Ga naar hoofdinhoud

64. Piet Raijmakers: ‘Met zijn tweeën win je toch meer dan alleen’

Timon van Leiden, stagiair bij Stal Ehrens, wees voormalig internationaal springruiter Piet Raijmakers aan voor de voortzetting van de Kettingbrief. Ze kennen elkaar al enige tijd. Toen Timon van Leiden het voornemen had om de paarden in te gaan, heeft hij twee weken proef kunnen draaien bij Piet Raijmakers. Dit is een mooi schoolvoorbeeld van het initiatief waar Piet Raijmakers mee bezig is. In deze Kettingbrief legt Raijmakers uit hoe hij aankijkt tegen het toekomstperspectief van jonge ruiters en amazones die de springsport niet met de paplepel zijn ingegeven. Volgende week doet Monique van der Heijden, projectleider Topsport & Talentontwikkeling bij de KNHS, haar verhaal.

Beste Timon,

In eerste instantie was jij al gek van paardrijden toen je bij me kwam. Jij stond met jouw paard bij de Eindhovense manege. Je hebt twee weken met ons meegedraaid. Al vrij snel werd duidelijk dat onze wereld een hele andere wereld is. Je keek ervan op wat er allemaal gebeurde. Onze paarden werden drie keer op een dag van stal gehaald en tijdens de training werkten we langdurig met de paarden. Jouw eerste week voelde misschien aan als een rare week, maar in jouw tweede week begon je het nut ervan in te zien. Na tien of twaalf dagen merkte je dat ook aan jouw eigen paard. Je voelde je paard veranderen. Er ging een hele nieuwe wereld voor je open.

Geluk nodig

Het mooie is dat je nu op stal bent bij Rob Ehrens. Hij is iemand die de tijd neemt. In zijn jeugd heeft hij, net zoals ik, ook meegemaakt waar jij nu mee bezig bent. Rob en ik hebben 45 jaar ervaring en wij zijn bereid om jonge mensen te helpen. In mijn ogen moeten wij dat ook doen, want dat is de enige manier om onze sport positief naar buiten uit te dragen. Je hebt toch het geluk nodig dat je met goede paardenmensen in aanraking komt, want dan ga je met grote sprongen vooruit. Je loopt dan ook niet zo vlug tegen iets aan waarvan je denkt dat er een oplossing voor is die jijzelf nog niet weet. Als je elke keer opnieuw het wiel uit zou moeten vinden, ben je daar heel wat jaren voor kwijt. Mijn intentie is om jonge ruiters te helpen die over talent beschikken. Het heeft weinig zin om Maikel van der Vleuten of Timothy Hendrix te helpen. Deze ruiters gaan al naar grote concoursen toe en worden door hun vader geholpen. Ze worden wel op de rails gehouden. Deze situatie ligt alleen iets anders voor de talenten waarvan de ouders niet weten hoe de paardenwereld in elkaar steekt en ik wil hen daarmee helpen.

Gruwelijk gemotiveerd

Al enige tijd help ik vijf jonge kinderen. Twee weken geleden zijn ze toevallig allemaal bij mij op stal geweest en ik vond dat geweldig. Als je elke ochtend met vijf kinderen werkt die gruwelijk gemotiveerd zijn om te leren, is dat heerlijk om te doen. Zeker als je merkt dat het zijn vruchten afwerpt. Ze vinden het geweldig om te voelen dat er meer inzit. Problemen worden direct opgelost. Het ergste is om tijdens het paardrijden tegen problemen aan te lopen en dat er geen mensen in je omgeving zijn die het probleem kunnen oplossen. Zowel de ruiters als de ouders kunnen aan mij vragen stellen op het moment dat ze ergens geen weet van hebben. Het gaat hierbij niet alleen om rijtechnische aspecten, maar bijvoorbeeld ook om het aanvragen van buitenlandse wedstrijden. Anderzijds zijn er ook al resultaten geboekt. Een aantal weken geleden kwam ik één van de ruiters, Joyce Wolters, tegen in Samorin voordat zij een week bij ons op stal kwam. Ze reed daar individueel dubbel nul in de landenwedstrijd en won de Grote Prijs. Dat was voor mij een mooie bevestiging dat zij een talent is. Dankzij Peter Bulthuis kan zij thuis veel paarden rijden. Zij doet hierdoor heel veel ervaring op. Peter is iemand die zoiets steunt en een ruiter de kans geeft om verschillende paarden te laten rijden.

Bovengemiddeld paardrijden

Ik heb bewust gekozen voor de children omdat de meeste ouders van hen nog niet goed op de hoogte zijn van de mogelijkheden. Hun dochter of zoon rijdt toevallig paard. Ze hebben soms niet in de gaten dat hun kind bovengemiddeld paardrijdt. Ze weten ook niet dat er een team is voor children en dat er in Ermelo weekenden worden georganiseerd waar getraind wordt. Deze mensen moeten eerst op weg worden geholpen. Vaak zijn ze te laat op het moment dat ze die weg zelf hebben gevonden. Als jeugdruiters eenmaal bij de junioren of young riders rijden, is het allemaal wel bekend hoe dat spelletje verloopt. Het is helemaal niet mijn doel om kinderen weg te halen bij hun trainers. Ze hebben allemaal een eigen trainer. Ik wil ze alleen maar helpen. Met zijn tweeën win je toch meer dan alleen. We overleggen met elkaar als ze bij me komen. Ik doe dat voor niets. Het is een aardigheid om met talentjes te werken. Het gaat er mij om dat kinderen erachter kunnen komen hoe goed ze zijn. Als jonge ruiters goed worden opgevangen en ook bijles krijgen, kunnen ze in de ring laten zien dat ze goed rijden. Daar komen vanzelf mensen op af die vragen of ze hun paarden willen rijden. Ik ken genoeg mensen die hun paarden ter beschikking willen stellen. De bedoeling hiervan is dat de betere ruiters in contact komen met de betere paardeneigenaren.

Andere talenten ontdekken

Het mooiste zou zijn als springamazone Joyce Wolters in het team zou komen bij de pony’s. Ik hoop ook dat één van de jongens bij de children komt te rijden. De intentie is om een paar jonge ruiters af te leveren die in het team komen. Daarna zullen deze ruiters wel worden overgenomen door de hippische sportbond en weer door andere trainers begeleid worden. Na twee of drie jaar kan ik weer een paar andere talenten ontdekken en daar weer mee verder gaan. Ik kan ook niet de hele wereld helpen.
Ik vind niet dat er in Nederland te weinig aandacht wordt besteed aan talenten. Het probleem is alleen dat de mensen niet weten hoe ze via de hippische sportbond in aanmerking kunnen komen voor het team of voor begeleiding. Ik vind dit een mooie aanleiding om de Kettingbrief door te sturen naar Monique van der Heijden, projectleider Topsport & Talentontwikkeling bij de KNHS.

Beste Monique,
Het Rabo Talentenplan is bij mij aan de keukentafel ontstaan. Ik heb destijds met Anky gebeld met de vraag of ze hieraan wilde meewerken. Het Rabo Talentenplan is uiteindelijk heel groot geworden en heeft zijn vruchten afgeworpen. Er zijn al wel een paar initiatieven, maar ik vind dat de KNHS nog duidelijker moet laten weten aan rijverenigingen en ponyclubs hoe jonge ruiters daarvoor in aanmerking kunnen komen. Talent dat erboven uitsteekt moeten we er zo vlug mogelijk bij betrekken. Is het een idee om op regionale of landelijke kampioenschappen flyers uit te delen aan de kinderen en een stand neer te zetten waar de ouders van de kinderen terecht kunnen?
Met vriendelijke groet,
Piet Raijmakers

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.