Ga naar hoofdinhoud

Column

WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [category_name] => column
        )

    [query_vars] => Array
        (
            [category_name] => column
            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [tag] => 
            [cat] => 159
            [tag_id] => 
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post__not_in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [post_type] => 
            [posts_per_page] => 6
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => category
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => column
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => pk_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [category] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => column
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => pk_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [queried_object] => WP_Term Object
        (
            [term_id] => 159
            [name] => Column
            [slug] => column
            [term_group] => 0
            [term_taxonomy_id] => 159
            [taxonomy] => category
            [description] => 
            [parent] => 0
            [count] => 1070
            [filter] => raw
            [cat_ID] => 159
            [category_count] => 1070
            [category_description] => 
            [cat_name] => Column
            [category_nicename] => column
            [category_parent] => 0
        )

    [queried_object_id] => 159
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  pk_posts.ID FROM pk_posts  LEFT JOIN pk_term_relationships ON (pk_posts.ID = pk_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND ( 
  pk_term_relationships.term_taxonomy_id IN (159)
) AND pk_posts.post_type = 'post' AND (pk_posts.post_status = 'publish') GROUP BY pk_posts.ID ORDER BY pk_posts.post_date DESC LIMIT 0, 6
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 203948
                    [post_author] => 58
                    [post_date] => 2020-01-17 13:46:09
                    [post_date_gmt] => 2020-01-17 12:46:09
                    [post_content] => 

Deze week mag ik op een symposium van Van Hall Larenstein een team vormen met springamazone Bianca Schoenmakers. Hoe kan je 1,60 m. rijden, Grote Prijzen winnen én lol hebben met je knol? Op een zodanige manier dat je knol ook lol heeft met jou en met wat soortgenoten. Bianca laat dat zien.

Dat doet ze letterlijk, met filmpjes op social media. Dan zie je GP-paarden rennen in de wei en zich wentelen in de modder. Je ziet haar wedstrijdpaarden spelen in de buitenbak van D'n Goubergh, daags voordat ze daar met één van die paarden de Grote Prijs wint. En je kan via haar helmcamera meerijden terwijl Bianca in de wei over hooibalen springt.

Gehospitaliseerd

Ik lust daar wel pap van. Het demonstreert dat een leuk, afwisselend paardenleven totaal niet in de weg staat aan het leveren van topprestaties. Ik zie bij angstige eigenaren en/of ruiters nog veel te veel gehospitaliseerde paarden, die een aanzienlijk groter blessurerisico lopen doordat ze nooit wat anders zien dan hun stal, de paddock, de longeercirkel en de binnen- dan wel buitenbaan, alles uiteraard voorzien van peperdure topbodems. Zo in de watten gelegd, is het wachten op de volgende peesblessure.

Een paar winters geleden was ik te gast op een Duitse topstal, waar de grooms een keer of vijf per dag met tot de oren gebandageerde paarden door de binnenbak stapten. Volgens de eigenaresse was dit om op een veilige manier te voorzien in de behoefte aan sociaal contact.

Poeslief verhaal

Ook de wei is niet zonder blessurerisico, vooral als je de paarden er niet van jongs af aan elke dag in zet. Maar met z'n wisselende bodemgesteldheid is de wei wel een goede training voor banden en pezen. En de wei houdt paarden vooral mentaal gezond. Zodat je er in de sport veel meer plezier van hebt.

Op weg naar de Olympische Spelen van Rio de Janeiro lanceerde de FEI de 'two hearts'-campagne. Topruiters waren in videootjes te zien terwijl ze met hun twee handen een hartje vormden en een poeslief verhaal vertelden over de opmerkelijke band die zij hebben met hun paarden. Doe mij maar Bianca en haar knollen in de modder.

Het laatste jaar

Ik denk dat transparantie de enige manier is om onze sport een mooie toekomst te bieden. 2019 moet het laatste jaar zijn geweest met een EK zonder publiekstoegang tot het voorterrein. Wij moeten aan Jan en Alleman laten zien dat we dol zijn op onze paarden en wat we allemaal met hen doen. Wie echt van paarden houdt, heeft zijn spulletjes voor elkaar en kan daarmee voor den dag komen.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur

[email protected]

[post_title] => Column Dirk Willem Rosie: Lol met je knol [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => column-dirk-willem-rosie-lol-met-je-knol [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2020-01-17 13:46:12 [post_modified_gmt] => 2020-01-17 12:46:12 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=203948 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [1] => WP_Post Object ( [ID] => 203859 [post_author] => 58 [post_date] => 2020-01-10 12:05:01 [post_date_gmt] => 2020-01-10 11:05:01 [post_content] =>

Mijn hoed was al een paar keer af gegaan voor dit KWPN-bestuur, maar ik doe er nu maar een buiging achteraan. Ik was er niet bij op de eerste bezichtiging van de tuigpaard-hengstenkeuring, maar er zijn redenen om aan te nemen dat het Algemeen Bestuur er goed aan deed om de hengstenkeuringscommissie op het matje te roepen. Dat de drie leden van de commissie er vervolgens de brui aan gaven is hun probleem.

Als slechts zes van de 43 hengsten voldoende exterieur en beweging hebben om te worden doorverwezen naar de tweede bezichtiging, dan zeg je als hengstenkeuringscommissie met zoveel woorden, dat de tuigpaardfokkerij niks meer voorstelt. Dan kan je het onbegrip en het verzet verwachten dat de heren nu inderdaad over zich heen hebben gekregen.

Op de stoel van

Ik heb ze vaker meegemaakt: juryleden die menen de fokkerij te zullen redden door nu eens even streng te gaan keuren! 'Dat zal die domme fokkers en eigenaren leren om niet met het beste ter keuring te verschijnen.' Het is de grootste valkuil van juryleden: zelf op de stoel van het fokbeleid gaan zitten. Hadden ze geen jurylid moeten worden, als ze daar zo graag op willen zitten. Deze heren hebben niet begrepen dat Fokkerijraad en bestuur hadden moeten besluiten om nu maar eens het mes grof in de hengsten te zetten, áls zoiets al heilzaam zou zijn. En dergelijk nieuw beleid had vervolgens ook aangekondigd moeten worden.

Slechts een instrument

Uitvoerders zijn het. Niks meer, niks minder. Om als jurylid goed te functioneren, moet je snappen dat je 'slechts' een instrument bent in handen van de vereniging. Stel je voor dat een dressuurjurylid op een dag denkt: vandaag ga ik maar eens wat minder winstpunten geven. In Londen kwam Adelinde Cornelissen er na haar pSroef op pijnlijke wijze achter dat de juryleden die dag hadden besloten om nu maar eens het zwaartepunt van hun beoordeling bij de harmonie te leggen.

Uniek

Het is in het verleden vaker voorgekomen dat hengstenkeuringscommissies een hele grote broek aan trokken en hun eigen gang gingen. Alleen, toen was er geen Algemeen Bestuur dat zijn verantwoordelijkheid nam en het lef had om handelend op te treden. Dat maakt de situatie die nu is ontstaan zo uniek: nooit eerder werden KWPN-officials publiekelijk terug gefloten.

Enkele van de beste afgewezen tuigpaardhengsten schijnen al verkocht te zijn. Als hun verkopers nu maar niet menen voor schadevergoeding in aanmerking te kunnen komen. Laten die tuigpaardliefhebbers vooral denken aan de schade die het Algemeen Bestuur heeft voorkomen door zo snel en zo effectief in actie te komen.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur

[email protected]

[post_title] => Column Dirk Willem Rosie: Grote broeken [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => column-dirk-willem-rosie-grote-broeken [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2020-01-10 12:06:24 [post_modified_gmt] => 2020-01-10 11:06:24 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=203859 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [2] => WP_Post Object ( [ID] => 203803 [post_author] => 58 [post_date] => 2020-01-07 11:39:32 [post_date_gmt] => 2020-01-07 10:39:32 [post_content] =>

Voor de HorseTelex-L'Eperon-serie Best Breeders sprak ik onlangs met de Belgische topfokker Luc Ruant. De man van Picobello Horses zei: het leven is te kort om bij jonge, onbewezen hengsten te dekken. Eerst moet je een jaar wachten tot het veulen er is en dan moet je minstens zeven jaar wachten om te weten te komen of een beetje is uitgekomen wat je er acht jaar geleden van had gehoopt. Dan wil je geen teleurstelling oplopen.

En daarmee verklaarde Ruant zichzelf tot onderdeel van een probleem. Want, zo vroeg hij zich af, wát nou als iedereen er zo over denkt? Als iedereen alleen nog maar bij Chacco-Blue, Cornet Obolensky en consorten gaat dekken? Dan hebben we met elkaar over 20 jaar een reëel probleem.

Vrienden van

Ruant signaleerde dat veel toppaarden zijn gefokt door 'gewone' fokkers, mensen die niet van de paarden hoeven te leven, maar er wel passie voor hebben. Dat zijn de bedenkers van al die geweldige paarden die elk weekend veel prijzengeld bij elkaar springen. Waarom zouden zij nog doorgaan met fokken? Ik denk dat ze zeker niet zullen stoppen als ze fokkerspremies zouden krijgen. Met fokkerspremies wil Luc Ruant de basis onder de populatie van paardenfokkers breed houden. Een inspirerende gedachte, die goed aansluit bij het initiatief van het KWPN om met een stichting gelden in te zamelen voor de fokkers van succesvolle KWPN-paarden. Onder de werktitel 'Vrienden van het KWPN' heeft zich al een grote groep bedrijven en particulieren gemeld, die samen een aanzienlijk bedrag neertellen. Een deel wordt mogelijk al op de aanstaande KWPN Hengstenkeuring uitgekeerd.

Met lege handen

Een prachtig plan dat veel KWPN-fokkers blij gaat maken. Maar het is wel Plan B. Er had al lang een fokkerspremie moeten zijn die onderdeel uitmaakt van de totale kolossale economie van sport en fokkerij. De waarde van de paarden die wekelijks op internationale concoursen actief zijn neemt astronomische vormen aan, die toppaarden kunnen elk weekend kiezen uit meerdere 5*-evenementen, waar zij onder elkaar een steeds groter wordende prijzenpot verdelen. Maar de mensen die deze geniale paarden hebben bedacht en gemaakt, staan elk weekend weer met lege handen.

Immoreel

Ik weet niet wie er de afgelopen 20 jaar in het bestuur van de WBFSH heeft gezeten, de bond van sportpaardenstamboeken die dit al lang met de FEI had moeten regelen. Ik weet wel dat die personen vergeten zijn om elke keer 'FOKKERSPREMIE!!' te roepen, telkens als ze bobo's van de FEI tegen het lijf liepen. Het is immoreel om betrokkenen die zó'n wezenlijk aandeel leveren aan deze miljoenensport in de kou te laten staan.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur

[email protected]

[post_title] => Column Dirk Willem Rosie: FOKKERSPREMIE!! [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => column-dirk-willem-rosie-fokkerspremie [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2020-01-10 12:09:38 [post_modified_gmt] => 2020-01-10 11:09:38 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=203803 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [3] => WP_Post Object ( [ID] => 203770 [post_author] => 58 [post_date] => 2019-12-20 16:16:24 [post_date_gmt] => 2019-12-20 15:16:24 [post_content] =>

In één van mijn voorgaande columns stelde ik voor om boekenonderzoek te doen naar de kostbare erfenis waar zo veel KWPN-fokkers hun schouders over ophalen: genoomselectie. Weinigen begrijpen er wat van, maar we hebben er destijds met z'n allen wel mee ingestemd. Via de mail meldde Ids Hellinga zich bij mij. De directeur van het KFPS, zelf geneticus, vond dat de Paardenkrant dan maar de brug tussen wetenschap en praktijk moest gaan vormen.

Die handschoen hebben we opgepakt. We gingen te rade bij een aantal deskundigen: genetici en paardenfokkers met kennis van zaken door hun achtergrond in de rundveefokkerij. De resultaten staan op pagina 20 en 21 van de Paardenkrant, ik denk dat we binnenkort nog wat dieper op deze materie zullen ingaan.

Waar het echt om gaat

De resultaten van onze rondgang langs de experts zijn bemoedigend: genoomselectie is een erkende methode om betrouwbaarder dan via gewone fokwaardeschatting tot een inschatting van de verervingskracht van hengsten en merries te komen. Helaas blijft dat voorlopig nog beperkt tot een onderdeel (osteochondrose) van een ondersteunend fokdoelkenmerk (gezondheid) en kunnen we voorlopig nog niet beschikken over datgene waar het in de fokkerij echt om gaat: informatie over sportaanleg.

Maar aan onze rondvraag houd ik wel de verwachting over dat we er straks méér mee kunnen. Zoals het terugdringen van erfelijke gebreken. Dat is inderdaad - ik citeer de door ons geïnterviewde Henk Angenent - 'één van de hoofdredenen voor het oprichten van stamboeken'. Ook ligt een verbetering van de matige betrouwbaarheid van onze fokwaarden in het verschiet.

Een aantal vragen hebben we kunnen beantwoorden. Over het nut en de mogelijkheden van genoomselectie. Over de positie van het KWPN dat zich inderdaad kan onderscheiden van andere stamboeken. Wat nog openstaat is de vraag of commercieel ingestelde paardenfokkers, die dicht bij de praktijk van sport en fokkerij staan, straks daadwerkelijk baat bij genoomselectie zullen hebben.

Ruig er overheen

Dat hebben zij tot nu toe bij de gewone fokwaardeschatting niet gehad. Op veilingen worden veulens nooit aangeprezen met enthousiaste mededelingen over de schatting van de fokwaarde van hun ouders. Veulens van vaders die er ruig overheen springen en veulens uit moederlijnen met stapels internationale paarden, die liggen goed in de markt.

Sportaanleg is iets waar je liefhebbers van de fokkerij niet op hoeft te attenderen. Door hun passie hebben ze dat al veel eerder gezien dan de best rekenende geneticus. Ik zie wel veel heil in een uitbouw van genomics in de richting van gezondheid en duurzaamheid. Als we straks de aanleg voor problemen in de weke delen aan de osteochondrose kunnen toevoegen, hebben we echt iets in handen om onze fokproducten beter te kunnen verkopen.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur

[email protected]

[post_title] => Column Dirk Willem Rosie: Handschoen [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => column-dirk-willem-rosie-handschoen [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2019-12-20 16:16:27 [post_modified_gmt] => 2019-12-20 15:16:27 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=203770 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [4] => WP_Post Object ( [ID] => 203768 [post_author] => 58 [post_date] => 2019-12-20 16:03:42 [post_date_gmt] => 2019-12-20 15:03:42 [post_content] =>

Afgelopen zomer bevocht het Nederlandse dressuurteam met het mes tussen de tanden een bronzen medaille op het eigen EK in Rotterdam. Door een knullige uitsluiting van de Britten werd dat eremetaal opgewaardeerd naar zilver. Maar ook dit onverwachte succes kan niet verhullen dat Nederland zijn eerder verworven sterke positie als paardentopsportland heeft prijsgegeven.

Toen Nederland op het EK in Aken in 2015 weer eens ouderwets had huis gehouden, vroeg het Franse blad L'Eperon aan mij om uit te leggen waar al die Oranje successen vandaan kwamen. In Caen hadden de Fransen een jaar eerder al op hun neus gekeken, toen Team Ehrens en Jeroen Dubbeldam al het goud hadden gedolven en zelfs de kansloos geachte Nederlandse eventers met een teammedaille naar huis gingen.

Overal aan gedacht

Ik schreef een artikel over het - toen nog - Rabobank Talentenplan dat in de hele wereld model stond voor talentontwikkeling. En over het creatieve brein van Jacob Melissen, die op een avond uit eten ging met de meest vooraanstaande Nederlandse paardenhandelaren en daar het Springpaardenfonds Nederland aan overhield. Ook het N.O.P. kwam in het L'Eperon-artikel voorbij, om uit te leggen dat we in Nederland overal aan hadden gedacht.

Nu is het tijd om ons af te vragen waarom eremetaal voor de Nederlandse ruiters op de Olympische Spelen van Tokyo 2020 zo ver weg lijkt. Dat N.O.P. is er nog steeds, maar wat is daarvan het tastbare resultaat? Het SFN leeft inmiddels voort als SFN 2, maar wat - ik moet het herhalen - is daarvan het tastbare resultaat? En het KNHS Talentenplan heeft niet alleen zijn sponsor, maar ook zijn magische werking verloren. Ook goede ideeën blijken een bepaalde houdbaarheidsdatum te hebben.

Broederliefde en meerwaarde

Wat achteraf geen goed idee is gebleken is de KNHS-gedachte dat uit de breedte de top vanzelf wel zou voortkomen. Door recreatie, breedtesport en topsport vanuit een huis aan te sturen, zouden deze verschillende leden van de paardensportfamilie broederliefde en meerwaarde aan elkaar gaan beleven. Het tegenovergestelde is het geval. Volgens breedtesporters kost de top veel te veel geld en recreanten vinden topsport met paarden sowieso zielig.

Topsportklimaat

In zo'n vijandig klimaat zou de hippische topsport heel andere bondgenoten moeten zoeken dan de nukkige familieleden uit het eigen huis. Met topfokkers en met het hippische bedrijfsleven, dat zijn producten en diensten graag naar het buitenland verkoopt, is iets te ontwikkelen dat nu ten enen male ontbreekt: een topsportklimaat. We hebben de ruiters, we hebben paarden, we missen alleen de eigenaren die zich door een sociaal en economisch verband gemotiveerd voelen om mee te strijden om de medailles. Dat hebben onze zuider- en oosterburen beter begrepen.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur

[email protected]

[post_title] => Column Dirk Willem Rosie: Paardentopsportland [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => column-dirk-willem-rosie-paardentopsportland [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2019-12-20 16:03:45 [post_modified_gmt] => 2019-12-20 15:03:45 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=203768 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [5] => WP_Post Object ( [ID] => 203763 [post_author] => 58 [post_date] => 2019-12-20 15:53:23 [post_date_gmt] => 2019-12-20 14:53:23 [post_content] =>

Of ik discussieleider wilde zijn op de ledenvergadering van KWPN-Noord-Brabant. Met stellingen over de zin en onzin van genoomselectie. Het zou dus een avond worden over datgene waar de vereniging zelf nooit voor heeft gekozen, maar - onder het voorgaande bewind - wél mee heeft ingestemd.

Het was de avond van mijn verjaardag, dus ik wist dat ik thuis geen punten zou scoren als ik mijn medewerking zou toezeggen. Maar ik was zelf door dat 'voorgaande bewind' aan de kant geschoven. En dan heeft het wel enige betekenis om juist voor zo'n avond gevraagd te worden. Dus ik zei dat ik van de partij zou zijn.

Brandende vraag

Het werd een avond om nooit te vergeten. Met leden die zeiden wat ze ervan vonden. En met een voorzitter en een directeur die daar niet voor zichzelf, maar voor de vereniging zaten. Kwám daar eens om, onder dat voorgaande bewind!

Voor mij was de brandende vraag van deze avond: wat moet je met een erfenis waar je zelf niet voor hebt gekozen en waar je geen snars verstand van hebt? Dumpen zou gelijk staan aan kapitaalvernietiging. Je moet er dus iets mee. Andere stamboeken kijken vol afgunst naar de voorsprong die het KWPN heeft genomen op het gebied van genetica.

'Het buitenland'

Maar die afgunst is niet afkomstig van buitenlandse fokkers, sporters en handelaren, maar van de wetenschappelijk geschoolde fokleiders van buitenlandse stamboeken. Dat bleek maar weer op de jaarvergadering van de WBFSH in Saumur: twee gestudeerde hoofdinspecteurs van het SWB en het DVB, een in stieren gespecialiseerde professor uit Duitsland, een bejaarde hoogleraar uit Uppsala, dát is 'het buitenland' dat 'vol jaloezie' naar het KWPN kijkt.

Niemand van het klootjesvolk

Maar waar zijn die buitenlandse wetenschappers dan jaloers op? Niemand behalve foktechnisch specialist Daniëlle Arts van het KWPN die er iets van begrijpt. Dat is waarschijnlijk het grootste probleem van deze erfenis: de fokkers, waar dit allemaal voor bedoeld is, hebben er weinig belangstelling voor. En niemand van het klootjesvolk kan controleren of het wetenschappelijke enthousiasme enige realiteitszin heeft.

Misschien is dat wel het eerste wat we met deze erfenis moeten doen: boekenonderzoek naar betekenis en waarde van de genoomselectie, inclusief (het antwoord op) de vraag of we er iets meer mee kunnen dan alleen een hoofdstuk vullen in het leerboek van het osteochondrose-onderzoek. Kunnen we straks daadwerkelijk aan het DNA van een veulen of embryo al aflezen hoeveel aanleg het heeft voor de sport?

Zolang fokkers op die vraag geen begrijpelijk en controleerbaar antwoord hebben, zullen zij hun schouders ophalen over het enthousiasme van buitenlandse wetenschappers voor onze Hollandse genoomselectie.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur

[email protected]

[post_title] => Column Dirk Willem Rosie: Erfenis [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => erfenis [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2019-12-20 15:55:21 [post_modified_gmt] => 2019-12-20 14:55:21 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=203763 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) ) [post_count] => 6 [current_post] => -1 [in_the_loop] => [post] => WP_Post Object ( [ID] => 203948 [post_author] => 58 [post_date] => 2020-01-17 13:46:09 [post_date_gmt] => 2020-01-17 12:46:09 [post_content] =>

Deze week mag ik op een symposium van Van Hall Larenstein een team vormen met springamazone Bianca Schoenmakers. Hoe kan je 1,60 m. rijden, Grote Prijzen winnen én lol hebben met je knol? Op een zodanige manier dat je knol ook lol heeft met jou en met wat soortgenoten. Bianca laat dat zien.

Dat doet ze letterlijk, met filmpjes op social media. Dan zie je GP-paarden rennen in de wei en zich wentelen in de modder. Je ziet haar wedstrijdpaarden spelen in de buitenbak van D'n Goubergh, daags voordat ze daar met één van die paarden de Grote Prijs wint. En je kan via haar helmcamera meerijden terwijl Bianca in de wei over hooibalen springt.

Gehospitaliseerd

Ik lust daar wel pap van. Het demonstreert dat een leuk, afwisselend paardenleven totaal niet in de weg staat aan het leveren van topprestaties. Ik zie bij angstige eigenaren en/of ruiters nog veel te veel gehospitaliseerde paarden, die een aanzienlijk groter blessurerisico lopen doordat ze nooit wat anders zien dan hun stal, de paddock, de longeercirkel en de binnen- dan wel buitenbaan, alles uiteraard voorzien van peperdure topbodems. Zo in de watten gelegd, is het wachten op de volgende peesblessure.

Een paar winters geleden was ik te gast op een Duitse topstal, waar de grooms een keer of vijf per dag met tot de oren gebandageerde paarden door de binnenbak stapten. Volgens de eigenaresse was dit om op een veilige manier te voorzien in de behoefte aan sociaal contact.

Poeslief verhaal

Ook de wei is niet zonder blessurerisico, vooral als je de paarden er niet van jongs af aan elke dag in zet. Maar met z'n wisselende bodemgesteldheid is de wei wel een goede training voor banden en pezen. En de wei houdt paarden vooral mentaal gezond. Zodat je er in de sport veel meer plezier van hebt.

Op weg naar de Olympische Spelen van Rio de Janeiro lanceerde de FEI de 'two hearts'-campagne. Topruiters waren in videootjes te zien terwijl ze met hun twee handen een hartje vormden en een poeslief verhaal vertelden over de opmerkelijke band die zij hebben met hun paarden. Doe mij maar Bianca en haar knollen in de modder.

Het laatste jaar

Ik denk dat transparantie de enige manier is om onze sport een mooie toekomst te bieden. 2019 moet het laatste jaar zijn geweest met een EK zonder publiekstoegang tot het voorterrein. Wij moeten aan Jan en Alleman laten zien dat we dol zijn op onze paarden en wat we allemaal met hen doen. Wie echt van paarden houdt, heeft zijn spulletjes voor elkaar en kan daarmee voor den dag komen.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur

[email protected]

[post_title] => Column Dirk Willem Rosie: Lol met je knol [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => column-dirk-willem-rosie-lol-met-je-knol [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2020-01-17 13:46:12 [post_modified_gmt] => 2020-01-17 12:46:12 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=203948 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [comment_count] => 0 [current_comment] => -1 [found_posts] => 1070 [max_num_pages] => 179 [max_num_comment_pages] => 0 [is_single] => [is_preview] => [is_page] => [is_archive] => 1 [is_date] => [is_year] => [is_month] => [is_day] => [is_time] => [is_author] => [is_category] => 1 [is_tag] => [is_tax] => [is_search] => [is_feed] => [is_comment_feed] => [is_trackback] => [is_home] => [is_privacy_policy] => [is_404] => [is_embed] => [is_paged] => [is_admin] => [is_attachment] => [is_singular] => [is_robots] => [is_posts_page] => [is_post_type_archive] => [query_vars_hash:WP_Query:private] => 97ff905f25e1d02d4680d572f981b5dd [query_vars_changed:WP_Query:private] => [thumbnails_cached] => [stopwords:WP_Query:private] => [compat_fields:WP_Query:private] => Array ( [0] => query_vars_hash [1] => query_vars_changed ) [compat_methods:WP_Query:private] => Array ( [0] => init_query_flags [1] => parse_tax_query ) )

Column Dirk Willem Rosie: Lol met je knol

Column Dirk Willem Rosie: Grote broeken

Column Dirk Willem Rosie: FOKKERSPREMIE!!

Column Dirk Willem Rosie: Handschoen

Column Dirk Willem Rosie: Paardentopsportland

Column Dirk Willem Rosie: Erfenis