Ga naar hoofdinhoud

Kettingbrieven

WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [category_name] => kettingbrieven
        )

    [query_vars] => Array
        (
            [category_name] => kettingbrieven
            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [tag] => 
            [cat] => 7
            [tag_id] => 
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post__not_in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [post_type] => 
            [posts_per_page] => 6
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => category
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => kettingbrieven
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => pk_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [category] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => kettingbrieven
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => pk_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [queried_object] => WP_Term Object
        (
            [term_id] => 7
            [name] => Kettingbrieven
            [slug] => kettingbrieven
            [term_group] => 0
            [term_taxonomy_id] => 7
            [taxonomy] => category
            [description] => 
            [parent] => 0
            [count] => 58
            [filter] => raw
            [cat_ID] => 7
            [category_count] => 58
            [category_description] => 
            [cat_name] => Kettingbrieven
            [category_nicename] => kettingbrieven
            [category_parent] => 0
        )

    [queried_object_id] => 7
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  pk_posts.ID FROM pk_posts  LEFT JOIN pk_term_relationships ON (pk_posts.ID = pk_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND ( 
  pk_term_relationships.term_taxonomy_id IN (7,112,113,114,115,116,117,118,165)
) AND pk_posts.post_type = 'post' AND (pk_posts.post_status = 'publish') GROUP BY pk_posts.ID ORDER BY pk_posts.post_date DESC LIMIT 0, 6
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 202491
                    [post_author] => 25
                    [post_date] => 2019-07-10 08:45:13
                    [post_date_gmt] => 2019-07-10 07:45:13
                    [post_content] => 

CDA-politicus en gedeputeerde Ger Koopmans heeft het verzoek gekregen van Marco Zeekaf, de voorzitter van Equestrian Centre De Peelbergen in Kronenberg, na te denken over de koers van de paardensector. In het verleden heeft Ger Koopmans zich in Limburg al ingezet voor de paardensport. In deze aflevering beschrijft hij welke wegen er bewandeld worden bij het op poten zetten van een internationaal samenwerkingsverband. Speelt de provincie Limburg een rol bij deze globalisering? Uiteindelijk draagt Ger Koopmans de Kettingbrief over aan de collega-gedeputeerde die voortaan verantwoordelijk is voor sport: VVD-politicus Joost van den Akker.

Beste Marco,

Dank voor deze vraag, die ik als Gedeputeerde Sport graag beantwoord. Laat ik allereerst beginnen met de plek die de paardensport in Limburg inneemt, en welk belang de Provincie Limburg hecht aan de sport. In ons Uitvoeringsprogramma Sport wordt paardensport genoemd als één van de twee speerpuntsporten van de Provincie Limburg. Als Provincie ondersteunen wij de paardensport in Limburg op diverse vlakken. Doel er van is om deze discipline naar een hoger niveau te tillen.

Limburgs Paardensportplan

In 2010 is het Limburgs Paardensportplan gepresenteerd. Daaruit voortvloeiend is in 2014 de Stichting Limburg Paardensport opgericht. Dit is een zelfstandig opererende netwerkorganisatie die de afgelopen jaren vooral op de achtergrond een rol heeft gespeeld in de totstandkoming van allerlei projecten en ontwikkelingen. Dat gebeurde via het smeden van samenwerkingsverbanden met belanghebbenden uit de Limburgse paardensector. Daardoor is het bijvoorbeeld mogelijk om, samen met gemeenten, op lokaal niveau de paardensector te ontwikkelen en groei te stimuleren. Dat gebeurt op verschillende gebieden en beleidsvelden: denk aan sport, economie, opleidingen, landschap, recreatie, toerisme en branding.

Paardensport als speerpunt

De paardensport heeft economisch, maatschappelijk en sociaal een enorme impact in Limburg. Wij hebben in 2017 het Utrechtse Mulier Instituut onderzoek laten doen naar het economisch belang en de potentie van de paardensector in Limburg. In het genoemde jaar was de omzet van de paardensector in Limburg 175 miljoen euro. Deze is sinds 2009 met 28 procent gegroeid. Limburg telt maar liefst 1.221 organisaties die geheel of gedeeltelijk werkzaam zijn in de paardensector. De sector is goed voor 870 betaalde arbeidsplaatsen, die door 1.100 personen worden ingevuld. Naar verwachting investeert de sector de komende vijf jaar in totaal 88 miljoen euro, gemiddeld dus bijna 18 miljoen euro per jaar. Daarnaast beschikt Limburg over 1.600 kilometer aan ruiter- en menroutes, en zijn er in de provincie wekelijks 14.000 paardensporters actief. Gelet op het aantal vestigingen voor paardensport en maneges staat Limburg na Drenthe en Friesland op de derde plaats.

Mondiale hotspot

Onze regio ontwikkelt zich in snel tempo als een mondiale hotspot in de paardensector. Equestrian Centre de Peelbergen in Kronenberg speelt hierin een cruciale rol, evenals het unieke netwerk waarover wij hier met zijn allen beschikken en het ondernemerschap dat in Limburg wordt getoond. Wij zijn het erover eens dat de sector ook internationaal meer moet gaan samenwerken om Nederland als paardenland verder op de kaart te zetten. Krachten bundelen is daarvoor cruciaal. Hier in de regio werken wij daar hard aan.

Vliegwiel

Een zin in het Limburgse Paardensportplan luidt: ‘Wie zijn toekomst niet zelf bepaalt, krijgt hem toegewezen’. Steeds meer resultaten van projecten in Limburg zijn een belangrijk vliegwiel voor ontwikkelingen op landelijk niveau. Denk bijvoorbeeld aan de geslaagde poging van diverse partijen in de grensregio om tot transportafspraken met Duitsland te komen. Het gaat daarbij om het vervoer van paarden die voor sport- en vrijetijdsdoeleinden worden ingezet. Wij zijn er trots op dat in dat kader recentelijk met Duitsland een principeovereenkomst is bereikt om paarden voor de sport en buitenritten vrij te stellen van het gebruik van een gezondheidscertificaat, zoals dat in België en Frankrijk al langer het geval is. De paarden kunnen daardoor sneller en eenvoudiger de grens over, en dat komt de sport en de economie ten goede. Los van behaalde successen participeren we in projecten met België en Duitsland, en delen we onze kennis regelmatig met andere provincies.

Samenwerking internationaal

Limburg is vanwege het paardensportbeleid en de aanwezige faciliteiten populair in de internationale paardensportwereld. De topevents om de hoek in Aken (CHIO), Valkenswaard en Lanaken zetten de regio verder op de kaart. De handelsmissie naar de Wereldruiterspelen in Tryon (VS) van vorig jaar, en een vervolg daarop begin volgend jaar, zijn andere acties die wij inzetten om internationaal relevante partijen op te zoeken. Een andere mogelijkheid daarvoor is het WK vierspannen dat in 2020 op Equestrian Centre de Peelbergen in Kronenberg plaatsvindt.

Internationalisering

Wat is nu de feitelijke situatie? In een cirkel van 150 kilometer rond Maastricht ligt het centrum van internationale paardensport in Europa. En deze regio ontwikkelt zich in rap tempo tot mondiale hotspot op het gebied van paardensport. Grensoverschrijdende samenwerking op gebied van sport, ondernemerschap, fokkerij, handel en opleidingen zal de regio verder versterken. In 2018 is door Limburg Paardensport in samenwerking met de Duitse ontwikkelingsmaatschappij van de Kreis Viersen en met ondersteuning vanuit het Europese grensoverschrijdend programma INTERREG het project Equicross Potentials gestart. De Kreis Viersen was projectleider. Doel was om aanknopingspunten te vinden voor meer grensoverschrijdende samenwerking in het kader van ontwikkeling van de paardensport en de paardensector in de grensregio. Het project is inmiddels afgerond en wordt tijdens het ‘Weltfest des Pferdesports CHIO Aachen’ gepresenteerd. Dé plek - net over de Nederlandse grens - om de resultaten te presenteren. Dit is met recht het wereldfeest van de paardensport.

Overige aandachtspunten

Natuurlijk zijn er nog voldoende aandachtspunten voor ons als Provincie Limburg. Zoals:
- Het inzetten en benutten van internationale netwerken bij grote internationale topsportevenementen in de paardensport (Jumping Indoor Maastricht (JIM), de internationale wedstrijden in Horst en de WK’s) waarbij ook andere provincies, euregio’s als ook politiek en bedrijfsleven worden uitgenodigd.
- De aaibaarheidsfactor van paarden dient nog beter benut te worden. Paarden wekken immers bij veel mensen genegenheid op. - De cross-overs met toerisme en economie (het ontwikkelen van een kwaliteitslabel), het gebruik van de openbare ruimtes voor routestructuren met de wielersport (mountainbike) en de daarmee samenhangende arrangementen zullen we met elkaar moeten blijven opzoeken.
- Ook de reguliere Limburgborrel in Den Haag en Brussel benutten om de paardensport nog beter op de kaart te zetten.
Tot slot sluit ik deze kettingbrief af met een vraag voor mijn collegagedeputeerde Joost van den Akker, die van mij het stokje overneemt op het gebied van sport.

Beste Joost,
Mijn vraag luidt: ‘Op welke manier ontstaat er een stevige link tussen ontwikkelingen in de Limburgse paardensport en de Limburgse economie?’ Met vriendelijke groet,
Ger Koopmans

[post_title] => 58. Ger Koopmans: 'Regio ontwikkelt zich als mondiale hotspot' [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => 58-ger-koopmans-regio-ontwikkelt-zich-als-mondiale-hotspot [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2019-07-10 08:45:17 [post_modified_gmt] => 2019-07-10 07:45:17 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=202491 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [1] => WP_Post Object ( [ID] => 202487 [post_author] => 25 [post_date] => 2019-07-03 08:28:48 [post_date_gmt] => 2019-07-03 07:28:48 [post_content] =>

Hengstenhoudster Steffi Verhagen heeft Marco Zeekaf, de voorzitter van Equestrian Centre De Peelbergen in het Limburgse Kronenberg, aangewezen voor de voortzetting van de Kettingbrief. Het is Verhagen opgevallen dat de naastliggende provincies en haar gemeenten niet inspringen op de komst van buitenlandse gasten die afkomen op De Peelbergen. Vindt Marco Zeekaf dat men buiten de provincie om niet op de hoogte is over de mogelijkheden die er liggen door dit drukbezochte hippische centrum? Is het noodzakelijk dat er vervolgstappen worden genomen? Aankomende editie geeft CDApoliticus en gedeputeerde Ger Koopmans zijn mening over het volgende vraagstuk.

Beste Steffi,

Bedankt voor je vraag. Je eindigt jouw Kettingbrief met de huidige ontwikkeling van Equestrian Centre de Peelbergen. Je raakt een snaar waar de sector wel iets mee moet doen. De Peelbergen is in het verleden onder andere gebouwd vanuit het oogpunt om buitenlandse partijen in Zuidoost-Nederland te houden. Toen hippische accommodatie de Leistert in Roggel werd verkocht en beëindigd, kreeg de sector met het probleem te maken dat buitenlandse partijen zich naar andere gebieden gingen verplaatsen en met name naar België en daarmee een bedreiging vormden voor de verdere economische ontwikkeling van de paardensector in de regio.

Twee speerpunten

Ik ben destijds gevraagd om uit te zoeken of het mogelijk was om namens de sector een hippisch centrum te bouwen in Limburg. Een aantal professionele springstallen zag daar, vanwege hun eigen business, de noodzaak van in. Ik ben onder andere in gesprek gegaan met de sector, de lokale overheid, de provincie Limburg en de Rabobank. Ons bijkomend voordeel was dat de provincie Limburg had bepaald dat ze twee speerpunten in de sport wilden ondersteunen. Eén daarvan was de hippische sector en de andere sport was de wielrensport. De provincie heeft dus zelf het initiatief genomen om de paardensport als speerpunt te gaan zien, dit omdat de paardensport zich daar zo sterk ontwikkelde. In het zuiden van het land hebben zich veel topruiters en coaches gevestigd.

Het elementaire verschil met veel andere centra is dat er een groot aantal founders betrokken zijn bij Equestrian Centre de Peelbergen waardoor we een enorm draagvlak en netwerk hebben. Er zijn in totaal 39 founders met diverse nationaliteiten, onder andere uit België, Nederland, Zweden, Ierland en Turkije. Je kunt zien dat De Peelbergen gedragen wordt vanuit dit netwerk. Het centrum is van iedereen en eigenlijk van niemand. Iedereen zit er financieel bij in en heeft er belang bij als er continuïteit is, maar er is ook indirect belang. Het verbetert ook de business van de founders. We zien daarnaast dat de regio zich verder ontwikkelt. Er vestigen zich meer en meer partijen in ZuidoostNederland. Het gevaar dat hierin zit, is dat we te klein denken. Dat is ook wat jij aanhaalt.

Zwaan-kleef-aan situatie

Ik vind ook dat we veel breder moeten kijken dan Limburg. Als je vanaf centrum Kronenberg een straal trekt van honderd kilometer zit je in België, Brabant en Duitsland. En vergeet Aken niet! Dit is een enorm paardengebied waar mensen wonen die over veel paardenkennis en ervaring beschikken. In deze regio is de paardensector een enorme economische speler. Volgens mij ligt daarin wel een uitdaging. Als je het op wereldschaal bekijkt, is het gebied dat wij hebben uniek. Voor de springsport is Equestrian Centre de Peelbergen het startpunt geweest, maar nu zie je dat bijna alle disciplines zich ontwikkelen in de regio. Je ziet een zwaan-kleefaan situatie ontstaan waarbij andere partijen aanhaken. Dit is ook het beleid van de gemeente Horst aan de Maas. De Peelbergen maakt tegenwoordig onderdeel uit van part of Grandorse. Dat gebied beslaat inmiddels 260 hectare grond. Er worden elf stoeterijen gebouwd waarvan er één stoeterij inmiddels klaar is. Vanwege internationale wedstrijden wordt Equestrian Centre de Peelbergen verder uitgebouwd met stallen. We hebben een eventing- en menterrein gekregen. In 2020 wordt het WK vierspannen in Kronenberg georganiseerd. De ontwikkeling die gaande is in Kronenberg gaat aan menigeen voorbij. Het zou jammer zijn als er ondernemers zijn die deze kansen wellicht niet zien. Aan de andere kant kan de markt ook onder druk komen te staan als iedereen hetzelfde gaat doen. De kunst zal zijn om het zo breed mogelijk te houden, dan praat ik over alles wat er in de keten is vanaf de geboorte, opfok, training et cetera. Het moet een integraal netwerk worden waardoor we onze kennis kunnen versterken. Een goede integrale structuur ontbreekt nog in de keten.

Overkoepelende organisatie

De hele sector is onderbelicht, terwijl de paardensector een steeds belangrijkere rol speelt in de Nederlandse economie. Er vindt veel export plaats en er is veel regionale ontwikkeling. Bij de sector mis ik dan eigenlijk de branding; een regiefunctie op hoger niveau. Analoog aan de regionale ontwikkeling met als branding Brainport (samenwerking in de bedrijfssector, red.) in Zuidoost-Nederland zouden we ook iets dergelijks op kunnen zetten van de paardensector. Het is niet zo geregeld als bij LTO Nederland of andere sectoren waarbij de belangen, ook politiek gezien, helder zijn. Ik mis een overkoepelende organisatie die werkelijk alle belangen van de hippische sector dient, kennis borgt en verbreedt en naar de toekomst kijkt. Waar staan we als sector en waar willen we naartoe? We moeten continu bezig zijn met de ontwikkeling van de paardensector.
Als we over een infrastructuur beschikken richting de politiek kunnen we de kennis die we in huis hebben op basis- en wetenschappelijk niveau verder uitbouwen.
Heden ten dage staan we in de paardensector in een glazen huis. Topsport behoort op een diervriendelijke manier beoefend te worden. Je hebt een collectief nodig om vooraan te blijven lopen in de strijd. We moeten aan de buitenwereld laten zien hoe goed we met paarden omgaan. Ik zie dat als een proactieve benadering, beter dan alleen te reageren op een incident dat onder een vergrootglas wordt gelegd. Er mag geen negatieve spiraal ontstaan. Naar mijn idee hoort de internationale federatie, de FEI, de sector structureel te promoten.

Grensoverschrijdend

De paardensector is opgebouwd uit ondernemers die op een eigen manier succesvol zijn. Daarnaast zijn er in de sector losse partijen zoals onder andere de KNHS, het KWPN et cetera. Ieder doet zijn eigen dingetje, maar we hebben een belangenorganisatie nodig die samenwerking uitdraagt en netwerken uitbouwt. De condities waarin de hippische ondernemers gedijen moeten we verbeteren. In mijn ogen is dit een aandachtspunt want ondernemers laten zich niet sturen. Ze pakken hun kansen als die zich voordoen. We moeten alle partijen, die onderdeel uitmaken van de paardensector, aan elkaar verbinden. In mijn optiek moet dat grensoverschrijdend gebeuren. De sector verdient meer aandacht in de vorm van voorzieningen. Ik stuur de Kettingbrief daarom naar CDA-politicus en gedeputeerde Ger Koopmans. Hij heeft voor Limburg de speerpunten bepaald waardoor de paardensport wordt ondersteund.

Beste Ger,
Zie jij mogelijkheden om vanuit de provincie Limburg een positie aan te nemen om een internationale samenwerking op gang te krijgen? Politiek gezien heb jij die verbinding vanuit Den Haag via het CDA, daarbij omarm jij ook de ontwikkeling van de paardensector. Hoe krijgen we de sector nog beter op de kaart?
Met vriendelijke groet,
Marco Zeekaf


[post_title] => 57. Marco Zeekaf: 'Het gebied dat we hebben, is uniek' [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => 57-marco-zeekaf-het-gebied-dat-we-hebben-is-uniek [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2019-07-10 08:39:50 [post_modified_gmt] => 2019-07-10 07:39:50 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=202487 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [2] => WP_Post Object ( [ID] => 202250 [post_author] => 25 [post_date] => 2019-06-13 10:30:36 [post_date_gmt] => 2019-06-13 09:30:36 [post_content] =>

De Kettingbrief is in de provincie Noord-Brabant gebleven en terechtgekomen bij Steffi Verhagen van hengstenhouderij en KI-station Verhagen Horse Service uit Boekel. Zij reageert deze week op het betoog van dressuur- en springpaardenfokker Sjefri van Esch. Doordat Steffi Verhagen in het verleden in het bestuur van JongKWPN heeft gezeten, kan zij toelichten hoe de gang van zaken is bij het KWPN. Kijkt zij vanuit een ander perspectief naar het KWPN dan Sjefri van Esch? Denkt Steffi Verhagen dat de waarde van de predicaten ertoe blijft doen? Voor het vervolg richt zij zich tot Marco Zeekaf.

Beste Sjefri,

Het klopt dat ik jaren lid ben van het KWPN en vervolgens ook een aantal jaar bestuurslid ben geweest van JongKWPN en namens JongKWPN zitting heb gehad in de fokkerijraad. Maar eigenlijk begon mijn verbondenheid met het KWPN al op zeer jonge leeftijd, ver voor mijn JongKWPN-tijd. Mijn opa, die ik helaas nooit heb gekend, was al trouw KWPN-lid en na zijn overlijden is mijn vader doorgegaan op zijn lidmaatschap. Aangezien ze beiden J. Verhagen heten, is dat stilzwijgend zo gegaan. Wij zijn dus al een jaar of veertig trouw lid. Momenteel zelfs dubbel lid omdat we ook met het bedrijf lid zijn, daarnaast heb ik ook nog een JongKWPN-lidmaatschap. Maar afijn, het gaat mij niet zo zeer om het lidmaatschap an sich, maar de verbondenheid die je daarbij voelt of anders gezegd; de trots om bij de club te horen. Zolang ik me kan heugen, zetten wij ons in voor het KWPN. Gewoon vrijwillig want dat doe je voor je vereniging. Zo ben ik althans opgevoed. Wij zijn fokkers in hart en nieren en dat zal altijd zo blijven.

De markt

Maar de laatste tijd voel ik meer afstand dan ooit tevoren. Dit heeft tevens met de tijd te maken waarin wij leven. Alles gaat vooruit en dat gaat vandaag de dag veel sneller dan vroeger. De wereld is klein geworden en alles schakelt snel. Zoals ik het zie, is onze fokkerij Europees geworden in plaats van landelijk. Jarenlang gold de merriekeuring voor ons als één van de belangrijkste evenementen van het jaar, daar keken we naar uit en dat was heel belangrijk. Vandaag de dag vraagt de markt echter niet meer om predicaten, maar om prestatie. Aangezien onze hobby en passie voor de fokkerij zo groot is, zijn wij bedrijfsmatig in de paarden gegaan daardoor proberen wij een boterham te verdienen met die hobby, want van alleen de passie kun je de bakker niet betalen. Zodoende moeten wij kijken waar de markt naar vraagt en proberen daar zo snel en goed mogelijk in mee te gaan op een manier die bij ons past. Nu vraagt de markt niet naar predicaten, dus de tijd voor het keuringsklaar maken en de bijkomende kosten, is voor ons geen rendabele investering meer.

Levenswerk

Vanwege het insemineren van merries kom ik veel bij de fokkers aan huis waar de passie gelukkig nog altijd groot is, maar daar gaat het ook mis aangezien zij minder meekrijgen van de veranderingen omdat ze nog trouw de IDS lezen. Ze hebben soms een levenswerk op stal staan in de vorm van een fokmerrie en hebben bijvoorbeeld een stam opgebouwd met vier elitemerries op rij. Daar zitten heel wat spaarcenten in, dus deze fokker is terecht trots en is er nog van overtuigd dat hij een topmerrie heeft. Maar kijk je dan naar de prestaties van de merrie zelf of in de lijn, komt daar bijvoorbeeld hooguit een aantal ZZ-paarden uit. Of zit er een hengst tussen die zich niet heeft bewezen in de fokkerij – ik noem dat een gat in het papier – dan is alles wat de fokker daar momenteel mee fokt niet erg interessant voor de markt en zal hij waarschijnlijk grote moeite hebben om zijn of haar veulen te slijten. Ik vind dit hard om te zien en ik kan het ook niet over mijn hart verkrijgen om het levenswerk van zo’n passievolle fokker naar beneden te halen. Zodoende help ik wel waar mogelijk is om de veulens toch in de handel te krijgen. Maar daar zie ik een taak van het stamboek liggen om mensen te informeren over wat er gaande is in de wereld. In plaats van de keuring nog steeds zo belangrijk te maken.
De tijd verandert en ik vind dat het KWPN daar momenteel te weinig in meegaat.
Dit zie je ook gebeuren bij de hengstenhouderij. De waarde van het KWPN-goedgekeurde kenmerk zakt momenteel jammer genoeg zeer snel. Dit doen wij zelf aangezien we allemaal een interessante hengst willen gebruiken. Iedereen doet dat met een andere reden, alleen is het voor de keuze van de fokker niet meer bepalend waar de hengst goedgekeurd is.

Met de tijd mee

Ik heb het geluk dat ik één van de aspiranten ben van veulenveiling Prinsjesdag en daardoor de mogelijkheid krijg om mee op pad te gaan naar moderne fokkers. Zowel in Nederland als in het buitenland en daarmee wordt mijn gevoel bevestigt. Fred van Straaten en Willem van Hoof zijn de selecteurs (springen) voor deze veiling. Aan hen is de taak te selecteren wat
goed verkoopt en als er twee snel schakelen en inspelen op de markt zijn zij dat. Doen ze dit niet zal de veiling snel achteruit gaan qua verkoopresultaten.
Om terug te komen op je vraag, zal het KWPN – in mijn ogen – snel met de tijd mee moeten. Men moet kijken naar wat de leden verwachten om de verbondenheid en het clubgevoel in stand te houden en zich niet oubollig vast blijven houden aan dingen die lang geleden bepaald zijn en ‘o zo belangrijk’ zijn. Dat kunnen wij wel vinden, maar als de markt daar niet om vraagt gaan veel fokkers afhaken.

Niet zo'n zware stempel

Ik zie een megagroei bij Zangersheide. Mensen registeren hun veulens daar omdat ze dan in één keer klaar zijn. Je hebt een interessante merrie of niet, maar er wordt niet verwacht dat er predicaten bij komen. Nu denk ik: ga met de inspecteurs het land in, chip die veulens, scoor ze meteen lineair, ga naar concoursen, dan blijf je voldoende data houden. Doe doorlopend een paar keer per jaar merriekeuringen op het prachtige centrum wat we toch ter beschikking hebben voor de fokkers die dit mooi vinden. Want het blijft een mooi gebeuren de merriekeuring, maar druk er niet zo’n zware stempel op. Het KWPN zal zich dienstbaarder op moeten stellen richting de leden, in de vorm van goede, snelle service, vooral het registeren zonder te veel vervolgstappen en meer service bij de mensen thuis. Een inspecteur kan aan huis ook wel bepalen of de merrie sterwaardig en/of voorlopig keur is. Als je meer betrokken bent bij de leden zal de fokker trouw blijven. Want als ik voor mezelf mag spreken: ik ben nog altijd trots KWPN-lid en voor het KWPN zal ik me blijven inzetten. Maar als de sneltrein gaat en het KWPN op het perron blijft staan, probeer ik wel in de trein te zitten.

Paardenmekka

Momenteel zie ik veel gebeuren op paardenhouderijgebied in Limburg en Brabant. Het lijkt in korte tijd richting een heus paardenmekka te groeien. Er schieten overal paardenaccommodaties uit de grond. Bij gewone regionale wedstrijden tel je al snel tien verschillende nationaliteiten. Al met al gebeurt er veel en weten veel mensen van over de hele wereld Nederland en al zijn faciliteiten, toppaarden, kennis, veterinairen, smeden, profs en ervaring enzovoort, te vinden én te benutten. Nu vraag ik me af hoe wij de stroomrichting hier zo goed mogelijk kunnen faciliteren. Wat vragen deze mensen? Kunnen we daarbij niet beter wat meer samenwerken? Provincie Limburg en stichting Limburg paardensport zijn hier vol mee bezig en doen dit super. Alleen, hoe laten we aan andere provincies en vervolgens gemeentes zien wat hier gebeurt zodat zij daarin meegaan? Voordat deze mensen weglopen naar België en Duitsland omdat ze makkelijker in de vraag van deze buitenlandse mensen kunnen voorzien. Ik ben benieuwd hoe Marco Zeekaf hierover denkt.

Beste Marco,
Ik weet dat jij als bestuurslid en investeerder van De Peelbergen een grote rol hebt gespeeld in de realisatie en exploitatie van De Peelbergen. Aangezien de paardenwereld niet georganiseerd is en je daarbij dus met veel verschillende partijen te maken kreeg, heb je van alle partijen – zowel de provincie als de investeerders et cetera – de wensen en eisen in kaart gebracht om vervolgens alle mogelijkheden te inventariseren. Jij hebt dus een groot aandeel gehad in het realiseren van De Peelbergen, en daardoor veel zicht op wat er gaande is, en hoe we dit wellicht breder kunnen trekken dan alleen De Peelbergen en Limburg. Ik zou graag van je weten of jij daar een mogelijkheid inziet en zo ja, hoe?
Met vriendelijke groet,
Steffi Verhagen

[post_title] => 56. Steffi Verhagen: 'De markt vraagt niet naar predicaten' [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => 56-steffi-verhagen-de-markt-vraagt-niet-naar-predicaten [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2019-06-13 10:30:39 [post_modified_gmt] => 2019-06-13 09:30:39 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=202250 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [3] => WP_Post Object ( [ID] => 202187 [post_author] => 25 [post_date] => 2019-06-05 10:28:59 [post_date_gmt] => 2019-06-05 09:28:59 [post_content] =>

In deze editie geeft fokker Sjefri van Esch uit het Brabantse Heeswijk-Dinther antwoord op de vragen van de Australische paardentrainer en Grand Prix-dressuurruiter Tristan Tucker. Zijn zelfgefokte goedgekeurde KWPN-dressuurhengst Zambuka (v. Scandic) heeft in het verleden onder het zadel gelopen van Tucker. In de Kettingbrief spreekt Van Esch zijn gedachten uit over de KWPN-fokkerij. Welke kwaliteit moet volgens hem voorop staan wanneer je een dressuurpaard fokt? Zijn er eigenschappen die van nut kunnen zijn in de huidige KWPNdressuurpaardenfokkerij? Ook de invloedrijkste dressuurhengsten komen aan bod. De volgende penvoerder is Steffi Verhagen van Verhagen Horse Service uit Boekel.

Beste Tristan,

Ik fok al een lange tijd maar het is pas echt serieus geworden toen ik de keur, preferente, prestatiemerrie Domein (Voltaire x Odd Jop) als anderhalfjarige aanschafte, nu zo’n 32 jaar geleden. Bij Domein kwam ik er na enkele nazaten achter dat ze bijna altijd haar positieve kwaliteiten doorgaf. Ze stond in de index van springgefokte merries op de derde plaats vanwege haar kinderen in de sport. Ik heb er meerdere prestatiemerries uit gefokt en merries die op de keuringen goed meededen en hoog scoorden in de testen. Uit Domein komt ook Roadrunner van Skippy die in de WK-finale voor vijfjarigen onder Laura Kraut als veertiende eindigde en later op 1,50 m-niveau sprong onder Rodrigo Pessoa. Haar andere zoon, Chacco Blue-nakomeling Colarde E, loopt nu 1,60 m onder Tom Sanders. Hij werd vorig jaar op het WK U25 vijfde in de finale. Domeinsdochter Lomein schreef de derde hoogste score van alle merrietesten in Nederland op haar naam. Zij bracht de Brabantse kampioen en reservekampioen van Nederland, de merrie Charisma, die KWPN-hengst Hanley heeft gebracht.

Bewegingsstam

De ster, preferente, prestatiemerrie Gilia (Widor x Onix ) kocht ik als vierjarige in 1992. Zij was een grootramige, sterke, iets degelijke en klassieke merrie. Ze kwam uit de UTV-kampioen onder de man, Tilia, waarvan haar halfzusters Deutzia en Weigelia als driejarige kampioen van Nederland aan de hand waren geworden. Als Gilia begon te bewegen was ze aan. Zowel onder de man als in de wei of op het harde. Uit Gilia fokte ik het Grand Prixpaard Urban Hit van Diamant Hit. Ook de ster, prestatiemerrie Milia fokte ik uit Gilia. Uit Milia komt het Olympiade-paard Aramis en de Lichte Tour-paarden Ukarde E en Cobarde E. Haar dochter Tilia II van Biotop is de volle zus van het Lichte Tour-paard Ukarde E en is de moeder van de KWPN-hengst Zambuka. Zambuka was als vierjarige reservekampioen in de Pavo Cup en werd als vijfjarige op het WK voor jonge dressuurpaarden in de finale twaalfde. Zambuka liep onder jou Lichte Tour en was Grand Prix klaar.

De handen op elkaar

Ook Zilia van Scandic komt uit Gilia. Deze volle zus van het Olympiade-paard Aramis en driekwart zus van Zambuka maakt het verschil, op het moment dat ze begint te bewegen krijgt ze bij het publiek de handen op elkaar. Deze merrie is net als haar grootmoeder altijd aan. Ze is groot, heeft formaat, macht en kracht in het lopen. Ze kan klein en groot lopen waarin ze blijft klimmen. Dat is haar natuur. Ze draagt altijd vanuit het achterbeen en mist nooit een pas, of ze in de wei loopt of op de stenen, het maakt niet uit. Er zijn meerdere punten die belangrijk zijn voor het fokken van een dressuurpaard. Dat is rijdbaarheid, kracht en beweging, maar vooral de bewegingsvorm. Er wordt vaak gezegd: mijn paard kan goed bewegen, maar wat is goed bewegen? Het is de manier waarop een paard beweegt dat belangrijk is. Hoeveel paarden zien we op het moment dat ze stappen, draven of galopperen nog echt van achteren doorkomen en los van de hand zijn. Dat ze met kracht en impuls vanuit het achterbeen tot dragen komen en zich over het lichaam los gooien en erin klimmen. Dat de motor aanblijft met het verruimen, maar ook met het terugkomen zonder dat je iets in de hand hebt, dat is belangrijk. Het probleem bij de fokkerij, vooral bij het KWPN, is dat we het paard niet als hoofddoel zien. Bij het KWPN vinden ze indexen, verwachtingswaarde, genoom, enzovoort belangrijker dan het paard zelf. Op het moment praten de mensen meer over de afstamming dan dat ze naar het paard kijken.

Belangen niet navolgbaar

Het wordt tijd dat we weer een fokkerijorganisatie worden die geen eindproducten willen fokken, maar dat we mensen hebben die een gedegen stam opbouwen en in generaties denken. Van belang is dat ze de basiskwaliteiten in de fokkerij bewaren en het paard aankijken. Ik heb ook grote moeite met mensen uit de sport en handelaren die het reilen en zeilen bepalen van het KWPN waarvan de belangen niet meer navolgbaar zijn. Het KWPN moet zich bewust zijn dat de belangen die behartigd worden voor de fokker zijn, groot of klein. Er zijn de laatste vijftien jaar teveel zaken behartigd waar de fokkerij weinig of geen belang of voordeel van heeft gehad maar waarvan de fokkers wel voor de kosten mogen opdraaien. Waarom moeten de mensen, die als hoofddoel het rijden van paarden hebben, bepalen wat voor ons de beste dekhengsten zijn? En met welke hengsten we moeten fokken? Wat voor belangen spelen hierin mee? Waarom moeten handelaren een veiling organiseren waar de top van de Nederlandse driejarige hengsten komen en de duurste voor 75.000 euro door zijn eigenaar moet worden teruggekocht? Waar zijn die kopers die voor veel geld een goed paard willen kopen gebleven?

Hoofddoel KWPN

Waarom is het genoom zo belangrijk en worden er hengsten aangewezen voor de sport die niet gezond zijn? Er komen hengsten met chips in de benen, en waarvan de rug en hals niet goed zijn, in de dekdienst. Hier spelen allemaal belangen mee of kunnen belangen meespelen, waar wij als fokker en de fokkerij de rekening voor betalen. We hebben bij het KWPN ons hoofddoel, dat is de fokkerij, uit het oog verloren; belangen, fokkerijkennis, eindproducten of generatiedenken. Mensen die fokken moeten weer naar een paard leren kijken en niet op de computer een hengst uitzoeken. Moeten we weer terug naar de basis? Hoe lang gaat het duren voordat het KWPN dit op de rit heeft en de fokker weer trots is om bij de club te horen? Of gaat dit niet meer gebeuren en wordt het KWPN voor ons gevoel meer en meer een registratiekantoor?
Ik denk dat het KWPN op zoek moet naar atletische hengsten met lichtvoetigheid. Die lichtvoetigheid moet wel komen uit kracht en impuls. Juist die lichtvoetigheid mis ik in het dressuurpaard. Het geeft die ongedwongenheid met het rijden die we zo graag zien. We zijn gewend een oordeel te vellen over een hengst gebaseerd op zijn afstammelingen.

Nederlandse fokkerij in de lift

Ik denk hierbij ook dat je in generaties moet denken. Op dit moment is het niet zo moeilijk om een hengst te noemen die de Nederlandse fokkerij in de lift houdt. De hengst Ferro bracht veel goede sportkinderen met veel karakter, net als zijn gekeurde zonen. En je ziet hem bij de betere paarden regelmatig als vader van de moeder of grootmoeder terugkomen. Zoals Donnerhall de Duitse fokkerij in de lift heeft gehouden, denk ik zeker dat Ferro nog meer invloed heeft op onze fokkerij. Bij de hengsten, waarvan de moeder of grootmoeder Ferro als vader hebben, kun je duidelijk zien welke kwaliteiten Ferro doordrukt. En het mooie van Ferro is dat hij ook weer zonen en kleinzonen heeft die zich onderscheiden van de rest van de hengstenstapel. Ik wend me tot Steffi Verhagen van hengstenhouderij en KI-station Verhagen Horse Service uit Boekel. Ik ken haar vader al van vroeger.

Beste Steffi,
Ik weet dat jij bij JongKWPN in het bestuur hebt gezeten en dat je weet hebt van het reilen en zeilen bij het KWPN. Ik zou van je willen weten wat jij als jonge fokker van mijn stellingen over het KWPN vindt. Wat is de waarde of wordt de waarde van de predicaten?
Met vriendelijke groet,
Sjefri van Esch

[post_title] => 55. Sjefri van Esch: 'Op zoek naar atletische hengsten met lichtvoetigheid' [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => 55-sjefri-van-esch-op-zoek-naar-atletische-hengsten-met-lichtvoetigheid [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2019-06-06 10:37:18 [post_modified_gmt] => 2019-06-06 09:37:18 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=202187 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [4] => WP_Post Object ( [ID] => 202184 [post_author] => 25 [post_date] => 2019-05-29 10:22:35 [post_date_gmt] => 2019-05-29 09:22:35 [post_content] =>

De Australische paardentrainer en Grand Prix-dressuurruiter Tristan Tucker heeft het stokje overgenomen van westernamazone Minou Geurts. In deze aflevering vertelt hij meer over zijn eigen achtergrond. Daardoor komen we erachter hoe het paardenleven van Tristan Tucker eruitzag toen hij nog in Australië was en wat de reden is dat hij zich in Nederland heeft gevestigd. Is er in zijn werk een bepaald persoon waar hij tegen opkijkt? Wat zijn volgens hem de allerleukste en minder leuke kanten aan de dressuursport en welke doelen heeft hij zichzelf gesteld? De Kettingbrief belandt uiteindelijk in handen van fokker Sjefri van Esch.

Beste Minou,

Bedankt dat je aan mij denkt. Het is aardig dat je interesse toont. Het is altijd interessant als ruiters uit andere disciplines aan je denken. Ik zal vertellen hoe mijn passie voor paarden is ontstaan. In Australië ging ik op jonge leeftijd naar de ponyclub. Ik reed daar mijn eerste springwedstrijd en ontwikkelde me destijds als spring- en eventingruiter. Vanaf m’n dertiende tot zeventiende was ik ook jockey en werkte ik met renpaarden. Daarna ben ik voor mezelf begonnen. Ik was toen een eventingruiter. Ik werkte veel met renpaarden en moeilijke paarden.

Denemarken

Eind 1999 vertrok ik voor een periode naar Europa. Het was voor mij de eerste keer dat ik in Europa verbleef. In Denemarken ging ik in de leer bij één van mijn belangrijkste mentors, namelijk Morton Thomson. Hij is een dressuurruiter en trainer. In het verleden heeft Morton Thomson twee keer deelgenomen aan de Olympische Spelen. De eerste keer in 1988 in Seoel met het paard Diplomat en in 2000 reed hij in Sydney met Gay. Toen ik bij hem was, werkte hij veel met jonge paarden, onder andere ook met hengsten.
Op dat moment legde ik me toe op eventing. Ik sprong en ik reed ook dressuur. Doordat ik zoveel tijd spendeerde met Morton Thomson, maakte ik de switch naar de dressuursport. Uiteindelijk ben ik dressuurruiter geworden vanwege de uitdaging die het met zich meebrengt. In mijn ogen is het paard bij dressuur echt een atleet. Ik vergelijk het altijd met een hardloper en een turner.

Business opbouwen

Op een gegeven moment ging ik – terwijl ik nog studeerde – weer terug naar mijn thuisland Australië om daar mijn eigen bedrijf te runnen. Nadat ik een graad behaalde, startte ik met het trainen van paarden uit allerlei disciplines die overal uit het hele land kwamen. Deze paarden waren veelal verschillend van ras. Ik had daar mijn eigen plek. Ik heb honderden paarden onder het zadel gehad en maakte langen dagen.
Zeven jaar geleden koos ik ervoor om weer naar Europa te gaan omdat ik beter wilde worden in de sport. Ik wilde meer kansen krijgen om met verschillende mensen en paarden te werken uit verschillende landen. Eerst ging ik naar Denemarken, om uiteindelijk in Nederland terecht te komen. Door mijn werk met paarden kon ik reizen en evengoed een business opbouwen op de plek waar ik op dat moment verbleef. Wat dat betreft maakte het me niet uit in welk land ik was. Als er maar wel paarden in het land aanwezig waren, want daar leefde ik voor (als het maar vier benen had en in een stal kon staan).

Isabell Werth

Vanwege mijn achtergrond in horsemanship zijn er veel mensen waar ik tegen opkijk. Ik heb een aantal dressuurpaarden in de sport lopen en ik werk ook veel samen met verschillende ruiters en trainers uit verschillende disciplines. Ik bewonder iedereen die passie heeft voor zelfverbetering. Ik denk dat Isabell Werth iemand is in de sport die extreem veel talent heeft om de paarden op een manier te rijden dat je met bewondering naar de lichaamsbeweging van haar paard kunt kijken. Je wilt ernaar blijven kijken. Ik kijk echt tegen haar op. Niet direct om wat zij heeft gewonnen en met hoeveel paarden zij dat heeft bereikt. Ik bewonder meer de manier waarop haar paarden zich tonen onder het zadel.
Jij vraagt je af wat ik zo leuk vind aan dressuur. Voor mij is dat de ontwikkeling van elk paard als individu. Dat zou bij wijze van spreken een kampioen kunnen zijn of een paard dat L-dressuur loopt. De bedoeling is om het paard aan te leren om de beste versie van zichzelf te worden. Het gaat erom dat het paard zich zo goed mogelijk ontwikkelt.

Code of points

Ik vind het alleen niet leuk dat onze sport niet transparant genoeg is. Op dit moment faalt de Code of Points voor iedereen in de sport, zowel voor de jury, de ruiters, de paarden, de sponsoren als de eigenaren. De Code of Points is niet duidelijk genoeg om van paardensport een echte sport te maken. Het ligt aan de criteria die bij het jureren worden gehanteerd en de manier waarop de jury ermee om moet gaan. De rol die de jury vervult, is niet duidelijk genoeg. Het is niet eerlijk voor de juryleden omdat hun job te moeilijk is. Het is niet eerlijk naar de ruiters toe omdat er niet consistent wordt gejureerd. Ik hoop dat het in de toekomst verbetert, maar ik verwacht niet dat het gebeurt. Natuurlijk willen we allemaal dat het goed gaat in de sport, maar ik haal – afgezien hiervan – ook voldoening uit het werk met mijn paarden dat ik laat zien. Mijn doel als Grand Prix-ruiter is
dat ik in staat ben om een keer succesvol deel te nemen aan een groot kampioenschap met één van mijn eigen paarden en eigen systeem. Ik wil dan voor Australië uitkomen. Ondanks dat er op dit moment veel goede paardenmensen in Australië zijn, is het aantal dressuurruiters dat voor Australië uitkomt nog beperkt. Maar we komen er wel aan. De rest van de wereld moet uitkijken. Op de achtergrond zijn we hard bezig om onszelf te verbeteren.
Ik stuur de Kettingbrief naar fokker Sjefri van Esch. Hij is onder andere de fokker van KWPN-hengst Zambuka, waarmee ik Lichte Tour heb gereden.

Beste Sjefri,
Wat is de allerbelangrijkste kwaliteit bij het fokken van een dressuurpaard? Wat zijn volgens jou de meest invloedrijke hengsten bij het KWPN in de geschiedenis ? Wat moet er gebeuren in de Nederlandse paardenfokkerij? Waar zijn we naar op zoek; meer beweging, rijdbaarheid of kracht? Welke eigenschappen hebben we nodig die we in de KWPN-fokkerij zouden kunnen toevoegen?
Met vriendelijke groet,
Tristan Tucker

[post_title] => 54. Tristan Tucker: 'De rest van de wereld moet uitkijken' [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => 54-tristan-tucker-de-rest-van-de-wereld-moet-uitkijken [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2019-06-06 10:27:36 [post_modified_gmt] => 2019-06-06 09:27:36 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=202184 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [5] => WP_Post Object ( [ID] => 202180 [post_author] => 25 [post_date] => 2019-05-22 10:14:12 [post_date_gmt] => 2019-05-22 09:14:12 [post_content] =>

Dankzij nationaal en internationaal westernkampioen Rieky Young is de Kettingbrief in westernland gebleven. Deze week komt westernamazone Minou Geurts aan het woord. In tegenstelling tot Young is Geurts actief als amateur in deze tak van sport. Daarom kan zij goed toelichten wat binnen de westernsport het grote verschil is tussen een amateur en een prof. In deze editie beschrijft zij ook haar passie voor de sport en het belang van een trainer. Aangezien ze zich tevens bezighoudt met de fokkerij van westernpaarden gaat zij dieper in op haar fokdoel. De Australische paardentrainer en Grand Prix-dressuurruiter Tristan Tucker neemt daarna het stokje over.

Beste Rieky,

Wat leuk dat je aan mij denkt bij het doorsturen van deze Kettingbrief. Jij hebt in jouw brief verteld over hoe je traint. Daarbij ligt jouw focus zowel op het fysieke als mentale aspect. Ook staat geschreven hoe je je op een wedstrijd voorbereidt. Jij hebt een plan en een oplossing voor elk obstakel dat je tegen kunt komen. Door jouw jarenlange ervaring kun jij het beste in een paard en ruiter naar boven halen. Daarbij ben je mentaal sterk. Je laat je niet snel van je stuk brengen als bepaalde oefeningen niet meteen gaan zoals je zou willen. Dit alles maakt van jou een buitengewoon goede trainer voor ruiter en paard.

Open klassen

Jij bent, zoals we dat noemen in de westernsport, een ‘open ruiter’ oftewel een pro. Iemand die zijn centen verdient door het trainen van zowel paard als ruiter. In onze sport heb je open- en amateurruiters. Ik ben een amateur, of zoals het ook wel wordt genoemd een ‘non pro ruiter’. Dat betekent dat ik alleen mag deelnemen aan wedstrijden op paarden die ook echt van mij zijn in tegenstelling tot een open ruiter. Een pro mag met alle paarden starten die hem of haar worden aangeboden. Ik probeer dus mijn eigen paarden te trainen en ik breng ze uit op wedstrijden, maar ik mag geen geld verdienen als trainer. Op het moment dat ik dat wel zou willen doen, mag ik geen amateurof non pro-klassen meer starten, maar alleen de open-klasse. Qua niveau zit hier over het algemeen ook verschil in. Uiteraard ligt het non pro-niveau over het algemeen lager dan bij het open-niveau. Binnen de amateur- en open-klassen heb je ook nog verschillende niveaus, van rookies tot heel ervaren en gevorderden. Het is voor een amateurruiter erg belangrijk dat hij een trainer heeft die bij hem past. Amateurruiters hebben meestal geen plan, laat staan oplossingen. In het geval dat ze wel oplossingen denken te hebben, passen ze die meestal weer op het verkeerde moment toe. Ook op mentaal vlak laat het vaak te wensen over.

Mentale sport

Een goede trainer moet niet alleen beschikken over de kennis van het technische gedeelte van het rijden, maar wat zeker net zo belangrijk is, is het coachen van de ruiter. Als je als amateur op een wedstrijd komt, zijn daar ook altijd de open-ruiters die dus in de open-klassen rijden. Het voordeel daarvan is dat je dan ook door je trainer (een open ruiter) geholpen kan worden. Hoe je het ook wendt of keert, paardrijden is naast een fysieke, ook zeker een mentale sport. Het is dan super fijn als je een trainer hebt die je daardoorheen kan praten en je het gevoel kan geven dat je de hele wereld aankunt.
Ik rijd nu ongeveer 23 jaar western en ik leer nog elke dag van jou en jouw echtgenoot Dave Young. Ik denk dat je daar ook altijd voor open moet staan, want je bent nooit uitgeleerd. Zoals gezegd, al van kinds af aan train ik bij jou en Dave. Jullie hebben mij alles geleerd en tot op de dag van vandaag ben ik bij jullie in de leer. Het is echt super fijn om zo’n goede begeleiding te hebben. Ik ben nu weer met een jong paard begonnen, een vijfjarige merrie. Ik heb dat wel vaker gedaan, maar het was toch alweer een tijdje geleden. En dan loop je tegen zoveel dingen aan, dat kun je gewoon niet zonder begeleiding doen.

Diverse disciplines

Drieëntwintig jaar geleden kochten wij onze eerste quarter bij Burgmeijer Quarter Horses. Ik reed dressuur en ik sprong. Na een tijdje kwam ik op een open dag bij Burgmeijer QH en ik was verkocht, dat wilde ik ook! Ik ben bij jou gaan lessen en al snel werd ik zo fanatiek dat ik begon met het rijden van wedstrijden. Westernrijden is een relaxte manier van rijden. Maar het kan ook echt spectaculair zijn. Er zit snelheid en wendbaarheid in en dat alles met een losse teugel en zo min mogelijk hulp. Er zijn diverse disciplines in de westernsport. Ik heb zo’n beetje alle disciplines gereden. Van behendigheidsproeven als Trail tot en met je paard aan de hand en je paard zo goed mogelijk aan de jury presenteren. Ik ga er overigens liever opzitten dan dat ik ernaast loop, maar dat is natuurlijk ook weer een persoonlijke keuze. Dat is tevens het leuke aan de westernsport. Je kunt er alle kanten mee op. Na jaren het zogenaamde allround te hebben gedaan, ben ik reining gaan rijden. Reining is, om het eenvoudig te zeggen, een dressuuronderdeel van de westernsport. De proef wordt in galop gereden en er zitten spins, cirkels, slidingstops, rollbacks en wissels in. Het leuke is dat er aan de ene kant snelheid inzit, maar dat het aan de andere kant ook allemaal vloeiend en gecontroleerd gereden moet worden. Je moet in wezen je paard door de proef heen gidsen zonder te veel zichtbare hulpen. Als dat allemaal lukt, geeft dat echt een kick!

Nuchter

Onze paarden, de Quarter Horses, vormen qua aantal het grootste, geregistreerde paardenras ter wereld met zo’n zes miljoen geregistreerde paarden. Over het algemeen zijn deze paarden heel nuchter en werkwillend. Als je een team bent met je paard is een lichte hulp al genoeg om een reactie te krijgen. Wat ook een voorwaarde is omdat we, zoals gezegd, met een losse teugel rijden. Naast het rijden vind ik het fantastisch om paarden te fokken. Ik heb thuis een merrie met een super goede bloedlijn waar ik nu het vijfde veulen uit heb gefokt. De oudste loopt inmiddels onder het zadel en heeft veel talent van vader en moeder geërfd. Ik kan niet wachten tot we haar op wedstrijd kunnen uitbrengen. De nakomelingen van mijn merrie hebben allemaal een fijn karakter en het ziet ernaar uit dat ook de andere nakomelingen de talenten van pa en ma hebben meegekregen. Daarnaast zijn ze makkelijk in omgang en tonen ze veel atletisch vermogen. Mijn merrie is kortgeleden bevallen van haar vijfde veulen; een mooi zwart merrieveulen. Omdat ze thuis staan, kan ik ’s ochtends bijna niet wachten om op te staan en moeder en dochter door de wei te zien lopen. Dat zijn de kleine dingen die het leven, zeker het paardenleven, zo mooi maken. In eerste instantie is het fokken een hobby, maar het zou mij super trots maken als jij, of ikzelf, op de Europese Futurity of Derby (dat zijn bij ons de jonge paardenklassen) met één van mijn zelfgefokte paarden in de prijzen val(t). Al met al hoop ik nog jaren plezier te hebben van de sport en misschien komt er nog een tijd dat ik samen met mijn dochter en zoon op onze zelfgefokte paarden op wedstrijd kan, maar als m’n dochter met haar vader willen motorcrossen mag dat natuurlijk ook. Ik stuur de Kettingbrief door naar Tristan Tucker. Tristan is een internationaal Grand Prix-ruiter en trainer. Tevens is Tristan mental coach voor paarden.

Beste Tristan,
Jij komt uit Australië. Wat deed je daar met paarden voordat je naar Nederland kwam? Hoe ben je in Nederland terechtgekomen? Wie is jouw grote voorbeeld? Wat vind jij leuk aan de dressuursport en wat vind je het minst leuk? Wat zijn je doelen?
Met vriendelijke groet,
Minou Geurts

[post_title] => 53. Minou Geurts: 'Je kunt alle kanten op met de westernsport' [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => 53-minou-geurts-je-kunt-alle-kanten-op-met-de-westernsport [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2019-06-06 10:19:25 [post_modified_gmt] => 2019-06-06 09:19:25 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=202180 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) ) [post_count] => 6 [current_post] => -1 [in_the_loop] => [post] => WP_Post Object ( [ID] => 202491 [post_author] => 25 [post_date] => 2019-07-10 08:45:13 [post_date_gmt] => 2019-07-10 07:45:13 [post_content] =>

CDA-politicus en gedeputeerde Ger Koopmans heeft het verzoek gekregen van Marco Zeekaf, de voorzitter van Equestrian Centre De Peelbergen in Kronenberg, na te denken over de koers van de paardensector. In het verleden heeft Ger Koopmans zich in Limburg al ingezet voor de paardensport. In deze aflevering beschrijft hij welke wegen er bewandeld worden bij het op poten zetten van een internationaal samenwerkingsverband. Speelt de provincie Limburg een rol bij deze globalisering? Uiteindelijk draagt Ger Koopmans de Kettingbrief over aan de collega-gedeputeerde die voortaan verantwoordelijk is voor sport: VVD-politicus Joost van den Akker.

Beste Marco,

Dank voor deze vraag, die ik als Gedeputeerde Sport graag beantwoord. Laat ik allereerst beginnen met de plek die de paardensport in Limburg inneemt, en welk belang de Provincie Limburg hecht aan de sport. In ons Uitvoeringsprogramma Sport wordt paardensport genoemd als één van de twee speerpuntsporten van de Provincie Limburg. Als Provincie ondersteunen wij de paardensport in Limburg op diverse vlakken. Doel er van is om deze discipline naar een hoger niveau te tillen.

Limburgs Paardensportplan

In 2010 is het Limburgs Paardensportplan gepresenteerd. Daaruit voortvloeiend is in 2014 de Stichting Limburg Paardensport opgericht. Dit is een zelfstandig opererende netwerkorganisatie die de afgelopen jaren vooral op de achtergrond een rol heeft gespeeld in de totstandkoming van allerlei projecten en ontwikkelingen. Dat gebeurde via het smeden van samenwerkingsverbanden met belanghebbenden uit de Limburgse paardensector. Daardoor is het bijvoorbeeld mogelijk om, samen met gemeenten, op lokaal niveau de paardensector te ontwikkelen en groei te stimuleren. Dat gebeurt op verschillende gebieden en beleidsvelden: denk aan sport, economie, opleidingen, landschap, recreatie, toerisme en branding.

Paardensport als speerpunt

De paardensport heeft economisch, maatschappelijk en sociaal een enorme impact in Limburg. Wij hebben in 2017 het Utrechtse Mulier Instituut onderzoek laten doen naar het economisch belang en de potentie van de paardensector in Limburg. In het genoemde jaar was de omzet van de paardensector in Limburg 175 miljoen euro. Deze is sinds 2009 met 28 procent gegroeid. Limburg telt maar liefst 1.221 organisaties die geheel of gedeeltelijk werkzaam zijn in de paardensector. De sector is goed voor 870 betaalde arbeidsplaatsen, die door 1.100 personen worden ingevuld. Naar verwachting investeert de sector de komende vijf jaar in totaal 88 miljoen euro, gemiddeld dus bijna 18 miljoen euro per jaar. Daarnaast beschikt Limburg over 1.600 kilometer aan ruiter- en menroutes, en zijn er in de provincie wekelijks 14.000 paardensporters actief. Gelet op het aantal vestigingen voor paardensport en maneges staat Limburg na Drenthe en Friesland op de derde plaats.

Mondiale hotspot

Onze regio ontwikkelt zich in snel tempo als een mondiale hotspot in de paardensector. Equestrian Centre de Peelbergen in Kronenberg speelt hierin een cruciale rol, evenals het unieke netwerk waarover wij hier met zijn allen beschikken en het ondernemerschap dat in Limburg wordt getoond. Wij zijn het erover eens dat de sector ook internationaal meer moet gaan samenwerken om Nederland als paardenland verder op de kaart te zetten. Krachten bundelen is daarvoor cruciaal. Hier in de regio werken wij daar hard aan.

Vliegwiel

Een zin in het Limburgse Paardensportplan luidt: ‘Wie zijn toekomst niet zelf bepaalt, krijgt hem toegewezen’. Steeds meer resultaten van projecten in Limburg zijn een belangrijk vliegwiel voor ontwikkelingen op landelijk niveau. Denk bijvoorbeeld aan de geslaagde poging van diverse partijen in de grensregio om tot transportafspraken met Duitsland te komen. Het gaat daarbij om het vervoer van paarden die voor sport- en vrijetijdsdoeleinden worden ingezet. Wij zijn er trots op dat in dat kader recentelijk met Duitsland een principeovereenkomst is bereikt om paarden voor de sport en buitenritten vrij te stellen van het gebruik van een gezondheidscertificaat, zoals dat in België en Frankrijk al langer het geval is. De paarden kunnen daardoor sneller en eenvoudiger de grens over, en dat komt de sport en de economie ten goede. Los van behaalde successen participeren we in projecten met België en Duitsland, en delen we onze kennis regelmatig met andere provincies.

Samenwerking internationaal

Limburg is vanwege het paardensportbeleid en de aanwezige faciliteiten populair in de internationale paardensportwereld. De topevents om de hoek in Aken (CHIO), Valkenswaard en Lanaken zetten de regio verder op de kaart. De handelsmissie naar de Wereldruiterspelen in Tryon (VS) van vorig jaar, en een vervolg daarop begin volgend jaar, zijn andere acties die wij inzetten om internationaal relevante partijen op te zoeken. Een andere mogelijkheid daarvoor is het WK vierspannen dat in 2020 op Equestrian Centre de Peelbergen in Kronenberg plaatsvindt.

Internationalisering

Wat is nu de feitelijke situatie? In een cirkel van 150 kilometer rond Maastricht ligt het centrum van internationale paardensport in Europa. En deze regio ontwikkelt zich in rap tempo tot mondiale hotspot op het gebied van paardensport. Grensoverschrijdende samenwerking op gebied van sport, ondernemerschap, fokkerij, handel en opleidingen zal de regio verder versterken. In 2018 is door Limburg Paardensport in samenwerking met de Duitse ontwikkelingsmaatschappij van de Kreis Viersen en met ondersteuning vanuit het Europese grensoverschrijdend programma INTERREG het project Equicross Potentials gestart. De Kreis Viersen was projectleider. Doel was om aanknopingspunten te vinden voor meer grensoverschrijdende samenwerking in het kader van ontwikkeling van de paardensport en de paardensector in de grensregio. Het project is inmiddels afgerond en wordt tijdens het ‘Weltfest des Pferdesports CHIO Aachen’ gepresenteerd. Dé plek - net over de Nederlandse grens - om de resultaten te presenteren. Dit is met recht het wereldfeest van de paardensport.

Overige aandachtspunten

Natuurlijk zijn er nog voldoende aandachtspunten voor ons als Provincie Limburg. Zoals:
- Het inzetten en benutten van internationale netwerken bij grote internationale topsportevenementen in de paardensport (Jumping Indoor Maastricht (JIM), de internationale wedstrijden in Horst en de WK’s) waarbij ook andere provincies, euregio’s als ook politiek en bedrijfsleven worden uitgenodigd.
- De aaibaarheidsfactor van paarden dient nog beter benut te worden. Paarden wekken immers bij veel mensen genegenheid op. - De cross-overs met toerisme en economie (het ontwikkelen van een kwaliteitslabel), het gebruik van de openbare ruimtes voor routestructuren met de wielersport (mountainbike) en de daarmee samenhangende arrangementen zullen we met elkaar moeten blijven opzoeken.
- Ook de reguliere Limburgborrel in Den Haag en Brussel benutten om de paardensport nog beter op de kaart te zetten.
Tot slot sluit ik deze kettingbrief af met een vraag voor mijn collegagedeputeerde Joost van den Akker, die van mij het stokje overneemt op het gebied van sport.

Beste Joost,
Mijn vraag luidt: ‘Op welke manier ontstaat er een stevige link tussen ontwikkelingen in de Limburgse paardensport en de Limburgse economie?’ Met vriendelijke groet,
Ger Koopmans

[post_title] => 58. Ger Koopmans: 'Regio ontwikkelt zich als mondiale hotspot' [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => 58-ger-koopmans-regio-ontwikkelt-zich-als-mondiale-hotspot [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2019-07-10 08:45:17 [post_modified_gmt] => 2019-07-10 07:45:17 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=202491 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [comment_count] => 0 [current_comment] => -1 [found_posts] => 58 [max_num_pages] => 10 [max_num_comment_pages] => 0 [is_single] => [is_preview] => [is_page] => [is_archive] => 1 [is_date] => [is_year] => [is_month] => [is_day] => [is_time] => [is_author] => [is_category] => 1 [is_tag] => [is_tax] => [is_search] => [is_feed] => [is_comment_feed] => [is_trackback] => [is_home] => [is_privacy_policy] => [is_404] => [is_embed] => [is_paged] => [is_admin] => [is_attachment] => [is_singular] => [is_robots] => [is_posts_page] => [is_post_type_archive] => [query_vars_hash:WP_Query:private] => e490d042020bcab59994e4a2f24386bf [query_vars_changed:WP_Query:private] => [thumbnails_cached] => [stopwords:WP_Query:private] => [compat_fields:WP_Query:private] => Array ( [0] => query_vars_hash [1] => query_vars_changed ) [compat_methods:WP_Query:private] => Array ( [0] => init_query_flags [1] => parse_tax_query ) )

58. Ger Koopmans: ‘Regio ontwikkelt zich als mondiale hotspot’

57. Marco Zeekaf: ‘Het gebied dat we hebben, is uniek’

56. Steffi Verhagen: ‘De markt vraagt niet naar predicaten’

55. Sjefri van Esch: ‘Op zoek naar atletische hengsten met lichtvoetigheid’

54. Tristan Tucker: ‘De rest van de wereld moet uitkijken’

53. Minou Geurts: ‘Je kunt alle kanten op met de westernsport’