ib en eindigde met Wallace op de vijfde plaats en een percentage van 70,640. “Ik ben heel blij met mijn proef”, reageerde ze na afloop. “Wallace gedroeg zich heel goed. Hij keek nergens naar. Ik kon hem goed blijven rijden. Ik denk dat we een correcte proef hebben gereden. Ik was voorafgaand heel nerveus. Ik wilde gewoon heel netjes rijden. In grade 1b is het belangrijk om precies op de letter en goede overgangen te rijden. Misschien heb ik daar iets te veel op geconcentreerd en kan het nog net iets pittiger. Dat was denk ik een combinatie van zenuwen en het gevoel dat ik moest krijgen in de arena. Het was gewoon goed.”

Niet tevreden

Op maandag kwam Frank Hosmar in actie in grade IV. Met een percentage van 72,381 reed de paradressuurruiter naar de derde plaats, waarmee hij niet echt tevreden was. “Ik wil niet weer met brons naar huis, zoals in Londen. Ik denk dat beter kan”, vertelt Hosmar na zijn proef. “Mijn paard Alphaville was goed, maar er waren te veel dingen in de proef die beter kunnen. Het achterwaarts gaan was niet zuiver en vast. In de middendraf was hij was teveel op de hand.”

Geen last  van warmte

[caption id="attachment_1203" align="alignright" width="300"] Demi Vermeulen liet met een vloeiende en vrijwel foutloze proef een heel goede indruk achter met haar merrie Burberry en eindigde in de landenproef als tweede.
© WWW.ARND.NL[/caption] Demi Vermeulen en Rixt van der Horst deden dinsdag goede zaken voor Oranje in Grade II. Beide amazones kwamen in de top van het klassement met scores van ruim 71%. Vermeulen eindigde in de landenproef als tweede, Van der Horst begon haar eerste Spelen op plaats vier. De top vier van de teamtest in Grade II lag binnen zestiende punt van elkaar; in geen andere Grade waren de verschillen zo klein. Demi Vermeulen liet met een vloeiende en vrijwel foutloze proef een heel goede indruk achter met haar merrie Burberry. Met 71,824% eindigde ze heel dicht achter nummer één, de Britse Natasha Baker, die voor haar proef 71,882 kreeg van de vijf juryleden. “Het lukte gewoon”, vertelde Vermeulen na de proef tevreden. “Echt precies wat ik moest doen en wat we hadden afgesproken. Het halthouden was twee keer heel goed. Ik ben echt zo blij en zo opgelucht. We zijn hier nu al tien dagen. Ik was de afgelopen dagen totaal niet zenuwachtig. Vanochtend kwam dat wel. De zon scheen volop in Deodoro maar de warmte kreeg geen vat op Vermeulen en haar merrie. “Burberry heeft zich goed door de warmte heengeslagen. Ik ben zo trots op haar. Ze deed zo haar best en keek nergens naar.”

Onervaren Caraat

Regerend wereldkampioene Rixt van der Horst rijdt haar eerste internationale kampioenschap met Caraat. De negenjarige merrie blonk uit in de stap en eindigde op plaats vier. “Zodra ik de baan in kwam, voelde ik een beetje spanning bij Caraat”, aldus Van der Horst. “Het is een heel groot stadion. Het is allemaal nieuw voor Caraat, ze is nog heel onervaren. Wat dat betreft heeft ze het super gedaan.” Ook over haar eigen rijden was de amazone tevreden. “Ik heb het zelf goed op kunnen lossen. Er waren wel een paar dingetjes, maar geen grote fouten. Volgens mij heb ik het wel goed kunnen laten zien. Ik ben heel blij dat Caraat in de stap de ontspanning hield. Ik ben met deze score wel tevreden voor de eerste dag.” [post_title] => Joyce Heuitink: ‘We staan er heel goed voor’ [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => joyce-heuitink-we-staan-er-heel-goed-voor [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-11-02 10:06:33 [post_modified_gmt] => 2018-11-02 09:06:33 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://stagingpaardenkrant.horses.nl/?p=1201 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [3] => WP_Post Object ( [ID] => 1250 [post_author] => 3 [post_date] => 2016-08-23 08:20:07 [post_date_gmt] => 2016-08-23 08:20:07 [post_content] => RIO DE JANEIRO – De Nederlandse springruiters kwamen behangen met Europees en wereldgoud naar de Olympische Spelen van Rio de Janeiro. En keerden met lege handen terug. De overeenkomsten met het lot dat eerder de dressuurequipe trof drongen zich op. Beide teams gingen met een reële hoop op een medaille naar Brazilië, ze raakten allebei een combinatie kwijt, maar werden vervolgens op waarde verslagen. Het verlies van Parzival, respectievelijk Zirocco Blue was een handicap, maar het was niet dé verklaring waarom de Nederlandse paardensport dit keer niet op het podium stond. Ook in het springen was de concurrentie gewoon sterker.

Aanval

De tijd deed de Nederlandse springruiters uiteindelijk de das om. Toppaarden kunnen tegenwoordig overal overheen en dus greep parcoursbouwer Guilherme Jorge steeds op het beslissende moment naar dat middel, als de hindernissen niet hoger of breder konden. Door de aanval te kiezen, liever een paal te riskeren dan buiten de tijd te rijden, hadden de Fransen al teamgoud gewonnen, had Canada een barrage om brons afgedwongen en datzelfde deed Ludger Beerbaum in zijn laatste ronde voor het Duitse team. De Nederlandse springruiters legden het af tegen de klok. Zelfs Jeroen Dubbeldam moest in zijn race over de hoogste hindernissen buigen voor de tijd. Een paar galopsprongen ging de combinatie in de tweede finalewedstrijd overkruist. Dat was het verschil met de eindstrijd om de medailles. Zo bleef Dubbeldams laatste rit op de rug van Zenith SFN vruchteloos. Zo hard kan topsport zijn. [post_title] => Tijd doet springruiters de das om [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => tijd-doet-springruiters-de-das-om [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-11-02 10:06:39 [post_modified_gmt] => 2018-11-02 09:06:39 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://stagingpaardenkrant.horses.nl/?p=1250 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [4] => WP_Post Object ( [ID] => 1246 [post_author] => 3 [post_date] => 2016-08-23 08:18:20 [post_date_gmt] => 2016-08-23 08:18:20 [post_content] => RIO DE JANEIRO – “De afgelopen dagen was Big Star een beetje roestig”, zei Nick Skelton toen het goud om z’n nek hing. Drie jaar van zijn leven had hij daarvoor opgeofferd. In eerste instantie zag het er niet naar uit dat de 58-jarige Brit in Rio de individuele titel zou toevoegen aan het teamgoud van Londen. ‘Roestig’ was Big Star in het Centro Nacional de Hipismo aanvankelijk zeker. In de oefenronde, waarbij de ruiters hun paarden kennis konden laten maken met het stadion en ze naar keuze een parcours konden springen, léék het er niet op. Big Star was gruwelijk heet en liet zich slecht rijden, Skelton kon ‘m nauwelijks baas. De hengst liep alleen maar met z’n hoofd in de lucht, was houterig, moeilijk stuurbaar en totaal uit vorm. Zo leek het. Maar met elk parcours dat Big Star sprong, werd de hengst steeds beter. En in de barrage om de individuele medailles was hij onverslaanbaar. Hij leek Ratina wel in haar laatste jaren: een ramp op de eerste dag, de winnares op de laatste.

Tussenpees

“De afgelopen drie jaar heeft Big Star niet zulke zware parcoursen gesprongen als in Rio”, vertelt Nick Skelton. “De laatste Grote Prijs die hij won was die van Aken in 2013. Sinds die tijd is hij heel lang geblesseerd geweest aan de tussenpees van zijn rechtervoorbeen. Later resulteerde dat in een veel minder ernstige blessure aan een tussenpees in het achterbeen.” Vanaf dat moment concentreerde Skelton zich alleen maar op het herstel van Big Star. De overige paarden verdwenen uit zijn stal, ook al vanwege de fysieke ongemakken die de nu 58-jarige Brit teisteren. De naweeën van een gebroken nek, voortdurende rugpijn (het opstijgen is voor Skelton een hel) en een kunstheup belemmeren Skelton elke minuut van de dag.

Mark Beever

Maar over zijn eigen medische dossier praat de Brit liever niet. Opvallend open is hij over de lange weg die hij en zijn groom Mark Beever moesten gaan om Big Star weer topfit te krijgen. “Het is niet te becijferen hoeveel werk, tijd en toewijding er in is gaan zitten om Big Star weer gezond te krijgen. Vooral mijn groom Mark, die al 31 jaar bij me is, heeft hier alles voor over gehad. Gemiddeld negen uur per dag spendeert hij aan Big Star.”

Heel rustig

“Ik heb Big Star na zijn genezing steeds heel rustig gereden. Als we al eens ergens nul waren in een Grote Prijs, kregen we daarna tijdfouten in de barrage. We hebben Big Star al die jaren alleen maar in de watten gelegd. En ik wist: als we hem voor elkaar krijgen, kan ik dit Olympische kampioenschap winnen. Het is een abnormaal goed paard. Hij wil het, hij is betrouwbaar, voor mij is hij het beste paard dat ik ooit had en dat ik ooit zal krijgen. Deze (Skelton laat zijn gouden medaille zien, red.) is voor hem.” Als eerste starter wilde Skelton druk zetten op zijn vijf concurrenten in de barrage om de drie medailles. “Ik moest zo snel als ik kon, zonder rare risico’s te nemen. Ik wist wat er nog na mij kwam, ik wist dat Eric sneller zou zijn. Big Star is een heel snel paard, dus het lukte om een beetje druk te zetten. Daarna kwam het moeilijkste deel van de Spelen: wachten hoe de anderen reden. Eerst wilde ik m’n concurrenten niet zien springen. Toen Eric naar binnen ging, móest ik wel, hij liet me wel even zweten.”

Op stang gejaagd

De winnaar van het brons, Eric Lamaze, voegt hieraan toe: “Nick doet een beetje bescheiden over zijn ronde. Ik heb hem gezien en dat was echt snel. Hij heeft ons echt op stang gejaagd. We moesten allemaal wat proberen en zo ontstond bij mij ook de fout.” Op zijn 56-ste pakte Nick Skelton in zijn eigen Londen teamgoud. Maar individueel goud gooide hij zelf weg door zijn zenuwen niet in bedwang te houden. Daarom dacht Skelton toen niet aan stoppen. Hij had nog een missie in Rio. Nu die is volbracht en Big Star nog het enige paard is dat hij rijdt, doemt zijn pensioen aan de horizon. “Zolang Big Star goed is, rij ik door. Maar als het met hem minder wordt, stoppen we. Allebei.”

Het geluk van Lamaze

Met zo krankzinnig veel kwaliteit verzameld op één kampioenschap speelt geluk altijd een grote rol, vindt Eric Lamaze. “Alle grote combinaties waren in Rio en maakten terecht aanspraak op een medaille. Maar er zijn er maar drie. Te veel dingen moeten er op dat ene moment goed lopen. Dan kun je niet van jezelf verwachten dat jij aan het eind met een medaille om je nek zult staan. Dat kun je niet allemaal plannen. Wie kan van tevoren nou verzinnen dat Pénélope Leprevost ten val komt? Haar paard Flora de Mariposa was één van de favorieten voor de titel. Jeroen Dubbeldam krijgt 0,02 tijdsoverschrijding? Op de Olympische Spelen moet het lot je de hele tijd goed gezind zijn. Je paard moet gezond en fit blijven tot het allerlaatst. Niets laat zich dan voorspellen.” “Bovendien: de medailles worden verdeeld op de laatste dag. Dan begint iedereen weer op nul. Net als in de Grote Prijs. Voor mij stond in Rio maar één ding vast: dat Nick Skelton en Big Star op het podium zouden staan, of daar vlakbij in de buurt.”

Teamzilver in Athene

Op het podium stonden twee grote namen en één minder bekende. Toch was ook Peder Fredricson niet uit te vlakken. Net als Lamaze (individueel goud in Hong Kong 2008) en Skelton (teamgoud Londen 2012) won Fredricson al eens een olympische medaille (teamzilver in Athene 2004). “Ik weet al heel lang dat mijn paard (All In, v. Kasmir van Schuttershof, red.) de kwaliteiten heeft, dus ik mocht wel hopen op een medaille. Maar verwachten mag je dat nooit.” Eric Lamaze was niet met de Hong Kong-vibes (“die voelde ik in Hong Kong pas toen ik gewonnen had”), maar wel met het goede gevoel naar Rio afgereisd. Op de eerste dag van het kampioenschap in Deodoro zei Lamaze daarover. “Fine Lady is gruwelijk voorzichtig. Maar ze is ook klein. Dus moet ik met haar wel precies de goede lijn pakken die haar past. En ze is enorm vechtlustig. Ik weet dat ze honderd procent zal geven. Fine Lady heeft het hart van Hickstead. We hebben net twee overwinningen in Aken achter de rug, dus we zitten in een goede reeks.”

Over Hickstead en Fine Lady

Die reeks eindigde in Rio met een bronzen plak. Voor Lamaze was er een groot verschil met zijn vorige olympische hoogtepunt. “In Hong Kong reed ik het paard dat door iedereen als favoriet werd gezien. Er werd het één en ander van ons verwacht. Die druk stond er deze keer niet op. Ik denk dat weinigen hadden verwacht dat Fine Lady er hier tot en met de laatste dag overheen kon.” Daar zit ook de grote overeenkomst tussen zijn huidige en zijn vorige olympische paard. Hickstead ging destijds als speedpaard naar Lamaze, tot hij voormalig eigenaar Gerard Franssen een keer ’s nachts uit z’n bed belde met de mededeling dat Hickstead een Grote Prijs in de dikke tour had gewonnen. “Toen wij Fine Lady kochten, meenden we ook dat we een speedpaard tot maximaal 1,50 m op stal zouden krijgen. Maar als je paarden met de juiste mentaliteit de goede ervaringen geeft, kunnen ze een eind komen.”

Olympische cracks

De eindstrijd in Rio was een weerzien met voormalige olympische cracks. Titelverdedigers Steve Guerdat en Nino des Buissonnets gingen in de barrage met een balk strijdend ten onder. De olympische kampioen van zestien jaar geleden, Jeroen Dubbeldam bleef 0,02 seconde verwijderd van de beslissende omloop. “Van drie naar vier reed ik nog een galopsprong minder”, zei Jeroen na afloop. “Ik dacht: dan zit ik met de tijd al aardig goed. Ergens heb ik ’t laten liggen, ik weet alleen niet waar. Onderweg voelde ik zoveel galop, abnormaal zo fit als Zenith was. Alles klopte gewoon. Voor mij was dat de bevestiging dat ik alles goed had gedaan.”

Zesde kampioenschap

Op zijn zesde (!) internationale kampioenschap stak VDL Groep Verdi TN N.O.P. in blakende vorm. Met een balk op de laatste hindernis en een tijdfout in de lompzware finale eindigde Maikel van der Vleuten op de twintigste plaats. “In de laatste lijn moest ik terug op zeven en dan weer terug op vier”, vertelde Vleut jr. “In die laatste afstand kwam Verdi zelfs te veel terug en moest ik been geven, waardoor hij naar voren schoot.” In de tweede finaleomloop kwam Harrie Smolders met Emerald niet meer aan de start. “Hij doet altijd al zo z’n best, voor hem is het nu wel genoeg geweest.”

‘Zure en vervelende uitslagen’

“Dit waren de Spelen van ‘net niet’”, zegt Maarten van der Heijden van de KNHS als behalve de dressuurruiters ook de springruiters met lege handen staan. “Daar hadden we niet op gerekend. Het ging de afgelopen jaren steeds crescendo. De afgelopen twee jaren waren de meest succesvolle ooit uit de geschiedenis van de Nederlandse paardensport. Dan ga je met verwachtingen en reële doelstellingen hier naartoe.” “Alleen de eventers behaalden hun doel, de zesde plaats. Met het dressuurteam kwamen we naar Rio voor een plak, maar met 1,1 procent verschil misten we net het podium. In het springen misten we een schrapresultaat, dat heb je in zo’n topveld echt nodig. En wat Jeroen hier overkomt, met 0,02 seconde de barrage om de medailles missen, dat is de overtreffende trap van ‘net niet’. Deze topcombinatie had dat verdiend, om hier in de barrage te vechten om een plak.” Er is volgens Van der Heijden – behalve het wegvallen van Parzival en Zirocco Blue – niks dramatisch mis gegaan. “We zijn nergens uit de top acht gevallen. Maar het blijven toch zure en vervelende uitslagen.” Over eventuele oorzaken wil Van der Heijden nog niet veel zeggen. “We hebben wel toppaarden nodig. Je kunt niet zonder als je medailles wil winnen. En Jeroen Dubbeldam raakt zijn toppaard nu kwijt. We wisten het natuurlijk, we zagen het aankomen. Maar als dat dan gebeurt, raakt je dat diep.” [post_title] => Nick Skelton oogst het goud waar hij drie jaar van z’n leven naartoe werkte [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => nick-skelton-oogst-het-goud-waar-hij-drie-jaar-van-zn-leven-naartoe-werkte-op-de-olympische-spelen-moet-het-lot-je-de-hele-tijd-goed-gezind-zijn [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-11-02 10:06:47 [post_modified_gmt] => 2018-11-02 09:06:47 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://stagingpaardenkrant.horses.nl/?p=1246 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [5] => WP_Post Object ( [ID] => 1244 [post_author] => 3 [post_date] => 2016-08-19 08:13:26 [post_date_gmt] => 2016-08-19 08:13:26 [post_content] => RIO DE JANEIRO – Het was veertig jaar geleden dat Frankrijk voor het laatst olympisch goud won. Dat was op de gruwelijk slechte bodem van Bromont, bij Montreal. Nu stonden ze er weer, Les Bleus, na een week vol ellende. Eerst viel Hermes Ryan van Simon Delestre uit met een blessure, later stortte Pénélope Leprevost keihard in het zand met Flora de Mariposa. “In het begin wisten we haast zeker dat we kansloos waren voor een medaille”, zegt Kevin Staut als de gouden medaille om zijn nek hangt. “Maar we zijn als team sterker naar elkaar toe gegroeid. Een grote verdienste van onze coach Philippe Guerdat, hij heeft ons dichter bij elkaar gebracht. We hebben bewezen dat paardensport ook een teamsport kan zijn.”

Vader en zoon Rozier

Vooral voor Philippe Rozier was Rio een sprookje. “Mijn vader won veertig jaar geleden goud in Montreal. Ik zou eerst helemaal niet meerijden, maar kwam in het team door het uitvallen van Hermes Ryan. En nu hebben we twee gouden olympische medailles in onze familie. Ik kan het nog steeds niet geloven.” Volgens Rozier was de Franse overwinning er vooral ook één van hun eigenaren. “Hun rol is niet te overschatten. Het is geen werkje van een jaar om eigenaar te zijn, het is een kwestie van jarenlange volharding, van het doorstaan van teleurstellingen en het weerstaan van verleidingen. Eigenaren zijn een deel van onze familie.”

'We hebben goud!'

Als derde ruiter moest Roger-Yves Bost het goud binnen harken voor Frankrijk. Had hij daarbij niet enorm veel druk gevoeld? “Helemaal niet”, antwoordt de Europese kampioen van Herning 2013. “Ik wist namelijk niet hoe iedereen gereden had. Ik was veel te druk met m’n paard. Ik heb gewoon m’n werk gedaan. Ik had echt geen idee hoe we ervoor stonden. Toen ik gereden had, kwamen ze op me afstormen: ‘We hebben goud!’” Ook McLain Ward benadrukte maar weer eens het belang van de juiste teamspirit. “Kijk naar wat Frankrijk voor elkaar heeft gekregen, met alle tegenslag. Zij sloten de rijen, beten op hun kiezen en pakten goud. Wij hebben ook als team bij elkaar gezeten, toen Beezie Maddens paard voor de tweede omloop uitviel. Ons team drijft al bijna tien jaar op haar. Maar we hebben tegen elkaar gezegd dat we er nu dus extra hard tegen aan moesten. En we wisten dat dat mogelijk was, met de uitzonderlijke kwaliteit aan ruiters en paarden in ons team.”

Geen druk, geen tactiek

Ludger Beerbaum was opnieuw door Otto Becker opgesteld als vierde man, iets waarvoor hij de teamchef in het bijzonder bedankte. In het recente verleden liet Beerbaum als slotruiter een paar steken vallen, nu loodste hij zijn team naar een barrage om brons. “Er was geen druk, er was geen tactiek, toen ik binnenreed voor mijn ronde”, aldus Ludger Beerbaum. “Het was heel simpel: ik moest foutloos en binnen de tijd rijden, anders had Canada brons.”

15 binnen de tijd

Heel simpel was het niet om echt helemaal nul te blijven in het zware en zeer uitdagende parcours van Guilherme Jorge. Slechts 15 van de 44 deelnemers in de tweede omloop van de landenwedstrijd haalden de tijd, vijf combinaties kwamen met nul aan de finish. Beerbaum: “Als je de ring binnenrijdt denk je niet na over ‘wat als dit gebeurt’ of ‘wat als dat gebeurt’. Als je aan dat soort dingen gaat denken, verpest je alles. Je denkt eigenlijk helemaal niet. Ik wist wel dat ik me niets kon permitteren, maar je denkt niet na. Blijf gefocust en doe je job, meer is er niet.” “Deze olympische landenwedstrijd was één grote achtbaan. Niet alleen voor ons. Alle teams hadden momenten van hoop en wanhoop. We gingen allemaal door een achtbaan van emoties.”

Plaatsje geven

Voor het Nederlandse team had de wedstrijd een teleurstellend verloop. Na de eerste omloop van de landenwedstrijd prijkte Nederland samen met Brazilië, de Verenigde Staten en Duitsland nog aan kop, ondanks de weigeringen van VDL Zirocco Blue N.O.P. In de tweede omloop kantelde de wedstrijd. Jeroen Dubbeldam kreeg met SFN Zenith N.O.P. als enige in de wedstrijd een fout op de relatief makkelijke hindernis 2. “We hadden de keuze gemaakt om van 1 naar 2 in zeven galopsprongen te rijden. Die afstand kwam voor mij net braaf genoeg. Ik kwam niet meer echt aan het rijden, waardoor ik een matte sprong op hindernis 2 kreeg.” “Dat was hard. Een fout op één van de makkelijkste hindernissen. We hebben na mijn rit voor Maikel en Harrie het plan gelijk gewijzigd.”

Onderste balk van de triple

Voor Harrie Smolders was de tweede omloop ook een hard gelag. “Hoogst ongebruikelijk, om de onderste paal van een triple eruit te mikken, dat is niet makkelijk”, aldus Smolders. Door de vroege tik tegen de balk van de triple bar was de rust bij Emerald er een beetje uit geraakt. “Dat was best een harde fout, hij werd er een klein beetje nerveus van. En door de tijdsdruk was het ook niet mogelijk om dat weer te herstellen. En zo kregen we nog twee fouten.” “Na de rit van Jeroen hebben we de strategie aangepast en zijn we wat meer aanvallend gaan rijden. We hebben gestreden met drie man en we zijn ten onder gegaan. Dat is zuur. De paarden sprongen op het voorterrein allemaal goed. Maar het heeft niet zo mogen zijn.”

Plaatsje geven

“Winnen en verliezen zitten in de springsport heel dicht bij elkaar”, filosofeerde bondscoach Rob Ehrens. “Je moet ook goed kunnen verliezen. Als het door blunders zou zijn geweest, had ik hier toch anders gestaan, maar zo is het niet gegaan. Het zit allemaal zo dicht bij elkaar in de springsport. Kleine foutjes straffen je keihard af. Dit moeten we een plaatsje geven. Dat kunnen deze jongens ook. Daar zijn het professionals voor.”

Zeer strakke tijd

Was echt aanvallend rijden geen betere optie geweest? Frankrijk, Amerika, Canada, Duitsland, zij scoorden uiteindelijk door op het beslissende moment de tijdfout vóór te blijven. “We hebben aanvallend gereden”, aldus Ehrens. “Maar de tijd in de tweede omloop van de landenwedstrijd was zo strak dat elke galopsprong extra of elke wending met een paar extra meters gelijk tijdfouten opleverden.” “Voor Jeroen hadden we de planning gemaakt om in zeven galopsprongen naar hindernis 2 te gaan. Uiteindelijk bleek dat dat heel veel tijd kostte. Het is niet zo dat we bewust gekozen hebben voor tijdfouten. De krappe tijd bracht druk met zich mee, maar ik wilde niet dat daardoor springfouten ontstonden.”

'Zo is de springsport'

Maar na de fout van Jeroen in die eerste lijn, veranderde de bondscoach van strategie: Maikel van der Vleuten en Harrie Smolders namen een galopsprong minder. “Zo is het altijd in de springsport. Als Jeroen er daar zes had gemaakt en door de open afstand was een fout ontstaan, hadden we ons daar weer de haren over uit het hoofd getrokken.” Ook Rob Ehrens zag in deze editie van de Olympische Spelen een ijzersterk argument om vast te houden aan het bestaande format met vier ruiters per team. “Als de formule met drie ruiters hier in Rio al aan de orde was geweest, dan hadden enkele sterke landen al geen team meer op de been kunnen brengen”, aldus Rob Ehrens.

Vier diskwalificaties niet goed voor imago paardensport

Het aantal diskwalificaties op basis van de ‘bloedregel’ (overmatig spoor- en zweepgebruik, tot uitdrukking komend in wondjes of plekjes op de huid van het paard) was opmerkelijk. Juist op de Olympische Spelen, met de halve wereldbevolking als toeschouwer, werden vier ruiters gediskwalificeerd.

Niet overdrijven

“Het aantal is opvallend”, vindt ook Maarten van der Heijden van de KNHS. “Over de gevallen zelf heb ik geen oordeel, die heb ik niet gezien. Dat dit nu juist op de Olympische Spelen gebeurt is geen goede zaak. Ik denk dat we niet moeten overdrijven. Uiteraard moeten we een signaal afgeven als er echt iets aan de hand is. Maar niet als het om kleine dingetjes gaat, die overkomen alsof er iets vreselijks is gebeurd. Niet goed voor het imago van de paardensport.”

Nauwelijks iets aan de hand

Na de weigeringen van Zirocco Blue VDL in de openingsronde werd de al uitgesloten Jur Vrieling nog eens gediskwalificeerd vanwege sporen op de flank. “Met Zirocco Blue was nauwelijks iets aan de hand, echt ‘minor’”, aldus Van der Heijden. “Niet alleen wekt een diskwalificatie naar de buitenwereld toe dan een verkeerd beeld, het heeft ook grote gevolgen voor de sport, als je geen vierde man hebt en dus geen schrapresultaat.” Tot twee keer toe – dressuur en springen – moest Team Oranje in Rio met drie man het veld in. “Het is zoals het is”, zegt Van der Heijden. “Maar het is ook heel pijnlijk. Een grote teleurstelling. Maar we herpakken onze focus.”

Regel toepassen

De verantwoordelijke man, voorzitter van de ground jury Stephan Ellenbruch, vond het aantal diskwalificaties op grond van de ‘bloedregel’ ook opvallend veel. “We hebben niets anders gedaan dan anders: de regel toepassen. We zien dat de ruiters hier op de Olympische Spelen onder grote druk staan. Misschien verklaart dat waarom ze hun sporen wat meer of wat harder gebruiken. We hebben zeker niet de indruk dat ook maar één van de vier gediskwalificeerde ruiters de bedoeling had om zijn paard te beschadigen. Soms gebeurt zoiets gewoon.” “Er is een tendens dat paarden steeds vaker geschoren worden, ook in de zomer. Terwijl de sporen vaak erg scherp zijn. Dat is een gevaarlijke combinatie. Het goede nieuws is dat de ruiters hebben gereageerd op de diskwalificaties. In de tweede omloop van de landenwedstrijd hoefden we niemand te diskwalificeren. De controlerende steward bij de uitgang stelde vast dat veel ruiters andere sporen droegen. En steeds meer ruiters beschermen hun paarden door een spoorsingel te gebruiken. Het overgrote deel van de ruiters doet alles om hun paarden te beschermen.”

'Een beetje spelen met de tijd'

De Braziliaanse parcoursbouwer Guillerme Jorge zag na de eerste omloop van de landenwedstrijd dat maar liefst vier landen nog op nul stonden. “Ik moest de moeilijkheidsgraad opvoeren. Niet alleen door hogere en bredere hindernissen te bouwen, maar ook door een beetje met de tijd te gaan spelen. Het niveau van de sport was enorm hoog. De teams moesten kiezen voor risico om de tijd te halen en dan misschien fouten te krijgen. Uiteindelijk stonden de teams vooraan die daar het best mee om konden gaan. Die snelle ritten neer konden zetten en toch hun paarden in ritme en balans konden houden voor foutloze ritten. De sport was van extreem hoog niveau.” Jorge vindt het format van twee aparte dagen voor de landenwedstrijd heel aantrekkelijk. “Je kunt de spanning opbouwen, verschillende parcoursen neerzetten en de paarden krijgen ook de rust waardoor je de zware inspanning van hen kan vragen.”

Verdi groeide in de wedstrijd

In het Nederlandse team trad Maikel van der Vleuten met VDL Groep Verdi TN N.O.P. naar voren als sterkhouder. Mede dankzij de uitzonderlijke vorm die de hengst toonde, hij groeide in de landenwedstrijd. “Dit is het moment waar we naar toe hebben geleefd”, zegt Maikel. “Ik heb alle jaren dat ik hem ken meegenomen en op basis daarvan gedaan wat voor hem het beste is. Bewust heb ik hem niet al te vaak gestart, maar met een concours om de drie, vier weken heb ik hem wel in het ritme gehouden.” “Verder heb ik thuis veel op de galoppeerbaan gewerkt. Dat gaat hem makkelijk af, hij vindt het leuk en daar krijgt hij een goede conditie van. Na een ronde springen was hij hier helemaal niet pufferig. Met het voeren hebben we opgepast dat hij niet te buikig werd. Al het gewicht moet ‘ie meenemen, dus moet hij er goed strak op staan.”

Een stuk lichter

“Verdi moet plezier in het werk houden. Dan is hij een stuk lichter, dan doet hij goed z’n best. En na Rome hebben we het dekken stop gezet. Voor die tijd dekte hij tijdens de sport altijd twee keer in de week. Als hij in de dekkerij is, spant hij zich vaak wat in de ring. Nu kon hij zich optimaal zetten. En veel dekken gaat op een gegeven moment ook in de gewrichten zitten.” Verdi is nu veertien jaar, net zo oud als Valegro die na Rio met pensioen ging. Zijn deze Spelen het laatste kampioenschap voor Verdi? “Daar moeten we met de andere eigenaren nog over praten”, zegt Maikel. “Als ik vanuit mijzelf spreek zeg ik: zolang hij gezond is, z’n lijf goed is en hij heeft er plezier in – hij gaat altijd graag op concours – laat ‘m nog maar een tijdje lopen. Maar hij moet wel op de goede manier stoppen, als hij nog in goeden doen is.” [post_title] => Landenwedstrijd kantelt in nadeel van Oranje [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => landenwedstrijd-kantelt-in-nadeel-van-oranje-ludger-beerbaum-we-gingen-allemaal-door-een-achtbaan-vol-emoties [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-11-02 10:06:53 [post_modified_gmt] => 2018-11-02 09:06:53 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://stagingpaardenkrant.horses.nl/?p=1244 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) ) [post_count] => 6 [current_post] => -1 [in_the_loop] => [post] => WP_Post Object ( [ID] => 1194 [post_author] => 3 [post_date] => 2016-09-19 14:45:23 [post_date_gmt] => 2016-09-19 14:45:23 [post_content] => RIO DE JANEIRO – Goud voor Sanne Voets, zilver voor Rixt van der Horst en brons voor Frank Hosmar. De Nederlandse pararuiters lieten vrijdag in de Kür op muziek van zich horen op de Paralympische Spelen in Rio de Janeiro. De dag ervoor sleepte het paradressuurteam, bestaande uit Nicole den Dulk, Demi Vermeulen, Rixt van der Horst en Frank Hosmar, al een bronzen plak binnen. Laatste drie behaalden in de individuele proef ook al een medaille. Met zeven medailles is er een nieuw paralympisch record gebroken door de Nederlandse ruiters. Bondscoach Joyce Heuitink had van tevoren ingezet op vijf medailles. “Met zeven medailles hebben we ons zelf overtroffen. En daarnaast heel veel vierde plaatsen en een vijfde plaats. Ik ben super, super tevreden. Het is heel bijzonder dat we er ook hele nieuwe combinaties bij hadden. Het voelt gek. Ik sluit een periode af. Ik ben zo blij dat al mijn ruiters met een medaille naar huis gaan.” “De ruiters hebben echt gestreden voor wat ze waard zijn”, vertelt Maarten van der Heijden, technisch directeur van de KNHS. “Ze hebben heel goed gereden. We wilden heel graag een teammedaille en dat is gelukt. En dan ook nog zes individuele medailles met heel mooie scores. Een paar weken geleden gingen we met een teleurgesteld gevoel naar huis, nu zijn we uitermate tevreden.”

'Echt genoten'

“This is what it feels like”, is de reactie van gouden medaille-winnaar Sanne Voets, refererend aan haar DJ Armin van Buuren-Kür. De juryleden hadden voor de prachtige en foutloze Kür van de grade III-amazone 73,85 op het scorebord staan. “Ik kwam hier voor één kleur. En als je hier bent, is er eentje die er echt toe doet en dat is goud. Het rijtje is compleet. Nu kan ik vredig sterven”, lacht de amazone uit Berghem, die paralympisch, Europees en wereldkampioene is in de Kür op muziek. “Waanzinnig. Ik denk dat de Kür waanzinnig goed ging. Ik heb echt genoten! Wat een fantastisch paard is Demantur. Hij geeft me een gevoel van: ‘zeg maar hoe je het hebben wilt’. Hij kan het allemaal. Ik denk dat hij met afstand het beste paard is van alle deelnemers. Hij is minst ervaren en met zijn acht jaar de jongste, maar wat heeft hij zich fantastisch gehouden. Ik ben echt super trots op hem. En dat allemaal in zo’n korte tijd. Daar heb ik veel hulp bij gehad van Emmelie Scholtens en in het begin ook van Rieky Young om vertrouwen in elkaar te krijgen.”

'Gewoon super'

[caption id="attachment_1196" align="alignright" width="300"] Rixt van der Horst was zichtbaar geëmotioneerd na het winnen van de zilveren medaille in de Kür met Caraat.
© FEI / LIZ GREGG[/caption] Rixt van der Horst was zichtbaar geëmotioneerd na het winnen van de zilveren medaille in de Kür met Caraat. “Dit is gewoon een super goede prestatie. Tweede van de wereld. Ik sta hier drie keer op het podium, dat is gewoon super.” Na afloop van haar proef nam ze ruimschoots de leiding met nog twee combinaties te gaan, maar de Britse Natasha Baker scoorde nog beter met haar Kür in Grade II. Van der Horst was niet helemaal tevreden over haar proef. “Het was niet wat ik in mijn hoofd had. Caraat schrok toen ik de ring binnen kwam. Die spanning hield ze de hele proef vast. Daar baalde ik van. Ik hoopte hetzelfde gevoel te hebben als mijn bronzen rit van de dag ervoor. Ik wilde echt knallen. Volgens mij zag het er voor het beeld wel mooi uit. Dat blijkt ook wel uit de score en daar ben ik wel super blij mee. Ik dacht gewoon: het is alles of niks. Ik wilde nog een andere kleur hebben dan brons. Dan moet je risico nemen.” Met twee individuele medailles zijn de eerste Spelen voor de Friese regerend Europees en wereldkampioene een succes. “Met het team de eerste medaille is ook een hele prestatie. We hebben een super goed team. Dat is de laatste drie jaar al zo en we groeien nog steeds.”

Op safe

[caption id="attachment_1197" align="alignleft" width="300"] Na de mooie zilveren medaille in de individuele proef moest grade II-amazone Demi Vermeulen in de finale genoegen nemen met de vierde plaats.
© FEI / LIZ GREGG[/caption] Na de mooie zilveren medaille in de individuele proef moest grade II-amazone Demi Vermeulen in de finale genoegen nemen met de vierde plaats. Toen ze de ring uitkwam was Demi zichtbaar teleurgesteld, maar na afloop reageert ze nuchter. “Tja vierde. Ik kon niet helemaal in het ritme komen tijdens de warming-up. Het voelde niet zo fijn als de andere twee dagen. Burberry kreeg wat spanning. Ik heb alles gedaan wat ik kon. Ik heb op safe gereden. Het belangrijkste was geen fouten te maken. Dan is het eenmaal zo. Maar ik ga wel met zilver en brons naar huis.”      

Perfecte muziek

Frank Hosmar behaalde vrijdag zijn tweede individuele bronzen medaille in grade IV. “Absoluut mijn beste proef van deze week”, reageerde hij na de huldiging. “Maar er zaten juryleden in het hokje die het wat minder vonden. Ik kan er met mijn kop niet bij. Ik heb gedaan wat ik kon doen. Alphaville deed gewoon super zijn best. Ik heb technisch geloof ik de hoogste score, maar waarom ze het artistiek niet goed vinden? Het is perfecte muziek. Ik ben wel heel tevreden met drie keer brons, maar ik ging voor goud. En vandaag voelde het als goud. Dan komt de uitslag en is het toch een soort van teleurstelling. Het gevoel van mijn proef is veel beter dan de uitslag. Ik ben heel tevreden met hoe mijn Kür ging en hoe Alphaville liep. Ik kan mezelf niets verwijten. Het ging gewoon heel goed. We moeten het er maar mee doen.” Frank Hosmar denkt nog niet aan stoppen. “Ik ga sowieso door tot Tokio. Ik wilde eerst na Rio stoppen, maar ik ga toch nog vier jaar door. Wie weet dan goud. Ik heb twee jaar in Tokio gewerkt en de Spelen zijn over vier jaar in het park waar ik werkte. Alphaville loopt nu ook heel goed in de Lichte Tour in de reguliere sport. Nu doorwerken naar de Zware Tour.” Ook Hosmars concurrenten brengen hun paarden in de reguliere sport op hoog niveau uit. “Wat mij betreft mogen ze de teamtest en individuele proef in grade IV ook moeilijker maken, als je het vergelijkt met het niveau wat de top hier in de Kür op muziek laat zien. De hele sport is enorm gegroeid. Toen ik in 2009 begon liepen er nog manegepaarden mee. Die zie je nu echt niet meer.”

'Heel gaaf'

Nicole den Dulk en Wallace sloten de Spelen af met de vijfde plaats in de Kür van grade Ib. “We hadden goed tempo en dat was super, maar daardoor wist ik even niet meer hoe ik mijn uitgestrekte stap en mijn voltes moest laten zien. Die lijn was anders dan normaal, daardoor kwam het even niet uit. Het was een beetje rommeltje. Het einde was wel weer oké, maar helaas”, legt Den Dulk uit. “Wallace liep echt super. Ik had zelf minder spanning. Ik had die teammedaille al en dan wil je zelf ook graag nog even scoren. Ik kon er ook echt van genieten en dat is een fijn gevoel. Dat Wallace zo super liep, was ik heel blij mee. We gingen met zijn allen voor een teammedaille. Dat is gelukt. Dat is voor mij zeker heel gaaf”, kijkt de amazone terug op de Spelen. [post_title] => Pararuiters behangen met medailles: Goud, zilver en brons op finaledag paradressuur in Rio [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => pararuiters-behangen-met-medailles-goud-zilver-en-brons-op-finaledag-paradressuur-in-rio [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2018-11-02 10:06:17 [post_modified_gmt] => 2018-11-02 09:06:17 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => http://stagingpaardenkrant.horses.nl/?p=1194 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [comment_count] => 0 [current_comment] => -1 [found_posts] => 11 [max_num_pages] => 2 [max_num_comment_pages] => 0 [is_single] => [is_preview] => [is_page] => [is_archive] => 1 [is_date] => [is_year] => [is_month] => [is_day] => [is_time] => [is_author] => [is_category] => 1 [is_tag] => [is_tax] => [is_search] => [is_feed] => [is_comment_feed] => [is_trackback] => [is_home] => [is_privacy_policy] => [is_404] => [is_embed] => [is_paged] => [is_admin] => [is_attachment] => [is_singular] => [is_robots] => [is_posts_page] => [is_post_type_archive] => [query_vars_hash:WP_Query:private] => ef071bc93ce01df03ae277a0e595d718 [query_vars_changed:WP_Query:private] => [thumbnails_cached] => [stopwords:WP_Query:private] => [compat_fields:WP_Query:private] => Array ( [0] => query_vars_hash [1] => query_vars_changed ) [compat_methods:WP_Query:private] => Array ( [0] => init_query_flags [1] => parse_tax_query ) )

Pararuiters behangen met medailles: Goud, zilver en brons op finaledag paradressuur in Rio

Sanne Voets bewijst zich met Kürgoud

Joyce Heuitink: ‘We staan er heel goed voor’

Tijd doet springruiters de das om

Nick Skelton oogst het goud waar hij drie jaar van z’n leven naartoe werkte

Landenwedstrijd kantelt in nadeel van Oranje