Ga naar hoofdinhoud

Column

WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [category_name] => column
        )

    [query_vars] => Array
        (
            [category_name] => column
            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [static] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [tag] => 
            [cat] => 159
            [tag_id] => 
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post__not_in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [post_type] => 
            [posts_per_page] => 6
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => category
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => column
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => pk_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [category] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => column
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => pk_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [queried_object] => WP_Term Object
        (
            [term_id] => 159
            [name] => Column
            [slug] => column
            [term_group] => 0
            [term_taxonomy_id] => 159
            [taxonomy] => category
            [description] => 
            [parent] => 0
            [count] => 1054
            [filter] => raw
            [cat_ID] => 159
            [category_count] => 1054
            [category_description] => 
            [cat_name] => Column
            [category_nicename] => column
            [category_parent] => 0
        )

    [queried_object_id] => 159
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  pk_posts.ID FROM pk_posts  LEFT JOIN pk_term_relationships ON (pk_posts.ID = pk_term_relationships.object_id) WHERE 1=1  AND ( 
  pk_term_relationships.term_taxonomy_id IN (159)
) AND pk_posts.post_type = 'post' AND (pk_posts.post_status = 'publish') GROUP BY pk_posts.ID ORDER BY pk_posts.post_date DESC LIMIT 0, 6
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 202863
                    [post_author] => 58
                    [post_date] => 2019-09-06 16:21:57
                    [post_date_gmt] => 2019-09-06 15:21:57
                    [post_content] => 

Fokkers moeten steeds meer op hun tellen passen. Dat is de les van de eerste veulenveilingen van dit jaar. De uitersten komen steeds verder uit elkaar te liggen. Enerzijds die kleiner wordende minderheid van topveulens die steeds duurder betaald worden, anderzijds die groeiende meerderheid van veulens die moeilijk te verkopen zijn, c.q. waar geld bij moet.

Sexy pedigree

De achtergrond van dit proces is de professionalisering van de fokkerij. De markt kennen is cruciaal geworden. Waar wordt nog goed geld voor betaald? Voor mooie, royaal ontwikkelde dressuurveulens met drie opvallend goede gangen en voor goed ontwikkelde springveulens met een sexy pedigree. Wie die markt kan bedienen is spekkoper. De rest doet niet meer mee, althans niet op veulenveilingen.

Niet beloond

Dat fokkers die alleen maar voor de hobby een veulen bij de merrie willen hebben pijn in hun portemonnee hebben, vind ik niet zo'n probleem. Ik had op de eliteveiling Borculo veel meer te doen met de fokkers die wél een goed veulen hadden voortgebracht, maar daarvoor niet werden beloond, omdat hun veulen niet voldeed aan de hierboven genoemde criteria. In een vrije markt van vraag en aanbod is dat nog steeds hun eigen probleem, maar de door deze fokers geleverde kwaliteit werd niet betaald.

Fase 2

Nóg niet betaald, moet ik daar aan toevoegen. Fokkers doen er goed aan zich te realiseren dat de afzetmarkt inmiddels compleet in tweeën is gesplitst. Óf je behoort tot de happy few die hun veulen prima kunnen verzilveren, óf je moet je fokproduct zelf opfokken en klaarstomen voor fase 2 van de markt: het jonge sportpaard. Die markt kent hele andere eisen dan de eerste fase, waar een spectaculaire afstamming, c.q. extravagante bewegingen de prijs bepalen.

Het ingewikkelde van fase 2 is dat het fokdoel 'presteren op het hoogste niveau' helemaal niet meer ter zake doet. Een Amerikaan wil geen wereldkampioen, maar een brommer. Zo één waar je alleen maar op het knopje hoeft te drukken en hij loopt. Zo één waar je comfortabel op zit, waarop je niet met been hoeft te komen en waar je niet aan hoeft te trekken. Een paal zo hier en daar is niet zo'n probleem, maar o wee als de brommer een keer afslaat (ook al komt dat door een kansloze afstand).

Gevaarlijk spelletje

Precies hetzelfde geldt in de dressuurpaardenhandel: een top-rittigkeit en een gemakkelijk karakter zijn minstens zo belangrijk als de basisgangen. Daar is wel op te fokken, maar je zult als fokker ook moeten opleiden om aan je geld te komen. Een gevaarlijk spelletje waar je de regels van moet kennen om niet failliet te gaan.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur

d.rosie@eisma.nl

[post_title] => Column Dirk Willem Rosie: Tweedeling [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => column-dirk-willem-rosie-tweedeling [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2019-09-06 16:22:04 [post_modified_gmt] => 2019-09-06 15:22:04 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=202863 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [1] => WP_Post Object ( [ID] => 202856 [post_author] => 4954 [post_date] => 2019-09-05 16:08:00 [post_date_gmt] => 2019-09-05 15:08:00 [post_content] =>

Ik was afgelopen vrijdag op het EPTM-examen en zag daar langs de kant blije mensen. Fokkers die hun merrie zeven weken geleden (in veel gevallen nog niet eens zadelmak) naar het KWPN Centrum brachten en nu trots keken hoe hun paarden het examen aflegden. Daar hebben die mensen wat aan, dacht ik. Niet alleen hebben ze heel wat informatie over hun paard vergaard (vooral over hoe het paard in het werk is), ze nemen straks ook gewoon een beleerd paard mee naar huis waar ze hun kleindochter of buurmeisje op weg mee kunnen sturen (in de meeste gevallen).

Niet meer dringen

Een dag later was ik op een keuring en op de terugweg naar huis dacht ik wat anders: wat hebben de eigenaren van die paarden nu precies aan deze keuring gehad? Weten ze nu hoe hun merrie kan worden aangepaard? Of het verstandig is om terug te dekken bij een bepaalde hengst? En de toeschouwers: hoeveel zijn die op deze dag wijzer geworden?

De deelname en de publieke interesse voor keuringen neemt af. Ik ben nog niet zo oud, maar zelfs ik heb tijden meegemaakt dat je moest dringen om iets te kunnen zien van de paarden in de baan op een Centrale Keuring. Hoe anders is dat vandaag de dag. Ook op Horses.nl merk ik aan de klikcijfers van de keuringen dat het hele keuringsgebeuren eenvoudigweg niet meer zo leeft. Een handjevol mensen is geïnteresseerd in welk paard het mooiste een rondje aan de hand heeft gedraafd.

Hoe die omslag precies tot stand is gekomen weet ik niet. Wel weet ik dat het niet meer nodig is om naar een keuring te gaan om informatie te vergaren als fokker. Ik denk dat een fokker pro rato meer heeft aan een ClipMyHorse-, een HorseTelex- en een KWPN database-abonnement dan aan deelname aan een keuring.

Informatie delen

Toch zijn er genoeg manieren te bedenken om die meerwaarde toe te voegen aan die keuring. En volgens mij zit dat 'm allemaal in de communicatie. Als de keurmeesters de fokkers niet alleen zeggen dat een merrie lang gelijnd is, vrouwelijk is, een mooie hals heeft of een goed ondertredend achterbeen, maar daadwerkelijk praktische informatie verstrekken. Keurmeesters zien en beoordelen als het goed is heel wat meer paarden dan de gemiddelde fokker en hebben dus een beter beeld van hoe hengsten vererven, waar in bepaalde lijnen de problemen zitten en waarom bepaalde combinaties werken of juist niet. Als die informatie allemaal gedeeld wordt op een keuring en er niet alleen een opsomming van sterke punten en 'fouten' van een paard, denk ik dat het zomaar eens weer drukker zou kunnen worden.

Rick Helmink, freelance medewerker

rick_helmink@hotmail.com

[post_title] => Column Rick Helmink: Praktisch [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => column-rick-helmink-praktisch [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2019-09-05 16:08:04 [post_modified_gmt] => 2019-09-05 15:08:04 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=202856 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [2] => WP_Post Object ( [ID] => 202578 [post_author] => 4954 [post_date] => 2019-07-18 15:52:34 [post_date_gmt] => 2019-07-18 14:52:34 [post_content] =>

Er is van alles te zeggen over de Quarks-reportage 'Pferde - warum wir sie lieben und trotzdem qualen', die vorige week werd uitgezonden op de Duitse tv. Waarom voor de zoveelste keer oude Aken-beelden uit de kast worden getrokken bijvoorbeeld. Over de zogenaamde experts die aan het woord kwamen. De toon van het programma. De woorden die gebruikt werden en de eenzijdige belichting van het thema.

Niet geloofwaardig

Je zou het ook hypocriet kunnen noemen dat de WDR deze week de officiële mediapartner is van CHIO Aken. Een zender die de paardensport eerst compleet in twijfel trekt en vervolgens vrolijk livebeelden uitzendt vanuit de Soers, komt op mij niet geloofwaardig over.

De grootste onzin

Maar hypocriet zijn ook paardensporters zelf. Albert Voorn bracht dat mooi onder woorden: "Als je ruiters vraagt waarom ze paardensport bedrijven, antwoorden de meesten: vanwege de liefde voor het paard. Dat is de grootste onzin die er is, als we echt van onze paarden zouden houden, zouden we er geen sport mee bedrijven. Puur uit liefde voor het paard laten we ze niet over hindernissen van 1,60 m springen."

De angel

Ik denk dat paardensport en liefde voor het paard prima samen kunnen gaan. Zelfs niet zonder elkaar kunnen, maar het is niet één en het zelfde ding. Zolang mensen die hun geld verdienen 'in de paarden' niet willen erkennen dat ze hun geld verdienen met paarden en hun prestaties zit daar volgens mij ook precies de angel die de paardensport op den duur de das om kan doen. Door niet werkelijk op de vraag in te gaan, het niet serieus te nemen en alles af te wimpelen met 'maar we houden van onze paarden', neemt de maatschappelijke acceptatie van de paardensport niet toe.

Door reëel te antwoorden, te laten zien hoe (top)sportpaarden beter verzorgd worden dan menig kind, door te laten zien hoe trainen werkt én vooral ook op te staan tegen dingen die niet door de beugel kunnen.

Door iets groters

Zoals handelaar Roy Wilten dit weekend deed bijvoorbeeld. Hij sprak zich op social media uit tegen de roofbouw die op zijn paard wordt gepleegd door Andrew Kocher. Voor zoiets zou menig paardenmens bang zijn, maar volgens mij is dat juist wat er moet gebeuren. En eigenlijk niet door een mede-eigenaar, maar door iets groters.

De FEI bijvoorbeeld. Die deze roofbouw op springpaarden zonder met de ogen te knipperen toestaat. Of maar mondjesmaat ingrijpt in de endurancesport. En daarmee zijn zij volgens mij het meest hypocriet van allemaal.

Rick Helmink, freelance medewerker

rick_helmink@hotmail.com

[post_title] => Column Rick Helmink: Hypocriet [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => column-rick-helmink-hypocriet [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2019-07-18 16:05:44 [post_modified_gmt] => 2019-07-18 15:05:44 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=202578 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [3] => WP_Post Object ( [ID] => 202575 [post_author] => 60 [post_date] => 2019-07-18 15:42:27 [post_date_gmt] => 2019-07-18 14:42:27 [post_content] =>

Het keuringsseizoen van het KWPN is in volle gang en ik moet toch constateren dat de springpaarden de ster steeds makkelijker lijken te krijgen. Vooral wat betreft het exterieur. Dat er door een jeugdig paard heen gekeken wordt, kan ik alleen maar toejuichen, maar soms is er echt sprake van maar heel weinig soort of een matige bovenlijn. En waar het vooral steeds vaker aan schort, is hardheid en correctheid van het fundament. Als een merrie uit een goede stam komt en goed springt, is het al heel snel sterwaardig.

'Goed gesprongen'

Daarbij is de centrale keuring voor de springpaarden echt een wassen neus. Alle springpaarden die tot nu toe zijn aangeboden op een CK werden zonder pardon in graad verhoogd, zelfs al bleken ze exterieurmatig flinke tekortkomingen te hebben of zelfs niet eens regelmatig te zijn in draf. 'Ze heeft goed gesprongen' is dan al snel de verklaring. Natuurlijk kun je je afvragen wat de draf toevoegt aan het keur- of elitepredikaat. Het enige wat daar echt iets aan toevoegt is de prestatie onder het zadel. Dat kun je in mijn ogen dat maar beter gewoon onder ogen zien en die CK achterwege laten.

Geen recht doet

Neem nu bijvoorbeeld een vooruitstrevende regio als Gelderland die vorig jaar al voorzichtig met een CK meteen na de stamboekkeuring kwam. Nu hebben ze zaterdag de stamboekkeuring van de springpaarden op de CK. Na de stamboekkeuring zouden de paarden daar na elke groep zowel ster als voorlopig keur kunnen worden. Dan kun je meteen merries aanwijzen voor de finale, die dan direct na afloop van de stamboekkeuring gehouden kan worden. Dan hoeven ze niet te wachten om aan het einde van de middag nog terug te komen voor dat rondje draf op de CK, wat eigenlijk alleen maar een negatief beeld achterlaat en zeker geen recht doet aan een goed springpaard.

NMK-waardig

En dan de paarden met 80 springpunten. Twintig jaar geleden mocht je met alle merries die dat behaalden naar de NMK vrijspringen. Nu zou dat, ondanks dat er veel minder paarden op de stamboekkeuring komen, een ware invasie betekenen. Natuurlijk zijn de springkwaliteiten er zeker op vooruitgegaan, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat bijvoorbeeld een interessante afstamming ook al snel positief bijdraagt aan een bovengemiddeld resultaat.

Vrienden maken

Hoe dan ook, een devaluatie van de predikaten ster en voorlopig keur/elite lijken in de springrichting in elk geval in gang gezet te zijn. Daar maak je vrienden mee en zo houd je fokkers tevreden. Maar ik vind dat toch wel jammer omdat je er foktechnisch niets mee bereikt.

Jacquelien van Tartwijk, redacteur

j.vantartwijk@eisma.nl

[post_title] => Column Jacquelien van Tartwijk: Devaluerende sterren [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => column-jacquelien-van-tartwijk-devaluerende-sterren [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2019-07-18 16:06:05 [post_modified_gmt] => 2019-07-18 15:06:05 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=202575 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [4] => WP_Post Object ( [ID] => 202484 [post_author] => 58 [post_date] => 2019-07-09 09:19:37 [post_date_gmt] => 2019-07-09 08:19:37 [post_content] =>

De discussie over wat wij onze paarden allemaal wel en niet mogen aandoen kreeg vorige maand een slinger uit onverwachte hoek. René Tebbel, de springruiter en opfokker die zijn hengsten altijd heel strak op de keuring heeft voorbereid, sprak zich uit tegen het testen van jonge hengsten. Tebbel wil de keuring een half jaar later laten plaatsvinden en de hengsten zonder test laten dekken. 'De rest gaat allemaal vanzelf.'

Jong weefsel

Onder toetsenbordridders die hun paarden pas berijden als alle groeischijven geheel zijn gesloten is Tebbel nu ongetwijfeld verheven tot held, maar de feiten wijzen een andere kant uit. Jong weefsel leent zich uitstekend voor trainingsprikkels. Inspanningsfysiologen hebben juist geen enkel bezwaar tegen het feit dat paarden op jonge leeftijd al aan het werk worden gezet, alleen dan natuurlijk wel met verstand.

Geen oorzakelijk verband

In Denemarken worden alle driejarige merries al jarenlang onder het zadel getest. Uit eigen ondervinding weet ik dat het systeem geweldig werkt en dat de fokker/eigenaar en het stamboek al vroegtijdig belangrijke informatie over de fokdieren krijgen. Voor zover ik kan nagaan is er nog nooit een oorzakelijk verband gelegd tussen blessures en het trainen van driejarige paarden.

Er is wel oorzakelijk verband tussen een jaar langer op de wei laten lopen en de omvang van je portemonnee. Het kost gewoon 4000 euro meer om een jaar later te weten te komen wat voor een vlees je ongeveer in de kuip hebt.

Competitief

Tebbel heeft wel gelijk als hij stelt dat de echte waarde van dekhengsten voor de fokkerij pas op wat latere leeftijd zichtbaar wordt. Maar dat gaat niemand ervan weerhouden om bij paarden op jongere leeftijd al waar te nemen wat dan al wél zichtbaar is.

Zo'n fervent voorstander als ik ben van het testen van jonge fokdieren op hun aanleg en gedrag, zo'n hekel heb ik aan het competitief sporten met heel jonge paarden. Stel een sjerp en een beker beschikbaar, en het gaat faliekant fout. Dan willen ruiters en eigenaren elkaar aftroeven met het nóg spectaculairdere paard.

Drafpassen verlengen

Het Duitse Bundeschampionat voor driejarige paarden vind ik de grootste schande. Maar in Nederland moeten we ook nog beginnen met nadenken over hoe we jonge paarden gedoseerd opleiden in de sport. In de B en de L moeten vierjarige paarden hun drafpassen al verlengen. Zou dat iets te maken kunnen hebben met het frequent kapotgaan van de high suspensory in het voorbeen van jonge dressuurpaarden?

De grootste welzijnswinst voor jonge paarden is niet te behalen op testcentra waar kundige mensen de aanleg van fokdieren meten. De sport moet jonge dieren beschermen tegen de ambities van hun eigenaren.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur

d.rosie@eisma.nl

[post_title] => Column Dirk Willem Rosie: Test [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => column-dirk-willem-rosie-test [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2019-07-09 11:28:43 [post_modified_gmt] => 2019-07-09 10:28:43 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=202484 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [5] => WP_Post Object ( [ID] => 202419 [post_author] => 25 [post_date] => 2019-06-28 12:30:55 [post_date_gmt] => 2019-06-28 11:30:55 [post_content] =>

Het gaat goed met de eventingsport in Nederland en dan vooral met de jeugd. De afgelopen jaren is er een enorme groei geweest. Eigenlijk al vanaf 2012, toen de junioren op het EK achtste werden en er een heel team rond kwam in de cross. Dat was al bijzonder. Hoogtepunt was zeker 2017, toen wijlen Jan van Beek de trotse coach was van het zilveren YR-team op het EK in Ierland.

Het doet me deugd om te zien hoe betrokken de jeugdcoach Marcelle de Kam is en alle deskundigheid inschakelt waar ze gebruik van mag en kan maken. Ze had zelfs een luxe probleem bij de keuze voor de EK-teams. Dat brengt dan naast blijdschap ook altijd weer een paar teleurstellingen met zich mee. Maar omdat die titelstrijd dit jaar in Nederland is, kon ze ook nog een aantal individuele deelnemers aanwijzen.

Kleine keerzijde

De eventingwereld heeft het heft in eigen handen genomen en professionaliseert. Naast het KNHS-talentenplan, met daarin dit jaar drie eventingamazones, zijn er commerciële teams ontstaan waarin de jeugd veel aandacht krijgt. Dat heeft de sport zeker op een hoger plan gebracht, maar het heeft ook een kleine keerzijde. Er is daardoor merkbaar wat groepsvorming ontstaan en dat is de sfeer, die bij eventing altijd erg ongedwongen en gezellig is, niet altijd ten goede gekomen.

Kampvorming

Door de onplezierige manier waarop Martin Lips als coach werd afgedankt, zag je na de komst van Bettina Hoy het begin van wat kampvorming. Het kamp van Lips en dat van de bondscoach, terwijl ze eigenlijk beiden heel kundig, aardig en betrokken zijn.

Op de hand van Hoy

Bettina zette zich meteen erg in voor de jeugd en Martin Lips kwam op de proppen met het Bavaria 0.0-team. Dat gaf zeker een boost aan de sport. Troef Tim Lips presteert beter dan ooit en Sanne de Jong heeft heel grote sprongen gemaakt. Toch riep het wel wat vraagtekens op waarom bijvoorbeeld Laura Hoogeveen niet in dat team zit of een Renske Kroeze. Waren zij te veel op de hand van Hoy?

Meer eenheid

Ik vind het wel heel tof dat vorig jaar het Bavaria Talent Team en Talent Experience Team zijn opgezet. Prachtig dat Tim en zijn vader dit willen delen. Mooi dat ACSI met een team de sport een positieve impuls wil geven en dat de KNHS het talentenplan in stand houdt. Nu nog een manier vinden om meer samen te doen en weer meer eenheid in het nationale team te brengen. Ik kijk dan ook uit naar het EK junioren en young riders van 10 tot en met 14 juli in Maarsbergen.

Jacqueline van Tartwijk, redacteur

j.vanTartwijk@Eisma.nl

[post_title] => Column Jacquelien van Tartwijk: Eventingkampen [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => column-jacquelien-van-tartwijk-eventingkampen [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2019-06-28 12:35:47 [post_modified_gmt] => 2019-06-28 11:35:47 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=202419 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) ) [post_count] => 6 [current_post] => -1 [in_the_loop] => [post] => WP_Post Object ( [ID] => 202863 [post_author] => 58 [post_date] => 2019-09-06 16:21:57 [post_date_gmt] => 2019-09-06 15:21:57 [post_content] =>

Fokkers moeten steeds meer op hun tellen passen. Dat is de les van de eerste veulenveilingen van dit jaar. De uitersten komen steeds verder uit elkaar te liggen. Enerzijds die kleiner wordende minderheid van topveulens die steeds duurder betaald worden, anderzijds die groeiende meerderheid van veulens die moeilijk te verkopen zijn, c.q. waar geld bij moet.

Sexy pedigree

De achtergrond van dit proces is de professionalisering van de fokkerij. De markt kennen is cruciaal geworden. Waar wordt nog goed geld voor betaald? Voor mooie, royaal ontwikkelde dressuurveulens met drie opvallend goede gangen en voor goed ontwikkelde springveulens met een sexy pedigree. Wie die markt kan bedienen is spekkoper. De rest doet niet meer mee, althans niet op veulenveilingen.

Niet beloond

Dat fokkers die alleen maar voor de hobby een veulen bij de merrie willen hebben pijn in hun portemonnee hebben, vind ik niet zo'n probleem. Ik had op de eliteveiling Borculo veel meer te doen met de fokkers die wél een goed veulen hadden voortgebracht, maar daarvoor niet werden beloond, omdat hun veulen niet voldeed aan de hierboven genoemde criteria. In een vrije markt van vraag en aanbod is dat nog steeds hun eigen probleem, maar de door deze fokers geleverde kwaliteit werd niet betaald.

Fase 2

Nóg niet betaald, moet ik daar aan toevoegen. Fokkers doen er goed aan zich te realiseren dat de afzetmarkt inmiddels compleet in tweeën is gesplitst. Óf je behoort tot de happy few die hun veulen prima kunnen verzilveren, óf je moet je fokproduct zelf opfokken en klaarstomen voor fase 2 van de markt: het jonge sportpaard. Die markt kent hele andere eisen dan de eerste fase, waar een spectaculaire afstamming, c.q. extravagante bewegingen de prijs bepalen.

Het ingewikkelde van fase 2 is dat het fokdoel 'presteren op het hoogste niveau' helemaal niet meer ter zake doet. Een Amerikaan wil geen wereldkampioen, maar een brommer. Zo één waar je alleen maar op het knopje hoeft te drukken en hij loopt. Zo één waar je comfortabel op zit, waarop je niet met been hoeft te komen en waar je niet aan hoeft te trekken. Een paal zo hier en daar is niet zo'n probleem, maar o wee als de brommer een keer afslaat (ook al komt dat door een kansloze afstand).

Gevaarlijk spelletje

Precies hetzelfde geldt in de dressuurpaardenhandel: een top-rittigkeit en een gemakkelijk karakter zijn minstens zo belangrijk als de basisgangen. Daar is wel op te fokken, maar je zult als fokker ook moeten opleiden om aan je geld te komen. Een gevaarlijk spelletje waar je de regels van moet kennen om niet failliet te gaan.

Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur

d.rosie@eisma.nl

[post_title] => Column Dirk Willem Rosie: Tweedeling [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => column-dirk-willem-rosie-tweedeling [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2019-09-06 16:22:04 [post_modified_gmt] => 2019-09-06 15:22:04 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://www.paardenkrant.nl/?p=202863 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [comment_count] => 0 [current_comment] => -1 [found_posts] => 1054 [max_num_pages] => 176 [max_num_comment_pages] => 0 [is_single] => [is_preview] => [is_page] => [is_archive] => 1 [is_date] => [is_year] => [is_month] => [is_day] => [is_time] => [is_author] => [is_category] => 1 [is_tag] => [is_tax] => [is_search] => [is_feed] => [is_comment_feed] => [is_trackback] => [is_home] => [is_privacy_policy] => [is_404] => [is_embed] => [is_paged] => [is_admin] => [is_attachment] => [is_singular] => [is_robots] => [is_posts_page] => [is_post_type_archive] => [query_vars_hash:WP_Query:private] => 2bda72c153bf5905f39207da7faedbad [query_vars_changed:WP_Query:private] => [thumbnails_cached] => [stopwords:WP_Query:private] => [compat_fields:WP_Query:private] => Array ( [0] => query_vars_hash [1] => query_vars_changed ) [compat_methods:WP_Query:private] => Array ( [0] => init_query_flags [1] => parse_tax_query ) )

Column Dirk Willem Rosie: Tweedeling

Column Rick Helmink: Praktisch

Column Rick Helmink: Hypocriet

Column Jacquelien van Tartwijk: Devaluerende sterren

Column Dirk Willem Rosie: Test

Column Jacquelien van Tartwijk: Eventingkampen